เหมือนเป็นไฟลท์บังคับว่ากูต้องไปหาซื้อคอนโดซักทีได้แล้ว เพราะห้องตรงข้ามกูตอนนี้น่าจะเมายาหรือจิตไม่ปกติซักอย่าง ดูไม่ปลอดภัย เฮ่อ ดีจริงๆอีควาย

เปิดปีมาคือไม่กะให้อยู่สงบๆเลยเนอะ เออเอา

ที่บอกว่าอยากร้องไห้เมื่อวาน นี่ยังไม่ได้ร้องซักแอะเพราะงาน งาน งาน และงาน ระยะห่างสามเดือนมันมักจะมีมรสุมทำให้จิตใจลงเหวได้ตลอดจริงๆ ดีนะที่ใกล้นัดหมอแล้ว อดทนเอาเหอะ

ถ้าลางานเพราะสภาพจิตใจไม่พร้อมทำงานได้ก็ดีสิ แต่ขนาดป่วยกายยังต้องถ่อสังขาามาทำงานเลย นับประสาอะไรกับเรื่องจิตใจ

ฉันไม่อยากเทคยานอนหลับแล้ว กินแล้วคิดเหี้ยอะไรไม่ออกทั้งนั้น

เมื่อวานมันก็มีเหตุนั่นแหละ ไม่รู้สิ ไม่อยากพูดเรื่องนี้กับใครแล้ว ให้มันอยู่ในใจไปเถอะ เพราะสุดท้ายเขาก็มองว่ามันสุดโต่งมันดาร์กมันไม่ควรจะคิดแบบนี้อยู่ดี เอาจริงสภาพจิตวจก็ไม่ได้เสถียรตั้งแต่เกิดเรื่องวันศุกร์ พยายามประคองแล้ว มันได้แค่นี้ ทำงานได้อยู่ก็เกินกำลังจะประคองไหวแล้ว

แล้วแม่ก็ยังไม่พักที่แปลว่านั่งนอนเฉยๆ ทำนั่นทำนี่อยู่ทั้งวัน กูท้อใจอะ ไม่ดื้อได้ไหมขอร้อง

กับอีกฉากคือที่หวยอันถือมีดในมือหลังจากเห็นกู้อวี้ตาย แวบหนึ่ง ก็แค่ ชั่ววูบหนึ่ง แทงตัวเองซะก็จบสิ้นแล้ว เข้าใจหวยอันทุกอย่าง

ร้องไห้กับซีนนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ดู รีวอชกี่รอบ ก็ร้องไห้กับซีนนี้อยู่ดี บางทีก็แค่อดทนและรอคอย รอที่จะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นวันใหม่ รอจนได้เห็นดอกไม้บานอีกครั้ง เห็นแล้วก็รอต่อได้อีกนิด ให้ได้กินของอร่อยๆ ไปๆมาๆ วันเวลาก็ผ่านไปแล้ว มีชีวิตอย่างสงบไม่สั่นคลอน ข้ออ้างของการไม่อยากจบชีวิตของเราทั้งที่เหนื่อยจนตาย ก็คือรั้งรอ อีกนิด อีกเดี๋ยว แต่แป๊บๆก็ผ่านมาเป็นปีๆ มันจริงมากจนร้องไห้อะ

เปิดปีมาแบบนี้เลยเหรอ นี่ก็ร้ายแรงเอาการอยู่นะ

จริงๆแหละ นอกจากเวลาทำงานที่ไม่เวิร์กบาลานซ์ก็คือดีหมดจริงๆ อย่างแม่ล้ม เราบอกเจ้านาย เขาก็บอกว่าให้รีบพาแม่ไปหาหมอ ไม่มีอิดออดอะไร เป็นข้อดีในข้อเสียมั้ง แต่แม่ล้มหัวฟาดขอบอ่างก็ไม่ใช่เรื่องดีปะวะ แล้วเพิ่งมาบอกเหมือนเด็กสารภาพผิดอะ กูจะบ้า

อยากอ่านเล่มมาก เพราะถ้าอ่านเล่มน่าจะมีข้อเทียบกับมีบางอย่างที่ให้เก็บตกอีก เอาแค่ตอนจบ ซีรีส์กับหนังสือก็ไม่เหมือนกันแล้ว เราไม่รู้ระหว่างทางในรูปเล่มแต่เห็นตอนจบก็ซึมนะ ถ้าได้อ่านอาจจะจมเลย

แคปไว้เยอะมาก ยิ่งดูยิ่งเห็นรายละเอียดตามทาง เหมือนโดนพี่บัวปลอบใจสอนใจอยู่ตลอด แล้วมันคือสิ่งที่เป็นแบบนั้นจริงๆ พูดง่าย ทำยากนะ 55555 การจะปลงกับหลายๆอย่างได้มันต้องผ่านจุดๆนึงที่เป็นจุดโคตรพลิกชีวิตอะ ตรงนี้มั้งที่เราเหมือนเซี่ยงอี๋/เหลียนฮวา

