Parlamenter demokrasinin olağan işleyişinde gidişlerini hızlandıracak her şeyi kalabilmek için yapıyorlar.
İstedikleri sonuç için tüm kurumları, yargıyı yürütmeye bağlamayı, olmadı tasfiye/felç etmeyi hedefliyorlar; buna mecburlar.
Durdukları anda düşeceklerini biliyorlar.
Bu sebeple, durmayacaklar.

Minareye kılıf arandığı, iktidarın “mış gibi” yaptığı, tutarlılık veya mutabakat yahut çok sevilen ve genel için olduğuna inanılan “istikrar” gözettiği dönemlerde yaşamıyoruz artık.