Апошні час усё часцей і часцей адчуваю сябе прыкладна нікім

Вельмі хочацца вярнуць сабе кукуху гадавой даўнасці

Дзеці як залікоўка ва ўніверы: спачатку ты на яе працуеш, а потым яна на цябе. Раніцай 1-га студзеня Міша разбудзіў словамі «Я ўжо памыў увесь посуд. Нават бакалы і рондаль. І пачысціў табе 2 мандарынкі». Проста лепшы!

P.s. Не, я не лічу, што дзеці нешта павiнны бацькам)

Пачала год з канспекта па польскай мове. Як жа я рада, што яна мне зараз падабаецца. Да гэтага цэлы год не маглі пасябраваць.

Перагледзелі ўсе часткі Моцнага Арэшка. Першыя тры - суцэльны кайф. А апошняя занадта сучасная, уся брутальнасць сышла.

А ніхто не казаў, што першы пост павінен быць пазітыўны)

Гэта быў настолькі жудасны год, што я першы раз у жыцці так чакаю, калі наступіць новы. Як быццам ён зачыніць дзверы і ўсё застанецца з таго боку.