When Spring Asked Me : Hayoon

( ทำไมต้องเปนคนชิมทุกทีเลย )

( ไม่ได้มาขายฟิคที่มีเมนพี่ใช่มั้ยครับ 🙂 )

( พี่ซาทังไม่เห็นจะเข้าใจน้องนานาเลยครับ .หูดับ )

사탕 : ครับ ต่อให้มองไม่เห็นก็จะอยู่ด้วย ลูกกวาดของคุณสัญญาแล้วครับ

사탕 : ครับ ขอบคุณที่ยังอยู่ตรงนี้นะครับ จะคอยมองดูไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมองไม่เห็นเลยครับ ʕᵒᵒʔ รักเหมือนกันนะครับ

사탕 : สวัสดีตอนค่ำเช่นกันครับฮายุน สเตจที่พึ่งผ่านไปก็เก่งขึ้นอีกแล้ว หวังว่าจะยังคงทานข้าวอร่อยเหมือนทุกวัน และไม่เศร้ามากจนเกินไป คอยเชียร์อยู่ตรงนี้เสมอนะครับ ꒰੭⸝⸝´˘ '⸝⸝꒱੭

(( แอบวางไว้กงนี้ ))

docs.google.com/document/d/1...

โอ้— เหมือนรางวัลที่ว่าจะมากองอยู่ตรงหน้าเขาแล้วนี่ รอยยิ้มขัดเขินถูกจุดประกายแต่งแต้ม

ให้ตาย

วันนี้ คุณก็เก่งขึ้นอีกแล้ว

หายไปเกือบสามนาที ถึงได้พิมพ์ตอบกลับ

hz : ครับ

hz : จะทานให้อร่อยในทุกมื้อ

แต่ว่า

hz : ทุกคนช่วยออกไปหน่อยได้ไหมครับ ผมอยากเห็นแค่คนเดียว

พึ่งจะกล้าพิมพ์เยอะขนาดนี้ คงต้องหารางวัลเหรียญกล้าหาญให้ตัวเองเสียแล้วมั้ง

hz : ถ้าแบบฮายุนก็ต้องชอบสิครับ

hz : อยากให้กินข้าวอร่อย ๆ แบบนี้ทุกวันเลย