Yalnızlık, kimsesizlik değildir. Yalnızlık, kimselerin olmasına rağmen anlaşılmamaktır; kendi iç sesinle yoldaş olmaktır. Yalnızlık, karşındakine anlatamamaktır. Bazen ayağının takılmasını anlatamazsın, bazen de kırılan kalbini

Bilinçleninceye dek başkaldırmayacaklar, başkaldırmazlarsa da hiçbir zaman bilinçlenemeyecekler

Fikirler ve düşünceler sadece aynı görüşte olan kişilerle paylaşılmamalıdır. Bu bana eksik geliyor çünkü insan bu şekilde gelişemez ve ilerleyemez. Kişi, yalnızca kendi tarafgirleri arasında kaldığında, gerçeği sorgulamak yerine onaylanmaya alışır.

Sürekli söylenenin zıddını iddia eden ve kendini her şeyin en doğrusunu söylediğini düşünen insanın muazzam rahatsız ediciliğine tahammül, yetim sevindirmek gibi sanırım.

Gittikçe yalnızlaşıyorsunuz insan kardeşlerim
Ne bir ortak sevinciniz kaldı sizi çoğaltacak
Ne bir içten dostunuz var acınızı alacak
Unuttunuz nicedir paylaşmanın mutluluğunu;
Toprağı rüzgârı denizi göğü...