" อืม— "

นึกภาพในหัวตามสักพัก แต่เหมือนจะนึกไม่ออก

" ผมคิดว่ามันคงเหมือนตอนใส่หูฟังล่ะมั้ง ? " สมกับเป็นเด็กติดเกม กลายเป็นภาพแรคคูนไร้เดียงสาสุดๆ

" นายติวพอรึยังล่ะ จะไปรอเลยมั้ย " ชวนราวกับเป็นเจ้าของบ้าน

" อะ— "

ท่าทีดูไม่ได้ตกใจมากนักที่โดนผละออก เพราะกะไว้อยู่แล้วล่ะนะถ้าอีกคนรู้ตัว

สายตาจ้องมองใบหน้าอีกคนราวกับกำลังคิดว่า ควรบอกดีมั้ยว่าอีกคนกลายเป็นมะเขือเทศที่เขาแพ้ไปแล้ว

ท่าทีลุกลี้ลุกลนของอีกคนทำให้ขำออกมา แล้วตัดสินใจแกล้งอีกหน่อยดีกว่า

" เปล่าแกล้งนะ จั๊กจี้อะไรกัน เมื่อกี้ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย "