🖋️ https://sinnerdarker.readawrite.com
"ได้" เวริกตอบรับทันที "...แล้วเจ้า เป็นอะไรกันแน่
"..คืออีกตัวตนหนึ่งของราซีลหรือ?"
"...ไม่ใช่" อีกฝ่ายตอบ "ผมเป็นแค่วิญญาณเร่ร่อนที่มาสิงสู่ร่างของเขา อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่เด็ก"
"ได้" เวริกตอบรับทันที "...แล้วเจ้า เป็นอะไรกันแน่
"..คืออีกตัวตนหนึ่งของราซีลหรือ?"
"...ไม่ใช่" อีกฝ่ายตอบ "ผมเป็นแค่วิญญาณเร่ร่อนที่มาสิงสู่ร่างของเขา อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่เด็ก"
เวริกกำมือแน่น
'ราซีล' สองท่าทีนั้นและกล่าวต่อ "...ตอนนี้เขาหลับอยู่ข้างใน จากนั้นร่างกายก็ดึงผมออกมาเพื่อรักษาชีวิตไว้ ดังนั้นพวกเราตึงต้องหาทางพากลับขึ้นมา...
เวริกกำมือแน่น
'ราซีล' สองท่าทีนั้นและกล่าวต่อ "...ตอนนี้เขาหลับอยู่ข้างใน จากนั้นร่างกายก็ดึงผมออกมาเพื่อรักษาชีวิตไว้ ดังนั้นพวกเราตึงต้องหาทางพากลับขึ้นมา...
ยามกลับมา มีคนในปราสาทหายไปมากกว่าครึ่งด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ทั้งทำผิดกฎ จิตวิปลาสจนตายไปเอง
...บางทีคงเป็นฝีมือของคนคนนี้
"...เจ้าบอกว่า พาเขากลับมาได้" เวริกเอ่ยเสียงเบา "ทำอย่างไร"
"ยังไม่รู้"
"ไม่รู้?"
ยามกลับมา มีคนในปราสาทหายไปมากกว่าครึ่งด้วยเหตุผลต่างๆ นานา ทั้งทำผิดกฎ จิตวิปลาสจนตายไปเอง
...บางทีคงเป็นฝีมือของคนคนนี้
"...เจ้าบอกว่า พาเขากลับมาได้" เวริกเอ่ยเสียงเบา "ทำอย่างไร"
"ยังไม่รู้"
"ไม่รู้?"
ราซีลของเขาควรมีความสุขมากกว่านี้
"...ที่จริงผมตั้งใจจะดูนาย...แฮ่ม ดูนักโทษคนนี้นทำดินแดนของคุณพังพินาศต้อนรับการกลับมา น่าเสียดายที่...ถ้าราซีลตื่นขึ้นมาคงไม่ชอบ ผมก็เลยต้องหาทางช่วย
"...แต่กับคนในปราสาทที่ทำร้ายราซีล ครึ่งหนึ่งผมจัดการไปแล้ว ส่วนอีกครึ่งที่เหลือ...ผมเดาว่าคุณน่าจะจัดการไปแล้ว"
ราซีลของเขาควรมีความสุขมากกว่านี้
"...ที่จริงผมตั้งใจจะดูนาย...แฮ่ม ดูนักโทษคนนี้นทำดินแดนของคุณพังพินาศต้อนรับการกลับมา น่าเสียดายที่...ถ้าราซีลตื่นขึ้นมาคงไม่ชอบ ผมก็เลยต้องหาทางช่วย
"...แต่กับคนในปราสาทที่ทำร้ายราซีล ครึ่งหนึ่งผมจัดการไปแล้ว ส่วนอีกครึ่งที่เหลือ...ผมเดาว่าคุณน่าจะจัดการไปแล้ว"
