การจับคู่ที่แสนอร่อยและเข้ากันได้ดีระหว่างที่สุดสำหรับคุ๊กกี้ก็ต้องคือนม !

มือจับซองขนมอย่างบูชาด้วยรูปลักษณ์แสนน่ากิน ก่อนจะกล่าวขอบคุณสั้น ๆ

สมแล้วที่เป็นสกุชชี่ขนาดใหญ่พิเศษที่สามารถคืนสภาพเดิมได้

มือถือนิ่ง ๆ ให้อีกฝ่านกินอย่างสบาย

วิต่อมาที่เผลอบีบแรงจนไส้ขึ้นไปบนจมูกดำเล็ก ๆ นั้น

‘ น่ารักชะมัด !!! ’

มือกุมปิดปากบีสบ๊อกใส่ (?)

มือว่างปิดใบหน้าที่เริ่มบิดเบี้ยวจากการกลั้นขำ ถึงจะเริ่มฉีกซองออก กลิ่นหอมของอาหารแสนหวานอร่อยลอยตาลม หวังไว้จะสามารถง้อเจ้าเหมียวที่เริ่มทำมุมพาราโบล่า

“ นี่ครับ ”

นิ้วมือพยายามยื่นอย่างห่าง สร้างความตายใจ (?)

มือข้างหนึ่งล้วงไปยังขนมฉุกเฉินไว้เจอกับขนก้อนฟู และเดินเข้าใกล้อย่าระมัดระวัง

ก้อนขนเด้งหายวับทันตาพร้อมกับการส่งเสียงตกใจของมัน สัมผัสจาง ๆ ที่ปลายนิ้วยังรู้สึกยังเสียดายที่ยังจกไม่เต็มมือ

“ เหมือนว่าบงมารุซังจะไม่พอใจ เพื่อเป็นการไถ่โทษ รับขนมแมวเลียได้ไหมครับ ”

ยังดีที่ยามป้ายชื่อสีทองอร่ามสะท้อนให้เห็นชื่อถูกบนบังด้วยขนมากกว่าไขมันน้อย จึงสามารถเรียกนามที่ถูกต้องได้ ถึงอย่างนั้น นอกจากการถูกลูบโดยไม่อนุญาตแต่มียางอย่างที่จะไม่ชอบในใบหน้าตน

+

(มร๊าวววววววววววววววววววววววววววววววววววววว?!!!!!)

( เต็มใจด้วยกลีบเดียว? ก็ไม่เข้าใจหรอกนะ แต่ฉันจะเอาเต็มดอก /เอาเงินดัน )

🌙 : แมวไม่รักดีแล้ว ขอให้โดนข่วนหนัก ๆ

🌙 : แมวตะกละสุด ๆเลยนิ กลมขนาดเป็นทาโกะยากิได้เลย ?

สายตาสะดุดกับก้อนสามสีบนพื้นหญ้า คล้ายมีแรงดึงดูดให้ต้องไปสัมผัสไม่อาจหลีกเลี่ยง

ขาสองข้างที่เดินตลอดทั้งคืนหยุดมาอยู่เหนือศรีษะเจ้าแมวเหมียว มือยืนออกไปเกาอย่างถือวิสาสะ ขยุ้มตามตัวไปบริเวณคอ ชนบางอย่างแข็ง ๆ

“ปลอกคอ ? ก็ว่ามีน้ำมีนวลขนาดนี้น่าจะมีคนเลี้ยง”

🌙 : อ่อ แมวไม่เคยผิดหรอกนะ นายต้องแก้ด้วยตัวเองลองใส่หมวกกันน๊อคไหม