(fun fact) สมัยหนึ่ง ถ้าคุณเคยเป็นรมต.ที่กำกับดูแล TG นั่นเท่ากับคุณมีสิทธิ "ขอตั๋ว" business class ให้คน "ทั้งตระกูล" แบบไปเที่ยวกันทีสิบๆ คนก็คือขอหมดเลย TG ซัพพอร์ตให้

(ที่รู้เพราะเพื่อนเป็นสะใภ้บ้านเขาแต่ไม่เปลี่ยนนามสกุล เพื่อนเลยต้องซื้อเพิ่ม แต่ก็เหมาเฉลี่ยกับคนอื่นๆไป)

(แน่นอนว่าเป็นพรรคแมงสาบ :p)

ส่วนแรกที่บอกว่าอยากให้คนมาคุกเข่า เราก็คงไปอ่านใจเขาไม่ได้ค่ะ แต่เท่าที่เคยต้องพบเจอทำงานกับคนที่เป็น"ผู้บริหารรัฐ"พวกนี้ส่วนใหญ่จะใช่ คือต้องพินอบพิเทาขั้นสุดดด เบ่งได้เท่าไหร่จะเบ่ง ยิ่งเบ่งโดยไม่ต้องควักเงินเองยิ่งรู้สึกฟู

ส่วนเรื่องคนวงการบริการการบิน อันนี้จริงแน่นอน ลูกค้าเฟิร์สส่วนใหญ่บินเฟิร์สไม่ซื้อบิสเพราะจะเอา "ความต่าง" ตรงนี้แหละ จะ picky เว่อร์ๆ เพราะจ่ายเว่อร์มาแล้ว

อยากให้แอร์มาคุกเข่าเสิร์ฟ ท่านคะท่านขา อยากเป็นคนพิเศษอยู่ในคืนพิเศษ

คนทำงานการบินจริงๆ ส่วนใหญ่ไม่ชอบหรอกพวกนี้แต่ก็จำเป็นต้องทำเพราะเป็นงาน

(กระซิบแผ่ว) เดี๋ยวนี้เขาส่งได้ทั่วไทย พร้อมมีบริการต่อที่ราคาย่อมเยากว่าเดิมนะคะ…

ช่วยได้จริงๆๆๆ

ตอนนี่ใช้ มันเป็นรุ่นแรกๆ ที่เขาเอาเข้าไทย คิดว่าล้อเขายังเป็นสเปคยุโรปค่ะ พอมาประเทศเขตร้อนใช้ไปสักสามปีล้อมันเลยสลายตัว แต่เอาไปถามที่สาขา เขาก็สั่งอะไหล่มาให้ ส่งมาถึงบ้านเลยแล้วจากนั้นก็ไม่แตกอีกแล้ว ประทับใจมาก จะเป็นทาสรักอิเกียตลอดไป (เว่อร์ 555)

นุใช้อันนี้อยู่เป็นสิบปี ตั้งแต่อยู่คอนโดจนมาถึงบ้านเก่า จริงๆ ตอนนี้ก็ยังใช้ได้แต่ไม่ได้เอามาที่บ้านใหม่ด้วยอ่ะ (เคยไปลองนั่งพวก bewell แล้วไม่อินเลย)

อาจจะเกินไปนิด แต่การรับประกัน/เปลี่ยนอะไหล่ให้ใดๆ เขาก็ใช้ได้อยู่นะ www.ikea.com/th/th/p/flin...

เท่าที่คุยกับเพื่อนสายฟิตเนส/กินคลีน เขาบอกว่าอัดเข้าไปเผื่อเวลาที่กินไขมันไม่พอค่ะ เพราะเหมือนถ้าโปรตีนไม่พอน้ำหนักก็จะไม่ลดเลยต้องกินเพิ่ม ไขมันก็มีส่วนเหมือนกันไรงี้ (เพื่อนอธิบายละเอียดกว่านี้แต่เราจกอาหารเข้าปากอยู่ 555)

คุณจะไม่ลืมกระเป๋าตังค์ในวันที่คุณท่องทั้งวันว่าวันนี้คุณจะลืมกระเป๋าตังค์แน่ๆ คุณจะลืมกระเป๋าตังค์ในวันที่คุณไม่ได้จดจ่ออยู่กับมันต่างหาก การลืมใครสักคนก็เหมือนกัน ใช้ชีวิตไปเถอะ กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองลืม คุณก็ลืมไปแล้วว่าตัวเองต้องลืม

แล้วนี่ได้คนนี้มาเพราะอีกบ้านในหมู่บ้านเลิกจ้างเขากะทันหันไม่ทันตั้งตัว แต่เขาจ้างรายเดือน แบบให้กินข้าวกับเขาแต่ไปกลับ มีลูกต้องเตรียมไปโรงเรียนตอนเช้า มีซักผ้าชุดนักเรียน (อย่างอื่นใส่เครื่องซัก) ฯลฯ

ส่วนอินี่คืออยากจ้างเขารายเดือนเพราะกลัวเขาไปได้งานประจำที่อื่น แต่ไม่มีอะไรให้เขาทำ (เขาบอกเองว่าบ้านเรางานน้อย!)… ผ้าก็มีร้านมารับรายสัปดาห์ รดน้ำต้นไม้ผมยังมีป้าอีกคนรดทุกเช้าแล้วเลย

ไอ้ที่คิดว่าถูปื้ดๆ แป็บเดียวแล้วจะมานั่งทำงานต่อก็คือหอบฮั่ก ตัวเหนียว ไปอาบน้ำกลับมาตอนนี้ก็คือนั่งหน้าคอมแต่ไม่อยากเริ่มงานแล้วววว /นอนตาย

โรค "อีประเทศระยำนี่ เมื่อไหร่ประชาชนจะเป็นใหญ่ในแผ่นดินเสียที!"

(คิดอยู่ทุกครั้งเหมือนกัน)