Sinnerdarker
banner
sinnerdarker.bsky.social
Sinnerdarker
@sinnerdarker.bsky.social
20+ | writer | ISFJ | ORV | KnY | DMBJ | DGM | Mdzs | Yoi | เซียวอีเธอร์ จงเวน จุงดก ผิงเสีย วิคยู *No-reverse* | TH/EN | FUB Free
🖋️ https://sinnerdarker.readawrite.com
"คืดซะว่าผมเป็นพี่เขยคุณก็ได้"
February 14, 2026 at 2:58 PM
Reposted by Sinnerdarker
เอาจริง ๆ dopa ก็รู้นะว่ามี api ที่ไม่ต้อง auth อะ รู้มานานแล้วด้วย อย่างน้อย ๆ ก็ 3-4 ปี แต่ก็นั่นแหละ
February 14, 2026 at 1:59 PM
Reposted by Sinnerdarker
เอาจิงปะ ตอนอ่านข่าวไม่ใช่แค่เลือกตั้งนะ กุปวดเฮดมาก จะอ่าน pdpa, gdpr, privacy by design, data governance principles ให้ปวดตาทำไม ถ้าเห็นรัฐไทยทำแบบนี้เนี่ย 555555
February 14, 2026 at 2:00 PM
"...เพราะฉะนั้นจะให้เรียกว่าราซีลก็คงไม่ได้ คุณเรียกผมว่าเรย์ก็แล้วกัน"
February 14, 2026 at 1:10 PM
"ผมจำได้ว่าในจักรวรรดิมีวิหารศักดิ์สิทธิ์อยู่ ถ้าไปถึงที่นั่นอาจจะทำอะไรได้บ้าง แต่หนึ่งปีมานี้ต่อให้ส่งตดหมายไปก็ถูกปฏิเสธคลอด มีแต่ต้องให้คุณใช้อำนาจพาเข้าไปแล้ว..."

"ได้" เวริกตอบรับทันที "...แล้วเจ้า เป็นอะไรกันแน่

"..คืออีกตัวตนหนึ่งของราซีลหรือ?"

"...ไม่ใช่" อีกฝ่ายตอบ "ผมเป็นแค่วิญญาณเร่ร่อนที่มาสิงสู่ร่างของเขา อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่เด็ก"
February 14, 2026 at 1:06 PM
"วิญญาณของเขาถูกทำร้ายกีกขังมาแต่เล็ก เดิมทีก็เปราะบางมากแบ้ว พวกคนรับใช้โง่เง่าเลวระยำของคุณยังมาซ้ำเติมอีก ....ตอนนนี้เขาแทบจะแตกสลายแล้ว"

เวริกกำมือแน่น

'ราซีล' สองท่าทีนั้นและกล่าวต่อ "...ตอนนี้เขาหลับอยู่ข้างใน จากนั้นร่างกายก็ดึงผมออกมาเพื่อรักษาชีวิตไว้ ดังนั้นพวกเราตึงต้องหาทางพากลับขึ้นมา...
February 14, 2026 at 1:06 PM
เวริกเข้าใจแล้ว

ยามกลับมา มีคนในปราสาทหายไปมากกว่าครึ่งด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ทั้งทำผิดกฎ จิตวิปลาสจนตายไปเอง

...บางทีคงเป็นฝีมือของคนคนนี้

"...เจ้าบอกว่า พาเขากลับมาได้" เวริกเอ่ยเสียงเบา "ทำอย่างไร"

"ยังไม่รู้"

"ไม่รู้?"
February 14, 2026 at 1:06 PM
ทั้งเหล่าผู้คนข้างกาย อิสระที่แสนสั้น

ราซีลของเขาควรมีความสุขมากกว่านี้

"...ที่จริงผมตั้งใจจะดูนาย...แฮ่ม ดูนักโทษคนนี้นทำดินแดนของคุณพังพินาศต้อนรับการกลับมา น่าเสียดายที่...ถ้าราซีลตื่นขึ้นมาคงไม่ชอบ ผมก็เลยต้องหาทางช่วย

"...แต่กับคนในปราสาทที่ทำร้ายราซีล ครึ่งหนึ่งผมจัดการไปแล้ว ส่วนอีกครึ่งที่เหลือ...ผมเดาว่าคุณน่าจะจัดการไปแล้ว"
February 14, 2026 at 1:00 PM
'ราซีล' เงียบไป

"คุณรู้ไหมว่าเขาฉลาดมาก เรียนรู้ไว ขอแค่มีคนสอน หรือมีหนังนือให้เขาสักเล่ม เขาก็จะเรียนรู้ต่อยอดได้อย่างรวดเร็วถ้าพ่อเขาไม่ใช่คนเฮงซวย เขาอาจจะทำการค้าไม่ก็ดูแลดินแดนสักแห่งอย่างมีความสุขแล้วก็ได้"

แต่ว่าพระเจ้าชิงชังบุตรของพระองค์เสมอ

แม้ประทานสติปัญญาให้ กลับริดรอนครอบครัวแสนสุขไปจากราซีล
February 14, 2026 at 11:20 AM
.

