تاریخ نمی‌تواند بار این جنایت را به دوش بکشد

امروز اما تصویر نوزادی را دیدم.روی مانیتور کهریزک. نوزادی که با گلوله کشته شده بود. برای چند دقیقه بدنم ناخودآگاه لرزید، گلویم گرفت، بغض آمد. آن لحظه فهمیدم وقاحت تا کجا می‌تواند پیش برود اینکه انسان چقدر می‌تواند از انسانیت تهی شود.

این فقط گرفتن جان نیست؛ سلبِ انسانیت است، تا آخرین لایه
۲/۲

پاسخ او شوکه‌کننده بود: از بسیاری از خانواده‌ها یا پولی با عنوان «حق گلوله» گرفته‌اند، یا جنازه را فقط به شرط امضا و اعلام اینکه فرزندشان بسیجی بوده تحویل داده‌اند.
۱/۲

از یکی از دوستانم که کانال تلگرامی برای جمع‌آوری اسامی کشته‌شدگان راه انداخته، خواستم اگر امکانش هست از خانواده‌هایی که عکس و اطلاعات می‌فرستند یک سؤال ساده بپرسد.

شاید تنها وضعی که از این لحظات بتوانم بازگو کنم، آن است که آگامبن میگفت عده‌ای زندگی را با تمام وجود به آغوش میکشند و زنده میمانند تا شهادت بدهند به آنچه دیدند... .
کشتاری که من به چشم دیدم، بدون شک روزی در تاریخ بشریت به عنوان یکی از سیاه ترین روزهای تاریخ بشریت به یاد خواهد آمد
3/3

همان روسری نجات جانم شد که بتوانم نیم ساعت بعد نفس بکشم... .
2/?

ی است... .
تیراندازی ها شروع شد.
به قول یکی از بچه ها انگار سوریه بود و سال ۲۰۱۲. نمیدانم از کدام طرف شلیک میشد.
1/?

تصویر زنی که توی کهریزک اسم بچه‌اش رو میگفت و سرش رو می‌کوبند به دیوار و پدری که داشت بین جنازه می‌گشت و میگفت :«سپهر بابا ، کجایی؟!!»

روش دیگه اتصال که سرعت کمی داره و توی قطع کامل هم کار می‌کرد DNSTT هست . از اون هم می‌تونید استفاده کنید .