"คุณรู้ไหมว่าเขาฉลาดมาก เรียนรู้ไว ขอแค่มีคนสอน หรือมีหนังนือให้เขาสักเล่ม เขาก็จะเรียนรู้ต่อยอดได้อย่างรวดเร็วถ้าพ่อเขาไม่ใช่คนเฮงซวย เขาอาจจะทำการค้าไม่ก็ดูแลดินแดนสักแห่งอย่างมีความสุขแล้วก็ได้"
แต่ว่าพระเจ้าชิงชังบุตรของพระองค์เสมอ
แม้ประทานสติปัญญาให้ กลับริดรอนครอบครัวแสนสุขไปจากราซีล
"คุณรู้ไหมว่าเขาฉลาดมาก เรียนรู้ไว ขอแค่มีคนสอน หรือมีหนังนือให้เขาสักเล่ม เขาก็จะเรียนรู้ต่อยอดได้อย่างรวดเร็วถ้าพ่อเขาไม่ใช่คนเฮงซวย เขาอาจจะทำการค้าไม่ก็ดูแลดินแดนสักแห่งอย่างมีความสุขแล้วก็ได้"
แต่ว่าพระเจ้าชิงชังบุตรของพระองค์เสมอ
แม้ประทานสติปัญญาให้ กลับริดรอนครอบครัวแสนสุขไปจากราซีล
.
.
"...หลังจากนั้น นายรองของคุณ..."
"นักโทษระยำนั่นไม่ใช่นายนองของข้า ....คู่ครองของข้ามีแค่ราซีล"
เวริกเอ่ย และชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์ของราซีลหัวเราะ
"... หลังจากนั้น นักโทษระยำสมควรตายคนนั้นก็มาหว่านล้อมผม บอกว่าถึงคุณไม่ชอบราซีล ถ้าผมช่วยเขาเต็มที่ก็คงลดโทษได้ แต่ผมไม่ใช่ราซีล ไม่ได้ฉลาดเท่าเขา...
.
.
"...หลังจากนั้น นายรองของคุณ..."
"นักโทษระยำนั่นไม่ใช่นายนองของข้า ....คู่ครองของข้ามีแค่ราซีล"
เวริกเอ่ย และชายหนุ่มที่มีรูปลักษณ์ของราซีลหัวเราะ
"... หลังจากนั้น นักโทษระยำสมควรตายคนนั้นก็มาหว่านล้อมผม บอกว่าถึงคุณไม่ชอบราซีล ถ้าผมช่วยเขาเต็มที่ก็คงลดโทษได้ แต่ผมไม่ใช่ราซีล ไม่ได้ฉลาดเท่าเขา...
แต่เด็กคนนั้นหลับอุตุเหลือเกิน ไม่ยอมตื่นมาคุยกันสักนิด
แต่ว่า..ปล่อยให้หลับไปก่อนก็ได้กระมัง
ราซีลของเขาเหนื่อยมามากแล้ว
ส่วนคนที่นี่ ในปราสาทนี้...ดินแดนแห่งนี้....
สมควรไปตายให้หมด
แต่เด็กคนนั้นหลับอุตุเหลือเกิน ไม่ยอมตื่นมาคุยกันสักนิด
แต่ว่า..ปล่อยให้หลับไปก่อนก็ได้กระมัง
ราซีลของเขาเหนื่อยมามากแล้ว
ส่วนคนที่นี่ ในปราสาทนี้...ดินแดนแห่งนี้....
สมควรไปตายให้หมด
....ถึงได้บอกว่าอยากหายตัวไป
หลังจากนั้น ....หลังจากนั้นก็ไม่มีความทรงจำอะไรแล้ว
เพราะว่าเด็กคนนั้นหลับไปแล้ว
พวกเขาสลับตำแหน่งกัน เด็กคนนั้นจึงหลับไปแล้ว...
กลายเป็นเขาที่ควบคุม 'ร่าง' นี้
....ถึงได้บอกว่าอยากหายตัวไป
หลังจากนั้น ....หลังจากนั้นก็ไม่มีความทรงจำอะไรแล้ว
เพราะว่าเด็กคนนั้นหลับไปแล้ว
พวกเขาสลับตำแหน่งกัน เด็กคนนั้นจึงหลับไปแล้ว...
