Yine dolgum kırıldı. Bıktım. Ama konu bu değil bir çocukluk anısını tersine işleterek tamir ettim. Fındık yedim. Biraz renk farkı var ama boşluk yok. Benim gibi pratik olacaksın. Temiz.

Suçsuz yere tutuklu olan herkes önce bir dışarı çıksın. Hak, hukuk, adalet yankıları karşılık bulsun. O zamana kadar bu numaraları yiyecek, oyuna gelecek, gündemi değiştirecek değiliz diye düşünüyorum. Haksız mıyım? Yemezler. Vajinasızlar haricen haddini bilebilir.

Ders çalışıyordum, sonra sonsuz bir boşluğa bakma nöbetine yakalandım. Demokritos’u günümüz Türkiyesine bekliyorum. Gelsin bir kahvemizi içsin.

Düşünmeden edemiyorum… Ne olduysa politik doğruculuktan oldu. Göte göt demeyi bırakmayacaktık. Göt inciniyor diye diye tepemize çıkarttık. Yapmayacaktık.

Bir yandan buralar da yaygınlaşsın, sesimiz çoğalsın istiyorum bir yandan şimdi buralar bahar bahçe, böyle içim açılıyor, kafam çok karışık. Belki de toplanıp bir ada almalı ve sonsuza kadar mutlu yaşamalıyız.

ABD eylemlerinde Pikaçu görünce tek bir şeyden, bir kere daha emin oldum; bütün dünya en çok direnişimizi kıskanıyor. Hep böyle oldu. Yarasın.

Gerçekten artık ben yalnızca kendi merak ettiğim, öğrenmek istediğim bilimsel, kültürel şeyleri araştırmak, beynimde havai fişekler patlıyor gibi hissetmek istiyorum. Ama yok hangi şirket kimle iş yapıyor, kim neye yatırım yapıyor, ne alalım, ne almayalım… Hak ettiğimiz hiç bu değil.