.

.

"...หลังจากนั้น นายรองของคุณ..."

"นักโทษระยำนั่นไม่ใช่นายนองของข้า ....คู่ครองของข้ามีแค่ราซีล"

เวริกเอ่ย และชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์ของราซีลหัวเราะ

"... หลังจากนั้น นักโทษระยำสมควรตายคนนั้นก็มาหว่านล้อมผม บอกว่าถึงคุณไม่ชอบราซีล ถ้าผมช่วยเขาเต็มที่ก็คงลดโทษได้ แต่ผมไม่ใช่ราซีล ไม่ได้ฉลาดเท่าเขา...
February 14, 2026 at 11:19 AM
หลังจากนั้น....เขาพยายามลงไปหาราซีล

แต่เด็กคนนั้นหลับอุตุเหลือเกิน ไม่ยอมตื่นมาคุยกันสักนิด

แต่ว่า..ปล่อยให้หลับไปก่อนก็ได้กระมัง

ราซีลของเขาเหนื่อยมามากแล้ว

ส่วนคนที่นี่ ในปราสาทนี้...ดินแดนแห่งนี้....

สมควรไปตายให้หมด
February 14, 2026 at 11:15 AM
เพราะแบบนั้นหรือ....เด็กคนนนั้นถึงได้

....ถึงได้บอกว่าอยากหายตัวไป

หลังจากนั้น ....หลังจากนั้นก็ไม่มีความทรงจำอะไรแล้ว

เพราะว่าเด็กคนนั้นหลับไปแล้ว

พวกเขาสลับตำแหน่งกัน เด็กคนนั้นจึงหลับไปแล้ว...

กลายเป็นเขาที่ควบคุม 'ร่าง' นี้
February 14, 2026 at 7:36 AM
ในภาพความทรงจำ เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงสะอื้น

แต่ว่าเจ็บ

เจ็บมาก

เจ็บจนหายใจไม่ออก

เหมือนกับ...ตอนที่ถูกมีดทื่อๆ แทงลงมากลางอก เจาะทะลุปอดจนเลือดคั่ง แล้วเขาก็จมน้ำบนบกและตายลงช้าๆ
February 14, 2026 at 6:57 AM
ทว่าราซีลก็ยังฝืนมีขีวิตอยู่ต่อไป...จนกระทั่งถูกดล่าวหาและถูกจับขัง

กระทั่ง 'คุณชาย' คนนั้นเอ่ยเคล้าเสียงหัวเราะ

บอกว่าอีกไม่นานเขาจะตาย อีกไม่นานดยุคจะกลับมาสำเร็จโทษราซีล ฆ่าราซีลทิ้ง พร่ำพรรณนาว่าดยัคเวริกและตัวเองคักดันขนาดไหน และราซีลเป็นตัวมารชาติชั่วที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างพวกตน

ความทรงจำนั้นชัดเจนมาก

ชัดเจนจนเขาร้อนในอก
February 14, 2026 at 6:48 AM
ราซีลคิดว่าอาจารย์ตายเพราะเขา พี่สาวสาวใช้ตายเพราะเขา พี่ชายอัศวินตายเพราะเขา ....คุณลุงพ่อครัวตายเพราะเขา

แม้แต่พ่อก็ตายเพราะเขา

....ทำไมถึงไม่เคยเล่าให้ฟัง

ราซีลไม่เคยเล่าให้ฟังว่าตัวเองไม่ควรมีความสุข เพราะถ้าราซีลบอก เขาก็จะบอกว่าราซีลควรมีความสุข และความตายเหล่านั้นไม่ใช่ความผิดของเขา
February 14, 2026 at 6:45 AM
เห็นภาพคุณชายคนนั้นร้องไห้ปานขาดใจ กล่าวหาว่าราซีลทำร้ายตัวเอง ส่งผลให้นายรองของปราสาทถูกจับขังไว้ในห้องที่ทรุดโทรมที่สุดในปราสาท

...แต่ราซีลก็ยังไม่สนใจ

ราซีลสนเพียงว่า เขาดูแลปราสาทได้ดีไหม ทุกคนยังมีคสามสุขหรือ

ส่วนความสุขของตัวเอง...ราซีลเฉือนมันทิ้งไปนานแล้ว

เพราะคนบาปที่ทำให้คนสำคัญค้องตายไม่ควรมีความสุข
February 14, 2026 at 6:41 AM
เห็นภาพ 'คุณชาย' คนนั้นหลอกถามเรื่องราวจากราซีลที่ศึกษาการบริหารอย่างจริงจัง...จากนั้นก็ขโมยทุกอย่างไปเป็นของตัวเอง

...ราซีลไม่สนใจ

เห็นภาพเหล่าข้ารับใช้เมินเฉยต่อราซีล จงใจนำน้ำเย็นเฉียบมาให้เขาใช้ จงใจกระขากผม ขัดผิวสีน้ำผึ้งอย่างอนงจนขึ้นสีเข้ม

