امروز من به طور متوالی Dear Edward رو دیدم. خیلی با شخصیت اصلی داستان ارتباط برقرار میکنم. قشنگ حس میکنم منم از یک سقوط هواپیما نجات پیدا کردم. یک قسمت‌هایی برادرش رو میبینه یا حتی خانواده‌اش اما توهمه. به نظرم این تماس تصویریا با خانواده‌ام در بهترین حالت مثل توهمات ادوارده. کلی نشستم گریه کردم.

خب اینجا میخوام حرفایی که روی توییتر نمیشه زد رو بنویسم.

This is my first post(?)