Os tempos do blogomillo. Cando tiñamos un blog e só nos líamos entre nós. Eses si que eran tempos. Podías dicir calquera "subnormalidade" que como moito só te lía outro blogueiro que dicía tanta ou máis "subnormalides" ca ti e ninguén protestaba.

Conteiche que estudou comigo ou que eu estudei con el? Ou que estabamos na mesma clase no San Francisco Javier, mellor dito, que eu estudar sempre estudei pouco e mal.

Vai acabar como a persoaxe do pai de Jeff Bridges en "Aterriza como puedas". youtu.be/-KfIfxLc1BQ

Benvida ti tamén, amiga. Que disfrutes por aquí e coñezas xente interesante que che aporte. Vémonos e lémonos.😊

E a única vez que lle tentaron facer un Kennedy foi planeado por el mesmo pa gañar as eleccións.

Eu teño parentes por media América e algúns, sobretodo os cubanos e os arxentinos, sempre me andan dicindo que a ver cando vou eu a visitalos en vez de vir sempre eles.

Quen me queira ler que me faga bizum.

Seguro que as dos Monty Python as tes requetevistas e aínda así séguelas vendo por enésima vez como se fose a primeira, lambón.

Jaja, lembranza desbloqueada.

Os vellos de antes falaban palabros moi distintos dos que falan os vellos de agora e cando eu chegue a vello, que xa case o son sen querer selo, pasará o mesmo.

Alquílame un hórreo ou un galiñeiro en Foz pró Resu, que está a cousa moi maliña. Teño un apartamento alquilado no Barqueiro pra entón pero sáeme por un ollo da cara. Xa non che conto en Viveiro mesmo o que piden. Só me queda durmir nun tobo co lobo, se me acepta.

A miña nai toda a vida adoeceu do medo que ten de espertar un día metida nunha caixa de pino e non estar ben morta. Leva máis de 30 anos dándonos a entender que cando a enterren quere que lle metamos algo no nicho co que poder informarnos, por se revive, pa que a saquemos de alí.

Non es a única jaja. Aquí outro que non parece o mesmo. Pero a min non mo di ninguén, dígomo eu.

Eu de pequeno, cando non ía á de Lazareto / Oza, cruzaba toda A Coruña pra ir á de San Amaro.