...แต่เด็กน้อยของเขาก็ยังไม่สนใจ
February 14, 2026 at 6:41 AM
ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นจากเตียง เดินไปยังกระจกสนิมเขรอะเพียงบานเดียววนห้อง ส่องมองรูปลักษณ์ของตัวเอง

....ผิวสีน้ำผึ้ง ผมสีดำหยักศก ดวงตาหวานล้ำ

นี่คือราซีล

ไม่ใช่เขา

เขาจำทุกอย่างได้หมดแล้ว จำได้ว่าตัวเองเป็นใคร...ถึงกับเห็นภาพความทรงจำของราซีลบางส่วน

เห็นภาพชายหนุ่มถูกหลอกใช้
February 14, 2026 at 6:41 AM
สาวใช้กล่าวเช่นนั้น กระแทกถาดโลหะที่มีขนมปังดำและน้ำเหม็นเน่าแก้วหนึ่งลงบนโต๊ะแล้วจากไป

จากนั้นทุกอย่างก็กระจ่าง

กระแสความทรงจำที่ไหลเชี่ยวค่อยๆ เอื่อยเฉื่อยลง...

บางส่วนซึมซับลงผืนทราย บางส่วนระเหยหายไป

เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
February 14, 2026 at 6:33 AM
...เป็นสาวใช้ของราซีล

สาวใช้ที่สะบัดหน้าใส่ราซีล กระแทกถ้วยชาใส่เขา และชายหนุ่มที่ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกนานแสนนานแล้วไม่เคยตอบโต้

"..มองหน้าข้าทำไม! ตอนนี้เจ้าก็ทำเก่งไปเถอะ รอนายท่านกลับมา เจ้าก็ต้องโดนตัดหัวแน่นอน แล้วคุณชายก็จะขึ้นเป็นนายรองแทนเจ้า!"
February 14, 2026 at 6:28 AM
ความทรงจำซึ่งไม่สอดคล้องกันแม้แต่น้อย ผิดยุคผิดสมัย ถาโถมเข้ามาจนเขากรีดร้องออกมาเสียงดัง

"อ๊ากกกกก!!

ปึ้ง!

ซ่า!!!

"แหกปากอะไรของเจ้า!!!"

น้ำถังหนึ่งสาดเข้ามา ราดรดตัวเขาจนเปียกซ่ก

เขากะพริบตา

อาการปวดหัวจังคงดำเนินไป ความทรงจำมากมายยังผุดวาบอย่างต่อเนื่อง ทว่าเขาจำหน้าคนที่ราดน้ำใส่ตนได้
February 14, 2026 at 6:02 AM
ชั่วพริบตานั้นความทรงจำก็ไหลเข้ามา

ภาพมากมาย ความรู้สึก เสียง กลิ่น ไหลบ่าราวกับสายน้ำเชี่ยวกราก ท่วมท้นห้สงความคืดจนเขาเกือบสำรอกออกมา

ทว่าความทรงจำนั้นกลับไม่สอดคบ้องกับสถานที่แห่งนี้

ภูตผีวิญญาณ...เคียวยักษ์...เวที...เสียงเพลง...มีด...มือสีดำ....

ทว่าอีกแวบหนึ่ง ความทรงจำอื่นก็ไหลเข้ามา

...หน้าต่างหอคอย...ศีรษะที่ถูกตัด...เลือด...ดวงตาสีแดงก่ำ
February 14, 2026 at 6:02 AM
ห้องคับแคบ เตียงเหม็นกลิ่นรา พื้นหินเฉอะแฉะ ...ที่หน้าต่างซึ่งมีแสงสว่างเจิดจ้าเข้ามามีลูกกรงเหล็กกั้นไว้ แม้แต่ประตูก็ทำจากเหล็กกล้า

ต่อให้ไม่เคยเห็นสถาปัตยกรรมของที่แห่งนี้ เขาก็มั่นใจได้ว่านี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก
February 14, 2026 at 5:56 AM
เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ตอบข้า ราซีล เวราชีอา!

"...ข้าไม่ไหวแล้ว ราซีล..."

เด็กหนุ่มหลุดประโยคหนึ่งออกมา

แล้วหลังจากนั้น แสงสว่างบาดตาก็พลันวาบขึ้น

ยามตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เห็นเพดานหินเย็นเยียบ

....นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ที่รอบกายเขาไม่ใช่ความว่างเปล่า

ไม่ใช่ความมืดที่มองไม่เห็นปม้กระทั่งปลายนิ้วก้อย
February 14, 2026 at 5:56 AM
ดยุคเวริกทำร้านเจ้าเหรอ!

"...เขาไม่ได้ทำร้ายข้า เขาแค่...แค่ไม่ได้รักข้า ข้ารู้อยู่แล้ว แถมน่าจะชังข้า เพราะ...เพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว บางทีอาจจะอยากฆ่าด้วยซ้ำ แต่ฆ่าไม่ได้ เพราะข้าเป็นตัวประกัน...คนในปราสาทเกลียดข้า พวกเขารู้ว่าทำให้ข้าตายไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากให้ข้ามีชีวิตที่ดี..."
February 14, 2026 at 5:56 AM