"ขอให้ริวซุยมีความสุขตลอดปีเหมือนกันนะคะ!!!"

"ฮะฮ่า ได้เลยสหาย"
//ปิดไฟฉายเดินไปอย่างตื่นเต้น

"แบบนี้พวกผีจะเห็นพวกเราไหมเนี่ย"

ชิเอะหัวเราะเล็กน้อยอย่างสนุกสนาน

และแล้วทั้ง3ก็เดินผ่านผีน้อยโดยไม่เห็นผีน้อย เพราะชิเอะชวนคุยเรื่องของกิน

ผีน้อยก็ทำท่าหลอกแข็งค้างมองทั้ง3คุยเรื่องขนมเดินลงทางออกไป

ผีน้อย: 👻😢

"ไปกัน ไปกินขนมกัน!!"

//หยิบถุงมาชเมลโล่จากกระเป๋าสะพาย เหมือนเตรียมการเพื่อมากินอยู่แล้ว

"อยากกินอะไรบอกนะคะ ฉันเอาขนมมาเต็มเลย!"

แอบเห็นมีผีตัวสุดท้ายตรงทางออกก็เลยเดินพาเพื่อนทั้งสองไปโดนหลอกครั้งสุดท้ายก่อนลากกันไปตรงกองไฟ

"ฮ่าฮาๆๆๆ...สนุกออก ได้วิ่งแบบนี้ ยังไงภารกิจเราก็สำเร็จนะ"

//ค่อยๆหายใจให้หายเหนื่อย

"ออกไปไวเราก็ได้ไปทำกิจกรรมรอบกองไฟต่อได้ไง ปิ้งมาชเมลโล่กัน!!"

ทั้ง3 ที่ไม่ห่างจากทางออก ยังไม่เดินกันต่อจากการยืนพักเหนื่อย

"จ...ใจเย็นนะ โนะนงคุง"
//เอามืออังจมูกตรวจลมหายใจ

"แค่สลบไป..."

คิดว่าควรทำไงต่อ ลากกลับกัน(?) หรือ พาไปพิงตรงจุดนั่งพักก่อนดี
มองผีน้อยที่ยังไม่มีงานทำเลยใช้งานผีสะเลยละกัน

"ขอโทษนะคะคุณผี มาช่วยกันยกเพื่อนฉันไปนอนตรงที่นั่งหน่อยค่ะ"

ทุกคนเลยช่วยกันยกริวซุยคุงลอยไปวางที่นั่ง

"จะตื่นเมื่อไหร่นะ...ไม่ใช่ว่าริวซุยคุงจะตื่นแล้วตกใจหน้าขาวๆพวกเราจนสลบไปอีกรอบนะคะ"

"โนะนงคุง ฉันแกล้งเล่นค่ะ โนะนงคุงไม่กลัวเลยสินะ"
//หัวเราะสนุก

ชิเอะที่เล่นแล้วไปมองริวซุยที่ถอดผ้าปิดตาแล้วขาอ่อนเหมือนเป็นลม

"เห้ย! โนะนงคุง ไปดูริวซุยคุงกันก่อน!"

//จับแขนโนะนงรีบวิ่งไปหาริวซุย

"ริวซุยคุงๆ!"
//จับริวซุยเขย่าให้ตื่น(?)

( สมาชิกขนปุยทัังหลาย กับชื่อเด็กๆ )

"ก็ได้หมดนะ ฮาคุคุงยังอยากเล่นต่อไหม? หรือไปปะแป้งกันเลยดี?"

ชิเอะมองอีกฝ่ายและให้ทางเลือกอีกฝ่าย

"ถ้าเล่นต่อ ฉันก็จะเริ่มใบ้ต่อเลยนะ555"

"ส่วนฉัน เคยมาเดินเล่นไปเรื่อยตอนกลางคืน เคยมาแถวนี้หลายครั้งแล้วแหละ เลยไม่กลัวอะไร"

ชิเอะยิ้มขนาดพูดพร้อมถือไฟฉายเดินนำ

"จริงสิ ไม่กลัวแบบนี้ เราเดินไปเล่าเรื่องผีไปดีปะ?"

"หรือ...ลองปิดไฟฉายเดินไหม อะ เกือบลืมไปมีเควสถ่ายรูปนินา เดี๋ยวถ่ายไม่เสร็จ ไม่ปิดก็ได้"

//หัวเราะเล็กน้อยด้วยความสนุก

มองโนะนง มองผี แล้วไปมองริวซุยที่ขาทรุดไปแล้ว

//เล่นใหญ่ต่อ
//เอาไฟไว้ใกล้คางให้หน้าที่ปะแป้งดูหลอน
"โนะนงคุง...เห็นฉันด้วยเหรอคะ?"
//หัวเราะเบาๆสร้างบรรยากาศ

ชิเอะเห็นผีกำลังช่วยพยุงริวซุยที่สติหลุดทรุดลงไปแล้ว เลยแกล้งโนะนงต่อ

💭(ริวซุยคุงคงคิดว่าที่ช่วยพยุงอยู่นั้นคือโนะนงคุงสินะ)

มองไปทางผีพร้อมคุยกับเพื่อนๆไปไม่ให้เพื่อนแตกตื่น

ชิเอะก็ได้แต่คิดในใจว่าจะไปร่วมขบวนแกล้งเพื่อนพร้อมผี หรือ ช่วยเป็นที่พึ่งให้เพื่อนดี

อยู่ดีๆผีก็กระโดดออกมาตุ้งแช่!!

//ชิเอะแกล้งทำเป็นตกใจผี ด้วยท่าทางโอเวอร์(?)

"โอ๊ย!! ตกใจจังเลย!!"

ชิเอะเปิดไฟฉาย พร้อมเดินนำ

(เอะ? ทำไมดูไปก่อนเป็นโล่กันผีแทนladies firstนะ?)

"อาเค ได้เลย ทั้งคู่ตามฉันมานะ!"

ชิเอะเดินนำพร้อมกวาดไฟไปด้วยเพื่อสังเกตุรอบสถานที่

ชิเอะส่องไฟจนเห็นร่างขาวๆแว่บๆจากที่ไกลๆ

//เงียบไม่บอกใคร ทำเป็นเดินชิวๆแอบมองคนแสดงเป็นผีโดยทำเป็นไม่เห็น

"วันนี้อากาศดีเหมือนกันนะคะ พอทำภารกิจตรงนี้เสร็จ ไปปิ้งมาชเมลโล่กินกันดีไหมคะ?"

ชิเอะเปลี่ยนเรื่องคุยให้เพื่อนๆสบายใจขึ้น

//ชิเอะชวนคุยไปและแอบมองผีที่ยืนอยู่ไกลๆ ซึ่งที่ทั้งสามเริ่มเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

มองริวซุยแล้วหันฟังเสียง

"อืม..."

"อาจจะเสียงกระดิ่งของวัดก็ได้นะ...อย่าคิดมากเลย เราไหว้เทพแล้ว ไปกันต่อๆ"

ชิเอะกับโนะนงก็ช่วยกันพาริวซุยเดินต่อ

เดินไป ส่องไฟไป มองรอบๆเผื่อเห็นว่ามีรุ่นพี่เตรียมแกล้งรึเปล่าจะไดเเตรียมตัวเตรียมใจ

"เอ...เราต้องไปทางไหนต่อนะ?"

ชิเอะมองแล้วเอามือทาบอกถอนหายใจเล็กน้อยด้วยความเหนื่อย

"ได้สักที!!"

"ฮาคุคุงเก่งมาก"

//ยกนิ้วโป้งให้อีกฝ่าย