(ดุๆ มาดแมน ชายแท้ พวกจ้อกเล่นกีลา)

/กองรวมอยู่กับพวกโดนปัดซ้าย

(เค้าทำหน้าดุให้ได้นะ เพื่อบี๋)

/มีหนุ่มติ๋มหน้าเต้าหู้โผล่มา

'ลองเบสบอลไหมครับ แค่ขว้างลูกเอง ถ้าลองก็น่าจะชอบนะครับ'

ดาร์ลีนพิมพ์ตอบ แค่ถามเฉยๆ ถ้ามีคนเข้าจริงก็คงลักกี้ และเขาคงรู้สึกว่าตัวเองอัจฉริยะที่ชวนคนเข้ามาได้

'ผมนึกว่าคุณสนใจเข้าชมรมที่เกี่ยวกับเต้นซะอีก คุณดู.. เก่ง!'

โอ้ ได้รับคำชมด้วย ดีจัง

'อเมริกันฟุตบอล กับ เบสบอล'

เขาชอบมาเลยนะ กีฬาที่มีลูกบอลเนี่ย

'คุณล่ะครับ?'

'ใช่ครับ คุณก็เหมือนกันเหรอ??'

หูหางตั้ง ก่อนจะแกว่งไปมาด้วยความดีใจ (?
รู้สึกว่าแบบนี้ก็คุยง่ายเลย

'ผมอยู่เกรด 12'

ปลายนิ้วของเขาจ่ออยู่ที่ปุ่มเพิ่มเพื่อน ขอแค่มีข้อความอนุญาตเด้งขึ้นมา เขาก็พร้อมที่กดทันที

'ผมว่าผมต้องจบบทสนทนาก่อน ก่อนที่เราจะไม่มีอะไรคุยกัน'

ดาร์ลีนพบว่าคำถามอยู่เต็มหัวไปหมด มันคงดีถ้าได้คุยกันซึ่งๆ หน้า

'แล้วเจอกับครับนิค'

อ้าปากค้าง อีกคนดูใจดีจัง
บางทีเขาอาจต้องหาข้อมูลอีกหน่อย

'ได้ครับ'
'ผมดาร์ลีน ขอแอดก่อนได้ไหมครับ ผมไม่อยากให้คุณหายไป'

ตกลงซะดิบดี หายไปเขาก็แย่สิ

อืม.. ดาร์ลินมองข้อความพร้อมกระพริบตาปริบ มันมีอะไรแบบนี้ด้วยสินะ

‘คุณว่าแบบไหนง่ายกว่า?’

ถามไปเชิงคนไม่เคยเต้นรำมาก่อน

"เอ๊ะ? อ่า.."

เขาหันหลังมาพร้อมกับหรี่ตา ดูจะไม่มั่นใจนักแต่ก็กำลังเดินมาทางนี้

"จริงด้วย ขอบคุณมากเลยครับ"

ชายหนุ่มยิ้มโล่งอก รวมถึงยิ้มให้คนตรงหน้าที่ช่วย

"พอดีผมทำสายจูงหลุด ขอโทษนะครับ โบทำคุณลำบากรึเปล่า"

ทันทีที่พูดจบก็ได้ยินคนจามขึ้นมา จากด้านหลังของอีกฝ่าย
เจ้าหมาน้อยที่ได้ยินก็ดิ้นดุ๊กดิ๊กดีใจ

"โบ"

เสียงนุ่มเรียกให้แน่ใจ ก่อนจะหันมาทักทายอีกฝ่าย

"สวัสดีครับ"

(คลาวด์จัง.. ...คลาวด์จัง คลาวด์จัง คลาวด์จัง????

คลาวด์จางงงงงงงง🗣️🗣️🗣️🗣️🗣️🗣️🗣️)

โบเห่าตอบทุกครั้งที่อีกฝ่ายพูดจบประโยค คล้ายกับต่อบทสนทนา พลางยื่นหน้าเข้าไปดมผักฟุดฟิด

แอ่ก 🐶
ยื่นหน้าออก... กลับมาดม

แอ่ก-
ไม่ชอบแฮะ...
คุณชายเลือกกินก็งี้

แต่ก่อนจะได้ทำความรู้จักไปมากกว่านี้ก็มีเสียงของชายหนุ่มดังขึ้นมาจากด้านหลังสุนัขไกลๆ

"โบ"

เขาเดินเข้ามาก่อนที่เจ้าตัวเล็กจะวิ่งดุ่มๆ ไปหาเจ้าของ แม้ว่าระหว่างทางจะสะดุดขาตัวเองกลิ้งล้มไปทีนึง โง้โง่...

นั่ง ยอมทำตามแทบจะทันที

แต่ดูเหมือนเท้าเล็กๆ จะอยู่ไม่นิ่งเท่าไหร่ มันย้ำอยู่กับที่ราวกับว่ารอคำสั่งต่อไป เขาอยากโชว์อีก เขาทำได้ทุกอย่างนะ!

"โบ"

เสียงคนมาใหม่ดังขึ้นมา พาให้เจ้าหมาหันขวับ ชายหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มนี่ดูจะเป็นเจ้าของ ถ้าดูจากมือที่ถือสายจูงแล้ว

"จริงเหรอ? ผมว่ามันเหมาะกับคุณนะ ใส่แล้วดูเก่งคณิตศาสตร์"
เขาจะไม่พูดคำไม่น่ารัก อย่างคำนั้น ..เนิร์ด

มือรับแว่นมาก่อนจะสวมมันกลับที่เดิม

"หมายความว่ายังไง ติดโรค? ผมตรวจสุขภาพตลอดเลยน-"

พูดยังไม่ทันจบก็มีรถสีเงินเลี้ยวเข้ามาจอดตรงหน้า ดูเหมือนที่บ้านเขาจะมารับแล้ว คงต้องรีบไปเพราะไม่อยากให้คนบนรถรอนาน

"เสียดายจังผมต้องไปแล้ว แล้วเจอกันครับโนเอ" โบกมือ