《某某》— 江添 & 盛望

เล่ม 1 ⭐️4.5
เล่ม 2 ⭐️4.5

“เจียงเทียน พวกเรามาอยู่หอด้วยกันเถอะ” — เซิ่งวั่ง

: ‘ฉัน’ กับ ‘นายที่ฉันชอบ’

‘เรามาเช่าบ้านอยู่กันเองเถอะ’ — เจียงเทียน

‘ผมขออวยพรให้คู่รักเหล่านี้รักกันตราบชั่วฟ้าดินสลาย ไร้สิ่งใดมาพรากแยกพวกเขาจากกัน’

เวลาผ่านไปเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ ทั้งสองคนไม่ใช่เด็กน้อยวัยแรกรุ่นอีกต่อไป พวกเขากลับมาทำในสิ่งที่อยากพูดออกมาและเปิดเผยไม่ได้เมื่อตอนเด็ก พร้อมเผชิญกับตรงหน้าเพื่อคลายปมที่ค้างคาอยู่ พวกเขาทำสำเร็จและเดินหน้าไปด้วยกันอย่างอิสระตามที่วาดฝันได้อีกครั้ง

‘พระอาทิตย์และคนรักตลอดชีวิต’

แม้คสพของทั้งคู่จะเก็บซ่อนไว้ แม้จะมีอุปสรรคที่ต้องเผชิญหน้า แต่พวกเขาเป็นแค่เด็กวัยรุ่นคนนึงที่มีความรัก แค่รักใครบางคนก็เท่านั้นเอง สภาพแวดล้อมที่เด็กสองคนนี้ต้องเจอนั้นเกินกว่าจะรับไหว คนนึงไม่ยอมปล่อยมือ แต่อีกคนกลับยอมปล่อยมือ เขายอมเสียสละให้กับคนที่ตนเองรักได้

พวกเขาคอยเติมเต็มช่องว่างจนเกิดเป็นเซฟโซนของกันและกัน เล่นด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน มีความรู้สึกดีๆให้เพิ่มขึ้น จนรู้ใจตัวเอง มีช่วงที่สับสน แต่ก็ได้ขยับคสพ.จนในที่สุด ชอบซีนวันเกิดของเซิ่งวั่งกับเจียงเทียน ของขวัญที่ทั้งคู่ได้รับมานั้นมันเต็มไปด้วยครส.มากมายจากอีกฝ่ายที่อยากมอบให้

บอกเลยว่า ชอบความใส่ใจที่มีต่อกันและกันของคู่นี้มาก แม้จะเป็นเด็กหนุ่มวัย17ปี เมื่อได้รับอะไรมาจากอีกฝ่ายเพียงเล็กๆน้อยๆก็อยากจะตอบแทนให้มากกว่าเดิมด้วยค.เต็มใจ รับรู้ถึงการกระทำที่อ่อนโยนและค.ใส่ใจที่ให้มา รวมถึงการได้รับสังเกตสิ่งที่ชอบหรือไม่ชอบ ก็เกิดกระตุ้นครส.ดีโดยไม่รู้ตัว

เซิ่งวั่ง - เจ้าหนูวั่งของแม่ เด็กซนดีๆนี่เอง คาแรคเตอร์ความร่าเริงของนางทำให้อดเอ็นดูไม่ไหว เข้ากับคนได้ง่ายและพูดเก่งมาก คือน่ารักสมวัยสุดๆ

เจียงเทียน - หนุ่มน้อยเย็นชาอันดับ1ของสายชั้น ปากแข็งกระด้าง พูดตรงและแรง แต่เป็นคนที่อ่อนโยนคนนึง เพียงแค่แสดงครส.ออกมาน้อยและพูดไม่เก่ง

แต่ขอพูดหน่อย ทุกอย่างดีหมดยกเว้นคำว่า พี่ชาย นึกว่าจะมีแค่ช่วงแรกๆแต่กลับมีบรรยายไว้ทุกช่วงไม่ว่าจะตอนเป็นเพื่อนเป็นแฟนจนวัยผู้ใหญ่ก็ยังมีอยู่ เน้นบ่อยด้วย ไม่รู้ว่านข.จงใจมั้ย เพราะมีคำนี้เลยขัดอารมณ์อ่านมาก ใช้คำว่า แฟนหนุ่ม ไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ ติดเรื่องนี้เรื่องเดียวเลยจริงๆ🥲