กลายเป็นเขาที่ควบคุม 'ร่าง' นี้
แต่ว่าเจ็บ
เจ็บมาก
เจ็บจนหายใจไม่ออก
เหมือนกับ...ตอนที่ถูกมีดทื่อๆ แทงลงมากลางอก เจาะทะลุปอดจนเลือดคั่ง แล้วเขาก็จมน้ำบนบกและตายลงช้าๆ
แต่ว่าเจ็บ
เจ็บมาก
เจ็บจนหายใจไม่ออก
เหมือนกับ...ตอนที่ถูกมีดทื่อๆ แทงลงมากลางอก เจาะทะลุปอดจนเลือดคั่ง แล้วเขาก็จมน้ำบนบกและตายลงช้าๆ
กระทั่ง 'คุณชาย' คนนั้นเอ่ยเคล้าเสียงหัวเราะ
บอกว่าอีกไม่นานเขาจะตาย อีกไม่นานดยุคจะกลับมาสำเร็จโทษราซีล ฆ่าราซีลทิ้ง พร่ำพรรณนาว่าดยัคเวริกและตัวเองคักดันขนาดไหน และราซีลเป็นตัวมารชาติชั่วที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างพวกตน
ความทรงจำนั้นชัดเจนมาก
ชัดเจนจนเขาร้อนในอก
กระทั่ง 'คุณชาย' คนนั้นเอ่ยเคล้าเสียงหัวเราะ
บอกว่าอีกไม่นานเขาจะตาย อีกไม่นานดยุคจะกลับมาสำเร็จโทษราซีล ฆ่าราซีลทิ้ง พร่ำพรรณนาว่าดยัคเวริกและตัวเองคักดันขนาดไหน และราซีลเป็นตัวมารชาติชั่วที่เข้ามาแทรกกลางระหว่างพวกตน
ความทรงจำนั้นชัดเจนมาก
ชัดเจนจนเขาร้อนในอก
แม้แต่พ่อก็ตายเพราะเขา
....ทำไมถึงไม่เคยเล่าให้ฟัง
ราซีลไม่เคยเล่าให้ฟังว่าตัวเองไม่ควรมีความสุข เพราะถ้าราซีลบอก เขาก็จะบอกว่าราซีลควรมีความสุข และความตายเหล่านั้นไม่ใช่ความผิดของเขา
แม้แต่พ่อก็ตายเพราะเขา
....ทำไมถึงไม่เคยเล่าให้ฟัง
ราซีลไม่เคยเล่าให้ฟังว่าตัวเองไม่ควรมีความสุข เพราะถ้าราซีลบอก เขาก็จะบอกว่าราซีลควรมีความสุข และความตายเหล่านั้นไม่ใช่ความผิดของเขา
...แต่ราซีลก็ยังไม่สนใจ
ราซีลสนเพียงว่า เขาดูแลปราสาทได้ดีไหม ทุกคนยังมีคสามสุขหรือ
ส่วนความสุขของตัวเอง...ราซีลเฉือนมันทิ้งไปนานแล้ว
เพราะคนบาปที่ทำให้คนสำคัญค้องตายไม่ควรมีความสุข
...แต่ราซีลก็ยังไม่สนใจ
ราซีลสนเพียงว่า เขาดูแลปราสาทได้ดีไหม ทุกคนยังมีคสามสุขหรือ
ส่วนความสุขของตัวเอง...ราซีลเฉือนมันทิ้งไปนานแล้ว
เพราะคนบาปที่ทำให้คนสำคัญค้องตายไม่ควรมีความสุข
...ราซีลไม่สนใจ
เห็นภาพเหล่าข้ารับใช้เมินเฉยต่อราซีล จงใจนำน้ำเย็นเฉียบมาให้เขาใช้ จงใจกระขากผม ขัดผิวสีน้ำผึ้งอย่างอนงจนขึ้นสีเข้ม
