555 หลายๆคนก็ดูไม่ค่อยออกครับ

ไอร่ารู้มั้ย❓เวลาที่บอดี้การ์ดจับปืน🛡️🤗 มันแปลว่าต้องมีคนรอด🤗😝😊 แต่เมื่อไหร่ที่มือปืนจับปืน😡👹💢💥🔥 มันแปลว่าต้องมีคนตาย‼️👹💢💢💥💥🔥🔥💯😏😏😏หลายครั้งที่🥺 มีคนทำร้ายไอร่า😠😤 พี่อยากเป็นมือปืนมากว่าบอดี้การ์ด‼️🤬🤬🫨🫨😤😤😎😎👹💢💥🔥💯🧏🏻‍♀️🧏🏻‍♀️🧏🏻‍♀️🧏🏻‍♀️🧏🏻‍♀️🧏🏻‍♀️

/เห็นอีกฝ่ายพอใจเขาก็โล่งใจ
/ทำท่าเหมือนจะเซ็นใบล่าลายเซ็นให้

เขาพยักหน้าฟังคำบ่นของอีกฝ่ายไปอย่างตั้งใจ

"ไว้ใจได้เลยครับไม่เลอะแน่นอน"

ปลายนิ้วเรียวค่อยๆลากวาดเป็นรูปหนวดแมวบนแก้มทั้งสองข้างอย่างเบามือที่สุด

"เสร็จแล้วครับ"

ค่อยๆถอยออกมาดูผลงานตัวเองก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนคิดอะไรได้

"ขออนุญาตนะครับ"

มือหนาค่อยๆเลื่อนวัดความสูระหว่างเขาและเธอ อืม..อาจจะเพราะเขาสูงเกินไปเธอเลยดูตัวเล็กลง...

"ผมว่าพี่ก็สูงนะ.."

คิ้วหนาขมวดเข้าหากันมองใบล่าลายเซ็นพยายามคิดอย่างจริงจัง อืม...ช่องนี้ดูจะเป็นเขามากที่สุดล่ะมั้ง?

มือหนาล้วงหยิบปากกาขึ้นเขียนลงในช่อง รุ่นพี่ที่ดูintrovert และช่อง free

"ประมาณนี้แล้วกันนะครับ"

"รีบไปหาลายเซ็นคนอื่นก่อนเดี๋ยวไม่ทันนะ"

ยกยิ้มบางๆก่อนชี้ไปทางกลุ่มรุ่นพี่อีกฝั่ง

"ลองไปขอรุ่นพี่กลุ่มนั้นดู พวกเขาค่อนข้างใจดีน่ะ"

เขาปล่อยให้มือเรียวเล็กลาดวาดไปบนใบหน้าตัวเองอย่างไม่คิดอะไร เมื่อหญิงสาวถอยออกไปแล้วเขาจึงยืดตัวตรงเต็มความสูงเหมือนเดิม

"จริงหรอครับ? อยากรู้เลยว่ารูปอะไร"

"พอจะมี..กระจกให้ยืมไหมครับ?"

/ยืนนิ่งให้ปะแป้ง

ยื่นมือรับปากกาจากอีกฝ่ายก่อนหันหลังกลับไปเขียนใส่ใบเซ็นให้รุ่นน้อง

“ขอบคุณมากครับ”

ส่งปากกาคืนให้อีกฝ่ายด้วยความสุภาพพลางเหลือบตามองป้ายชื่อ ‘เพลงรัก? ชื่อก็ดูเหมาะกับอีกฝ่ายดี’

โค้งตัวลงเล็กน้อยเป็นการทักทายก่อนจะค่อยๆขยับตัวออกไปยืนอยู่มนโซนของตัวเอง

/พยักหน้าหงึกๆ ก่อนหันกลับไปทำหน้าที่ตัวเองต่อ

((ขอบคุณที่มาโรลกันนะครับบ✨))

นัยน์ตาสีเข้มหลุบมองต่ำ คิ้วหนาขมวดเข้าหากันคล้ายกำลังคิดพิจารณาอย่างตั้งอกตั้งใจ

“น้องจันทร์เจ้าอยากวาดอะไรเป็นพิเศษไหมครับ?”

เหลือบมองหน้าอีกฝ่ายด้วยใบหน้ากึ่งยิ้ม เพราะไม่อยากให้เกร็ง

“ผมได้หมดเลย จะวาด เอ่อ..ตลกๆก็ได้นะครับ”

เมื่อได้รับคำอนุญาต เขาจึงค่อย ๆ จิ้มสีในถาดมาอย่างพอดี ปลายนิ้วแตะลงไปบนใบหน้าอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาทุกการขยับเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าจะเผลอทำแรงเกินไป

ปลายนิ้วเรียวค่อย ๆ ลากวาดเป็นรูปหนวดแมวเล็ก ๆ อยู่ทั้งสองข้างแก้ม ก่อนจะถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อมองผลงานของตัวเอง

“เรียบร้อยแล้วครับ…ขอบคุณนะครับ”

น้ำเสียงสุภาพเอ่ยขึ้น พร้อมรอยยิ้มบางๆ

“พอดีมีรุ่นน้องอยากให้ผมช่วยเซ็น แต่ปากกาผมไม่ค่อยติดน่ะครับ”

ภายใต้ท่าทางเรียบเฉยนั้น หัวใจกลับเต้นแรงขึ้นอย่างไม่คุ้นเคย เขาแอบรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเพราะปกติแล้ว เขาไม่ค่อยได้เป็นฝ่ายเริ่มทักคนแปลกหน้าก่อน

ร่างสูงก้าวเดินตรงเข้าไปหาหญิงสาวด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เขายืนล่กอยู่ตรงนั้นครู่หนึ่ง คล้ายกำลังรวบรวมความกล้า ก่อนจะเอ่ยปากพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสุภาพ แผ่วเบากว่าปกติเล็กน้อย

“เอ่อ…คุณครับ ขอผมยืมปากกาหน่อยได้ไหมครับ”

เขาพูดพลางยกปากกาในมือขึ้นมาให้ดู ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจ

เขายืนนิ่งปล่อยให้ปลายนิ้วเล็กๆนั่นได้ละเลงใบหน้าเขาไปอย่างตามใจ

แอบสะดุ้งเล็กน้อยตอนปลายนิ้วเลื่อนแตะจิ้มที่จมูก ก่อนยื่นมือรับถาดแป้งกลับมา

“แล้วพี่ไม่อยากให้ผมป้ายกลับบ้างหรอครับ? หน้าพี่ดูสะอาดๆดีนะครับ”

(หลานโตแล้วนะ)

เขาหันไปตามเสียงเรียกของคนมาใหม่ ก่อนจะหรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง อย่างตั้งใจ

“ใช่น้องวันปฐมนิเทศหรือเปล่าครับ… ที่ผมเผลอทักผิด”

เมื่อพูดจบ สายตาก็เลื่อนลงไปหยุดที่ป้ายชื่อ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ พร้อมเอ่ยชื่อออกมาอย่างแผ่วเบา

“ชื่อจันทร์เจ้า…นี่เอง”

ริมฝีปากยกยิ้มอย่างสุภาพก่อนโน้มตัวลงให้พอดีกับระดับสายตาของหญิงสาว

“ได้ครับ มาแลกลายเซ็นใช่ไหมครับ?”