จุดที่น่าเสียดายคือ ส่วนตัวรู้สึกว่าอารมณ์ร่วมกับเรื่องนี้ยังไม่ถึงจุดสูงสุดอะ(น่าจะเป็นเพราะอ่านเว้นช่วงนานด้วยแหละ😭) ละก็ช่วงทามสคิปของเรื่อง คือนี่อยากให้บรรยายเพิ่มและขยี้ให้มากกว่านี้มากก เสียดายตรงนี้ แต่รวมๆแล้วโอเค ดำเนินจบอย่างสวยงาม ตอนพิเศษก็ดีจนน้ำตาซึม

เล่ม2ตัวดีทำให้นี่ระแวงและหนักอึ้ง ปมเรื่องนี้ค่อนข้างใหญ่เลยเกี่ยวกับครอบครัวของทั้งสองคน ประเด็นแต่ละประโยคของพวกผู้ใหญ่แม่งแบบ... แต่มีปมจุดนึงซึ่งจะไม่สปอยแต่นี่เข้าใจได้อะ..5555 ปมคลี่คลายทีละอย่างออกมาได้ดีเลยถึงจะต้องใช้เวลานานก็ตาม

เรื่องนี้slow burnสุดๆ ช่วงแรกจะเน้นที่ชีวิตปจวของตลคเลย ไม่ว่าจะบรรยากาศการเรียน การสอบ การพูดคุยที่สมกับเป็นวัยเรียนของเพื่อนร่วมห้อง ซึ่งชั้นชอบนะ ถึงเนื้อเรื่องจะช้า แต่มันทำให้ค่อย ๆได้สัมผัสกับเรื่องราวในนั้นไปกับตลค พร้อมรู้ถึงครส.ของเด็กสองคนที่ค่อย ๆเปลี่ยนทีละนิดอีกด้วย

《放学等我》— 陈景深 & 喻繁

《全球高考》— 秦究 & 游惑

《薄雾 [无限]》— 宋晴岚 & 季雨时

เล่ม 1 ⭐️4.5
เล่ม 2 ⭐️5
เล่ม 3 ⭐️5

“อวี้ฝาน ฉันมีแฟนครั้งแรก…นายเป็นแฟนหนุ่มของฉัน ฉันดีใจมาก” — เฉินจิ่งเซิน
“เฉินจิ่งเซิน ฉันไม่เคยพูดกับนายสินะ…ฉันเองก็ชอบนายเหมือนกัน” — อวี้ฝาน

‘พวกเขาต่างวิ่งสู่อิสระ วิ่งสู่แสงสว่าง’

เป็นเรื่องที่ชอบอีกเรื่อง ขึ้นหิ้งเลยแหละ สนุกจนอดหลับอดนอนงง เป็นเรื่องที่ทำให้คิดถึงตัวเองสมัยมัธยม รู้สึกมีกลิ่นอายของวัยนั้นล้อมรอบตลอดที่อ่านเลย เฮ้อ อยากย้อนวัย(เหมือนคนแก่555555) เสียดายอยากให้มีตอนพิเศษงานแต่งงานของเซินฝานจัง

สปอย* จุดบ่อน้ำตาคลอ 2
วันเรียนจบมัธยมปลายปี3 คือซึมและวูบวาบในใจสุดๆกับคำบรรยายที่นข.เขียนออกมา คือนี่อ่อนไหวกับอะไรแบบนี้อยู่แล้วอะ จังหวะที่เพื่อนเขียนชื่อของทั้งสองคนบนเสื้อที่เว้นว่างไว้ยิ่งอยากร้องไห้

จุดสุดท้ายก็เป็นฉากก่อนจบ ไม่ได้ร้องเพราะเศร้า แต่ร้องเพราะมีความสุข😭