co, role >> DM | ทวิตลอยบวกได้ทั้งหมด
acc for #BFHS_Commu
doc : https://docs.google.com/document/d/13a5xfq67ZPJDSB8_tU_RIYextujfPEn52eanpHczSEE/edit?usp=drivesdk
เหมือนความซวยวันนี้มันยังไม่พอ เขาก้มลงเก็บหนังสือยื่นคืนให้เลียม
"ใจเย็น มันยังไม่หนีไปไหน"
หมายถึงหนังสือ ก่อนสายตาเหลือบไปทางลูกบาสที่กลิ้งอยู่ไม่ไกล แล้ววกกลับมาที่อีกฝ่าย
"วันแรกก็โดนทักแรงเลยนะ"
น้ำเสียงเรียบ ไม่ได้ดุ แต่ก็ไม่ปลอบ
ขยับตัวบังทางเดินให้เลียมเก็บของต่อได้ง่ายขึ้น
เหมือนความซวยวันนี้มันยังไม่พอ เขาก้มลงเก็บหนังสือยื่นคืนให้เลียม
"ใจเย็น มันยังไม่หนีไปไหน"
หมายถึงหนังสือ ก่อนสายตาเหลือบไปทางลูกบาสที่กลิ้งอยู่ไม่ไกล แล้ววกกลับมาที่อีกฝ่าย
"วันแรกก็โดนทักแรงเลยนะ"
น้ำเสียงเรียบ ไม่ได้ดุ แต่ก็ไม่ปลอบ
ขยับตัวบังทางเดินให้เลียมเก็บของต่อได้ง่ายขึ้น
เขาล้อเลียนการออกเสียงของโนเอ
มองแก้วมัทฉะที่ถูกยื่นมาให้ สายตานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนลมหายใจออกทางจมูก
"เก็บไว้เถอะ บูมเมอแรงไม่กินของเขียวๆแบบนี้"
เหลือบมองกองกระดาษในมือโนเออีกรอบ
เห็นรอยยับ รอยพับ แล้วได้แต่ยกยิ้มสมน้ำหน้าความซุ่มซ่าม
"ถ้าให้ดีขอน้ำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องถ่ายรูปก่อนกิน"
เขาล้อเลียนการออกเสียงของโนเอ
มองแก้วมัทฉะที่ถูกยื่นมาให้ สายตานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนลมหายใจออกทางจมูก
"เก็บไว้เถอะ บูมเมอแรงไม่กินของเขียวๆแบบนี้"
เหลือบมองกองกระดาษในมือโนเออีกรอบ
เห็นรอยยับ รอยพับ แล้วได้แต่ยกยิ้มสมน้ำหน้าความซุ่มซ่าม
"ถ้าให้ดีขอน้ำอะไรก็ได้ที่ไม่ต้องถ่ายรูปก่อนกิน"
Even the papers don’t want to stay with you."
จากนั้นก็เงียบ
ขยับมายืนบังลมให้เหมือนกลัวว่ากระดาษพวกนั้นจะปลิว จนทำเขาลำบากต้องไปช่วยตามเก็บอีก
"นายเอาแต่ยืนเหม่อจนฉันท้อ
นี่รอให้กระดาษมันลอยกลับมาเองหรือไง"
Even the papers don’t want to stay with you."
จากนั้นก็เงียบ
ขยับมายืนบังลมให้เหมือนกลัวว่ากระดาษพวกนั้นจะปลิว จนทำเขาลำบากต้องไปช่วยตามเก็บอีก
"นายเอาแต่ยืนเหม่อจนฉันท้อ
นี่รอให้กระดาษมันลอยกลับมาเองหรือไง"
มุมปากกระตุก จะขำก็ขำไม่สุด จากนั้นถึงขยับตัว เขาวางของในมือลงก่อนก้าวยาวๆไปทิศที่กระดาษลอยต่ำ
ไม่วิ่ง ไม่เร่ง เหมือนคำนวณทางลมเอาไว้แล้ว คว้ากระดาษได้สองสามแผ่น อีกแผ่นติดพุ่มไม้
ถอนหายใจเบาๆก่อนเอื้อมไปดึงออกมาแบบไม่ถนอม
เดินกลับมาและยื่นชีตคืนให้
สายตาเหลือบมองแก้วชาเขียวที่ยังรอด ไม่ได้หกหล่น
+
มุมปากกระตุก จะขำก็ขำไม่สุด จากนั้นถึงขยับตัว เขาวางของในมือลงก่อนก้าวยาวๆไปทิศที่กระดาษลอยต่ำ
ไม่วิ่ง ไม่เร่ง เหมือนคำนวณทางลมเอาไว้แล้ว คว้ากระดาษได้สองสามแผ่น อีกแผ่นติดพุ่มไม้
ถอนหายใจเบาๆก่อนเอื้อมไปดึงออกมาแบบไม่ถนอม
เดินกลับมาและยื่นชีตคืนให้
สายตาเหลือบมองแก้วชาเขียวที่ยังรอด ไม่ได้หกหล่น
+
doc in bio
🔃&❤️ : ช่วยหาเพื่อน, เนียนรู้จัก
MT, DM : สนใจโค เมนชั่นไว้แล้วเราจะทักไปค่ะ
ขออนุญาตลัดคิวลงใบโคก่อนปักหมุดคับ😌🤟🏻 แวะมาหาเพื่อนหรืออริ(?)ให้นายแอ็กซ์เซล
ตำแหน่งอื่นๆเสนอได้ค่ะ เพื่อนๆที่เนียนรู้จักสามารถทักทายได้เสมอค่ะ )