...แต่เด็กน้อยของเขาก็ยังไม่สนใจ
...ราซีลไม่สนใจ
เห็นภาพเหล่าข้ารับใช้เมินเฉยต่อราซีล จงใจนำน้ำเย็นเฉียบมาให้เขาใช้ จงใจกระขากผม ขัดผิวสีน้ำผึ้งอย่างอนงจนขึ้นสีเข้ม
...แต่เด็กน้อยของเขาก็ยังไม่สนใจ
....ผิวสีน้ำผึ้ง ผมสีดำหยักศก ดวงตาหวานล้ำ
นี่คือราซีล
ไม่ใช่เขา
เขาจำทุกอย่างได้หมดแล้ว จำได้ว่าตัวเองเป็นใคร...ถึงกับเห็นภาพความทรงจำของราซีลบางส่วน
เห็นภาพชายหนุ่มถูกหลอกใช้
....ผิวสีน้ำผึ้ง ผมสีดำหยักศก ดวงตาหวานล้ำ
นี่คือราซีล
ไม่ใช่เขา
เขาจำทุกอย่างได้หมดแล้ว จำได้ว่าตัวเองเป็นใคร...ถึงกับเห็นภาพความทรงจำของราซีลบางส่วน
เห็นภาพชายหนุ่มถูกหลอกใช้
จากนั้นทุกอย่างก็กระจ่าง
กระแสความทรงจำที่ไหลเชี่ยวค่อยๆ เอื่อยเฉื่อยลง...
บางส่วนซึมซับลงผืนทราย บางส่วนระเหยหายไป
เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
จากนั้นทุกอย่างก็กระจ่าง
กระแสความทรงจำที่ไหลเชี่ยวค่อยๆ เอื่อยเฉื่อยลง...
บางส่วนซึมซับลงผืนทราย บางส่วนระเหยหายไป
เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
สาวใช้ที่สะบัดหน้าใส่ราซีล กระแทกถ้วยชาใส่เขา และชายหนุ่มที่ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกนานแสนนานแล้วไม่เคยตอบโต้
"..มองหน้าข้าทำไม! ตอนนี้เจ้าก็ทำเก่งไปเถอะ รอนายท่านกลับมา เจ้าก็ต้องโดนตัดหัวแน่นอน แล้วคุณชายก็จะขึ้นเป็นนายรองแทนเจ้า!"
สาวใช้ที่สะบัดหน้าใส่ราซีล กระแทกถ้วยชาใส่เขา และชายหนุ่มที่ปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอกนานแสนนานแล้วไม่เคยตอบโต้
"..มองหน้าข้าทำไม! ตอนนี้เจ้าก็ทำเก่งไปเถอะ รอนายท่านกลับมา เจ้าก็ต้องโดนตัดหัวแน่นอน แล้วคุณชายก็จะขึ้นเป็นนายรองแทนเจ้า!"
"อ๊ากกกกก!!
ปึ้ง!
ซ่า!!!
"แหกปากอะไรของเจ้า!!!"
น้ำถังหนึ่งสาดเข้ามา ราดรดตัวเขาจนเปียกซ่ก
เขากะพริบตา
อาการปวดหัวจังคงดำเนินไป ความทรงจำมากมายยังผุดวาบอย่างต่อเนื่อง ทว่าเขาจำหน้าคนที่ราดน้ำใส่ตนได้
"อ๊ากกกกก!!
ปึ้ง!
ซ่า!!!
"แหกปากอะไรของเจ้า!!!"
