Ηλιοβασίλεμα στο χωριό

Συμπαθατε με, αδέρφια, μα η απάντηση στο "το παρακανε" δεν είναι το "έχασε το παιδί της, μπορεί να κάνει ό,τι θέλει". Αυτή είναι γραμμή Μητσοτάκη, όπως την εξέθεσε στη συνέντευξή του, ότι δεν παρεξηγεί ανθρώπους σε πενθος. Πατρονάρισμα και ανωτερότητα, δηλαδή.

Όχι! δεν το παράκανε διότι έχει δίκιο!

Στα (μόλις) 52 χρόνια της ζωής μου έχω δει ότι το πιο δύσκολο πράγμα είναι το να μείνεις ο εαυτός σου σε έναν κόσμο που διαρκώς σου δίνει το μάθημα ότι "στάσου απέναντί τους σαν άνθρωπος και θα σε λιώσουν, πάτα τους στο λαιμό και θα σου λένε και ευχαριστώ". Ναι, είναι το πιο δύσκολο.

Παρακολούθησα ένα σεμινάριο. Ο πρώτος ειδικός έθεσε τις προϋποθέσεις υγιούς χρήσης του εκπαιδευτικού εργαλείου με αοριστίες. Ο δεύτερος πέρασε στους τρόπους χρήσης του εργαλείου αναφερόμενος σε άλλη βαθμίδα εκπαίδευσης από αυτήν του σεμιναρίου και δεν έδειξε κανέναν τρόπο. Τέλος, "στελέχη" >

Εγώ πιο πολύ συγκινούμαι από τους ανθρώπους που έκαναν ένα βήμα μπροστά ακόμα και αν είναι πολύ πίσω , παρά από αυτός που είναι μπροστά και κουνάνε το δάχτυλο

Ολα μου τα plan A εχουν αποτυχει παταγωδως,οποτε εφαρμοζω παντου το plan b μου που λεει ΑΠΛΑ ΜΕΙΝΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ

Μεγαλώνοντας κατάλαβα την επιμονή των πουλιών να τραγουδάνε μέσα στο σκοτάδι

Η χρήση της λέξης και μόνο "κορεκτιλα" πάει χεράκι χεράκι με τη χρήση της "woke ατζέντας"

Και αυτό είναι μια ανεστραμμένη κορεκτιλα
Τελειώνοντας να πω ότι κανείς δεν πέθανε από κορεκτιλα . Αντίθετα από ομοφοβία σεξισμό και ρατσισμό πέθαναν και θα πεθάνουν πολλοί
Οπως έχουν πει και κάποιοι πιο σοφοί από εμένα, ο δημόσιος λόγος διαμορφώνει συνειδήσεις . Ακόμα και αν είναι ένα αθώο αστείο

Η κοπελίτσα εδώ γράφει σε άλλη κοπελίτσα μπράβο που ο άντρας της κοιτάει τα παιδιά ΤΟΥΣ για να πάει μια ώρα γυμναστήριο 😒

Εντάξει, αδέρφια, τα ξεσκίσατε τα αστεία με τον αυτισμό. Για μια ακόμη φορά, το όριο μεταξύ του να αποκαλύπτεις την κουτοπονηριά του αντικοινωνικού καθάρματος και του να υιοθετείς την ουσία της ρητορικής του χάθηκε κάπου στην ταχύτητα της πληκτρολόγησης στη θαλπωρή του προνομίου.

Απο αύριο θα είμαι ο παλιός καλός μου εαυτός

Τα μπλοκ πώς τα μεταφέρουμε;

θα 'ρθει μια μερα που θ' αφησω αυτο το φοβο πισω μου, θα γινει δεντρο και θα παιζουν απο κατω τα παιδια

Που πήγαν ολοι

ο κόσμος και η στοργή σε μια πρόταση

Στην ελπίδα

Κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου, δεν ξέρω τι να γράψω. Είναι κάτι τόσο μεγάλο για μένα, μια ομάδα νέων με όλο το μέλλον μπροστά τους αποφάσισαν να αντισταθούν ξέροντας ότι υπάρχει πιθανότητα να πεθάνουν, να βασανιστούν (και να σακατευτουν) και να βιαστουν.

χάρτινο;