เธอมองเด็ก(??)ที่วิ่งมาหาตนพลางก้มมองนิดหน่อย ตัวสูงจัง..เกือบจะเท่าเธอแล้วด้วย!
“ มีอะไรหรือเปล่าคะ? หรือว่าหลงทางงั้นหรอคะ? ”
เด็กหน้าตาคุ้นๆแปลกๆ..?
เธอมองเด็ก(??)ที่วิ่งมาหาตนพลางก้มมองนิดหน่อย ตัวสูงจัง..เกือบจะเท่าเธอแล้วด้วย!
“ มีอะไรหรือเปล่าคะ? หรือว่าหลงทางงั้นหรอคะ? ”
เด็กหน้าตาคุ้นๆแปลกๆ..?
เลิ่กลั่ก ไม่ใช่จริงหรอ!
เลิ่กลั่ก ไม่ใช่จริงหรอ!
เริ่มเลิ่กลั่ก ใช่หรือไม่ใช่
เริ่มเลิ่กลั่ก ใช่หรือไม่ใช่
" เฟธ~จัง? ไม่ใช่หรอคะ? หือ "
" เฟธ~จัง? ไม่ใช่หรอคะ? หือ "
เงยหน้าตามเสียงเรียก
" เฟธจังหรอคะ? "
เงยหน้าตามเสียงเรียก
" เฟธจังหรอคะ? "
" งั้นพวกเราไปตามหาพ่อแม่ของหนูกันดีไหมคะ? พี่สาวจะพาเรากลับบ้านเอง! “
" เอ..ต้องออกไปด้านนอกก่อนสินะคะ “
หันซ้ายหันขวา เดินฉับๆไปทางที่เห็นน้องหนูคลานมา
" งั้นพวกเราไปตามหาพ่อแม่ของหนูกันดีไหมคะ? พี่สาวจะพาเรากลับบ้านเอง! “
" เอ..ต้องออกไปด้านนอกก่อนสินะคะ “
หันซ้ายหันขวา เดินฉับๆไปทางที่เห็นน้องหนูคลานมา
" อย่างงี้นี่เอง งั้นพี่สาวจะลองพากลับไปทางเดิมก่อนนะคะ เผื่อจะเจอคนที่หนูรู้จักก็ได้ "
หล่อนยิ้มกว้างพลางยื่นมือ
" จับมือไหมคะ? อะ รึอยากให้อุ้มดีคะ! "
" อย่างงี้นี่เอง งั้นพี่สาวจะลองพากลับไปทางเดิมก่อนนะคะ เผื่อจะเจอคนที่หนูรู้จักก็ได้ "
หล่อนยิ้มกว้างพลางยื่นมือ
" จับมือไหมคะ? อะ รึอยากให้อุ้มดีคะ! "
“ อื้ม.. ยังไม่รู้วิธีแก้สินะคะ.. ค่อยๆเป็นค่อยๆไปนะคะไคโรซัง ยังไงจะต้องหาทางแก้ได้แน่นอนค่ะ! ”
“ อื้ม.. ยังไม่รู้วิธีแก้สินะคะ.. ค่อยๆเป็นค่อยๆไปนะคะไคโรซัง ยังไงจะต้องหาทางแก้ได้แน่นอนค่ะ! ”
“ ไปดื่ม..น้ำยา? แปลกๆสินะคะ ”
พยายามเข้าใจ
“ แล้วจะมีวิธีกลับร่างเดิมได้ไหมคะ..? แล้วไคโรซังเป็นแบบนี้มากี่วันแล้วหรอคะ? ”
“ ไปดื่ม..น้ำยา? แปลกๆสินะคะ ”
พยายามเข้าใจ
“ แล้วจะมีวิธีกลับร่างเดิมได้ไหมคะ..? แล้วไคโรซังเป็นแบบนี้มากี่วันแล้วหรอคะ? ”
เคธีนอ้าปากพลางกระพริบตาปริบๆ งุนงงไปแปปหนึ่งก่อนจะเดินดุ๊กๆเข้าไปใกล้
“ ไคโรซัง!? งะ ไหงถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะคะ!? ”
เคธีนอ้าปากพลางกระพริบตาปริบๆ งุนงงไปแปปหนึ่งก่อนจะเดินดุ๊กๆเข้าไปใกล้
“ ไคโรซัง!? งะ ไหงถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะคะ!? ”
เมื่อเห็นเด็กที่คลานอยู่ที่พื้น เธอจึงค่อยๆอุ้มขึ้นมาพลางลูบหลังปลอบประโลม
“ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะคะ? พ่อกับแม่ล่ะ? ”
พูดพึมพำๆพลางหันซ้ายขวา
เมื่อเห็นเด็กที่คลานอยู่ที่พื้น เธอจึงค่อยๆอุ้มขึ้นมาพลางลูบหลังปลอบประโลม
“ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะคะ? พ่อกับแม่ล่ะ? ”
พูดพึมพำๆพลางหันซ้ายขวา
เคธีนค่อยๆนั่งยองๆให้ระดับใบหน้าพอดีกับเด็กหนุ่ม เอ..หน้าตาคุ้นๆจัง?
“ ที่นี่? ฉันอยู่ในกองทัพเรือค่ะ เธอเดินหลงมาจากไหนกันคะ? จำทางที่ตัวเองเดินมาได้ไหม ฉันพาไปส่งได้นะ ”
เคธีนค่อยๆนั่งยองๆให้ระดับใบหน้าพอดีกับเด็กหนุ่ม เอ..หน้าตาคุ้นๆจัง?
“ ที่นี่? ฉันอยู่ในกองทัพเรือค่ะ เธอเดินหลงมาจากไหนกันคะ? จำทางที่ตัวเองเดินมาได้ไหม ฉันพาไปส่งได้นะ ”
เคธีนกระพริบตาปริบๆด้วยความงุนงง แต่ก็โบกมือให้
“ ลิง... ไม่สิ ทำไมหน้าตาคุ้นๆจังเลย..? ”
จ้อง จ้อง
เคธีนกระพริบตาปริบๆด้วยความงุนงง แต่ก็โบกมือให้
“ ลิง... ไม่สิ ทำไมหน้าตาคุ้นๆจังเลย..? ”
จ้อง จ้อง
ค่อยๆเดินตามอีกฝ่ายไปพร้อมเอกสารในมือ แต่แทบจะมองทางข้างหน้าไม่ค่อยเห็นเพราะตัวเล็กเกิน-
“ จะว่าไปเอกสารเยอะเหมือนกันนะคะเนี่ย.. รู้สึกได้เลยว่ามันต้องมาส่งถึงฉันกองนึงแน่ๆ ”
แค่คิดก็สยองแล้ว
ค่อยๆเดินตามอีกฝ่ายไปพร้อมเอกสารในมือ แต่แทบจะมองทางข้างหน้าไม่ค่อยเห็นเพราะตัวเล็กเกิน-
“ จะว่าไปเอกสารเยอะเหมือนกันนะคะเนี่ย.. รู้สึกได้เลยว่ามันต้องมาส่งถึงฉันกองนึงแน่ๆ ”
แค่คิดก็สยองแล้ว