Hier in Bunnik heb ik er geloof ik ook nog niet één gehoord.

Ja, dat was nog een optie.

Het was ook een methode om onwillige kleine kinderen eten te geven: je zei dat de lepel met brinta de Sunderburd zoveel was, telkens een ander nummer zodat het spannend bleef, maakte een paar gierende geluidjes, en draaibewegingen met de lepel - die dan meestal vlot naar binnen ging.

Ik herinner me de tijd dat ik oprecht niet wist of het nu Sunderburd of Tunderburd was. Hoe dan ook sprak je erover, in die dagen vóór de Apollo 11.

Dit is helemaal niet snobistisch en geen rant, maar een zeldzaam, veel te zeldzaam staaltje van nuchterheid tegenover deze ernstig ontaarde maar breed geaccepteerde toestand.
Je zult maar in die bedrijfstak werken! Ik zou me doodschamen, ontslag nemen en er een boek over gaan schrijven.

Poetin noemt tegenstanders nazi, Trump noemt ze communist. Zij doen dat niet omdat het ergens op slaat maar omdat het werkt. Een dergelijke verklaring geldt voor "zuur".

Ik las hem net ook met veel instemming.
Het absurd grote belang dat mensen aan deze ene kwestie hechten - het is toch niet te geloven? Wanneer zou het overgaan?

Ik bedoel natuurlijk niet, begrijp me goed, dat... enz. enz., blabla, ...