น้ำถังหนึ่งสาดเข้ามา ราดรดตัวเขาจนเปียกซ่ก
เขากะพริบตา
อาการปวดหัวจังคงดำเนินไป ความทรงจำมากมายยังผุดวาบอย่างต่อเนื่อง ทว่าเขาจำหน้าคนที่ราดน้ำใส่ตนได้
ภาพมากมาย ความรู้สึก เสียง กลิ่น ไหลบ่าราวกับสายน้ำเชี่ยวกราก ท่วมท้นห้สงความคืดจนเขาเกือบสำรอกออกมา
ทว่าความทรงจำนั้นกลับไม่สอดคบ้องกับสถานที่แห่งนี้
ภูตผีวิญญาณ...เคียวยักษ์...เวที...เสียงเพลง...มีด...มือสีดำ....
ทว่าอีกแวบหนึ่ง ความทรงจำอื่นก็ไหลเข้ามา
...หน้าต่างหอคอย...ศีรษะที่ถูกตัด...เลือด...ดวงตาสีแดงก่ำ
ภาพมากมาย ความรู้สึก เสียง กลิ่น ไหลบ่าราวกับสายน้ำเชี่ยวกราก ท่วมท้นห้สงความคืดจนเขาเกือบสำรอกออกมา
ทว่าความทรงจำนั้นกลับไม่สอดคบ้องกับสถานที่แห่งนี้
ภูตผีวิญญาณ...เคียวยักษ์...เวที...เสียงเพลง...มีด...มือสีดำ....
ทว่าอีกแวบหนึ่ง ความทรงจำอื่นก็ไหลเข้ามา
...หน้าต่างหอคอย...ศีรษะที่ถูกตัด...เลือด...ดวงตาสีแดงก่ำ
ต่อให้ไม่เคยเห็นสถาปัตยกรรมของที่แห่งนี้ เขาก็มั่นใจได้ว่านี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก
ต่อให้ไม่เคยเห็นสถาปัตยกรรมของที่แห่งนี้ เขาก็มั่นใจได้ว่านี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีนัก
"...ข้าไม่ไหวแล้ว ราซีล..."
เด็กหนุ่มหลุดประโยคหนึ่งออกมา
แล้วหลังจากนั้น แสงสว่างบาดตาก็พลันวาบขึ้น
ยามตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เห็นเพดานหินเย็นเยียบ
....นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ที่รอบกายเขาไม่ใช่ความว่างเปล่า
ไม่ใช่ความมืดที่มองไม่เห็นปม้กระทั่งปลายนิ้วก้อย
"...ข้าไม่ไหวแล้ว ราซีล..."
เด็กหนุ่มหลุดประโยคหนึ่งออกมา
แล้วหลังจากนั้น แสงสว่างบาดตาก็พลันวาบขึ้น
ยามตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เห็นเพดานหินเย็นเยียบ
....นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ที่รอบกายเขาไม่ใช่ความว่างเปล่า
ไม่ใช่ความมืดที่มองไม่เห็นปม้กระทั่งปลายนิ้วก้อย
"...เขาไม่ได้ทำร้ายข้า เขาแค่...แค่ไม่ได้รักข้า ข้ารู้อยู่แล้ว แถมน่าจะชังข้า เพราะ...เพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว บางทีอาจจะอยากฆ่าด้วยซ้ำ แต่ฆ่าไม่ได้ เพราะข้าเป็นตัวประกัน...คนในปราสาทเกลียดข้า พวกเขารู้ว่าทำให้ข้าตายไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากให้ข้ามีชีวิตที่ดี..."
"...เขาไม่ได้ทำร้ายข้า เขาแค่...แค่ไม่ได้รักข้า ข้ารู้อยู่แล้ว แถมน่าจะชังข้า เพราะ...เพราะเขามีคนรักอยู่แล้ว บางทีอาจจะอยากฆ่าด้วยซ้ำ แต่ฆ่าไม่ได้ เพราะข้าเป็นตัวประกัน...คนในปราสาทเกลียดข้า พวกเขารู้ว่าทำให้ข้าตายไม่ได้ แต่ก็ไม่อยากให้ข้ามีชีวิตที่ดี..."