อยากด่าคนแต่เช้า เป็นเหี้ยอะไรเอ่ย

ผ่านมรสุมวีคนี้ได้กูน่าจะได้หายใจหายคอหน่อยแล้ว เหนื่อยสะบัดเลย

ว่าจะไม่ด่างานนะ ด่าอยู่ดี

1984 เนี่ย ซื้อมาอ่านได้ครึ่งเล่ม แต่รู้สปอยตอนจบนานแล้ว เลยอ่านไปอึดอัดไป อ่านๆพักๆ ไม่ใช่เพราะดิสโทเปียจนทนไม่ไหว แต่รู้ตอนจบแล้วว่าสุดท้ายทุกอย่างก็ไม่มีความหมาย มันเลยหดหู่มากๆจนดิ่งอะ

ทำงานแบบนี้มานาน อาจจะโดนหล่อหลอมมั้ง แต่ฉันก็ยังใจเหี้ยมอยู่ตรงที่ว่ามองความเป็นตายของสัตว์เลี้ยงเป็นเรื่องธรรมดาเหมือนลมฟ้าอากาศทั่วไป ไม่ร้องไห้ ถึงผูกพันแต่ทำใจได้ง่ายกว่า น่าจะเพราะสิ่งที่เรียนมามั้ง บอกเลยว่าไม่ได้เป็นสายนี้ ที่เรียนมาคือเลี้ยงเพื่อฆ่า เคยลงมือเองด้วย เลยบอกไงว่าใจเหี้ยม

หมาอาจจะมีความไม่สะดวกเรื่องขนาดตัวหรืออะไร บางคนอยากเลี้ยงหมาเล็ก หมาใหญ่มันก็ไม่ตอบโจทย์ พอจะเข้าใจได้ แต่แมว...อืม เอาเหอะ โดเมสติกช็อทแฮร์มันไม่น่ารักสำหรับทุกคนจริง หมายถึงหน้าตา

คือรู้ว่าแมวจรทุกตัวไม่ได้เหมาะจะถูกเอาไปเลี้ยง บางตัวดุโดยนิสัย ไม่ให้เข้าใกล้แล้วทำร้ายคนอยู่ตลอดด้วย ก็ไม่เหมาะจริงๆ แต่บางตัวมันก็เข้าหาคนอะ แค่เพราะมันไม่น่ารักตรงสแตนดาร์ดเขาเหรอถึงไม่โดนเอาไปเลี้ยง แล้วบรีดพวกพิการออกมาเรื่อยๆ โรคประจำพันธุ์มากขึ้นเรื่อยๆ มีเงินรักษาก็อีกเรื่อง แต่คุณภาพชีวิตแมวมันดีเหรอวะ ป่วยแต่เกิดเงี้ย

มีบ้านนึง เลี้ยงแมวพันธุ์ ค่อนข้างจะเลี้ยงดี ต่อมางอกเพิ่มอีกตัว บอกว่าฟาร์มคัดทิ้งแล้ว เป็นแมวพันธุ์เหมือนกัน สรุปไปๆมาๆผสมกัน ท้อง บรีดแบบลูกออกมา 3 สายพันธุ์ ยกให้คนอื่นไป 2 ก็น่าจะเหลือ 4 สรุปซื้อแมวพันธุ์ใหม่มาอีก 1 และไปซื้อมาอีก 1 โดยที่ก่อนหน้านั้น มีแมวจรพันธุ์ทั่วไปหาบ้านอยู่ นิสัยดีน่ารัก (มาก) ลองให้มาดูตัวแล้ว เจ้าของบอกไม่สะดวกรับเลี้ยง แต่ซื้อแมวพันธุ์มาไม่หยุดเลย

หลายคนบอกตัวหนังสือไม่มีน้ำเสียง สำเนียง แต่เราว่ามีนะ 😅 ลองอ่านนิยายที่ผู้ชายเขียนก็อย่างหนึ่ง ผู้หญิงก็อย่างหนึ่ง เควียร์ก็อย่างหนึ่ง คือมันพอจะแยกออกอยู่ (บ้าง) แต่จะบอกว่าไม่มีเลยเราว่าไม่ถูกต้องเท่าไร

เด็กหลงทาง
//ย้อนหลังวันเด็กมากๆ เลยค่ะ😂
#ซาเนกิยู #sanegiyuu #さねぎゆ

สิ่งที่ยังไม่เข้าใจคือทำไมงานเร่งได้แต่เงินเร่งไม่ได้ 555 แบบเฮ้ยคุณของานนี้ด่วนที่สุด พรุ่งนี้ได้ยิ่งดี โอเคฮะ สร้างกรุงโรมในคืนเดียว อดนอนให้ฮะ แล้วจ่ายเงินล่ะ อ๋อ เครดิตเทอม 30 วัน

เห็นงานวิจัยแว้บๆ ให้ประโยคนำเรื่องกับเไ แล้วให้เไแต่งนิยาย ปรากฏว่าใกล้เคียงกับต้นฉบับ70%

คือชั้นอยากได้เไซักผ้าถูพื้น เพื่อชั้นไปทำงานศิลปะ ไม่ใช่ให้เไทำงานศิลปะแล้วชั้นมานั่งซักผ้า