พอได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าหัวเสีย(ไม่)หน่อย ในหัวรันความเป็นไปได้ต่างๆ

การรับมือพวกขี้ตื้อ101
1) ยอม
2) หนี
3) อื่นๆ

ถ้าช้อยส์สองคงจะไม่ไหว อีกคนปั่นจักรยาน ยังไงก็ตามทันแน่ๆ

เจาะยางดีมั้ยนะ? (ช้อย3)

“….”

สุดท้ายก็ยอมให้แต่โดยดี

“ไม่!!!” ตอบประโยคท้ายทันควัน

วันนี้ไม่ได้ใส่ฮู้ดดี้ ใส่เสื้อยืดแขนยาวสีเทาเข้มพอดีตัว เขาเองก็เหมือนจะเลอะจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้นิดหน่อย

”เฮ้อ“ ถอนหายใจ มองมือนายยังไม่ได้ตัดสินใจส่งไป

”ตั้งแต่ครั้งก่อนแล้ว ชอบยุ่งเรื่องคนอื่นมากนักรึไง“ 💢💢

“….”

แค่คำพูดง่ายๆเขาก็ไม่พูดออกไป
เหมือนมีอะไรติดอยู่ในคอ

“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง“

มีแต่คำไม่รื่นหูเท่านั้นแหละ
ที่พูดง่ายที่สุด

ถ้าไม่ชอบก็คงเลิกยุ่งไปเอง

สังเกตน้ำที่เปื้อนไม่ข้นเท่าไหร่ ไม่น่าใช่สี อคริลิค ใสๆ ได้กลิ่น 🍅

“หา?”

ครั้งนี้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตร หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน ใช้หางตามองคนข้างๆ

“อะไร???“
ระหว่างพูดก็หันไปดูถุงสีดำที่รั่วอยู่ เจ้าตัวรีบยกขึ้นสูงดูก้นถุง

น้ำสีแดงนั่นไม่ได้ส่งกลิ่นอะไรเป็นพิเศษ

“เห้ย!!” หันหลังขวับ รับรู้ได้เลยว่าหยดมานานแล้ว พอร้อนลนถุงสีดำก็แกว่งไปมาตามแรงเหวี่ยง

ไม่รู้ว่าใส่รองเท้ากันน้ำมารึเปล่า แต่น้ำสีแดงกระเด็นไปใส่รองเท้าคนปั่นจักรยานเต็มๆ(…)

/เมิน
/ไม่ตอบ

ยังเดินด้วยจังหวะเดิม แม้อีกคนเข้ามาใกล้ก็ทำเป็นไม่สะทกสะท้านอะไร

น้ำสีแดงยังหยดติ๋งๆอยู่อย่างนั้น

(ด้ายเลยค่ะ!)

นายหัวขาวค่อยๆย่างเท้าเดินช้าๆ ท่าทางเอื่อยๆ

“หาว~….”
oO(ง่วงจัดอะ ...หือ..?)

มีบางอย่างโผล่เข้ามาอยู่ในระยะสายตาเลยเผลอเหลือบมองอย่างไม่ตั้งใจ

“อะ“

พอรู้ตัวว่าได้เจอคนที่ไม่อยากเจอที่สุด ก็หันหน้าหนีในทันที-

(แว่นคุง)

(เอนดูพี่ริฮารุความเอาร่มตีลม😭🥺 ขอบคุณที่มาแจมเช่นกันค่ะ!! พี่ให้เราชนะบ้าง😞😞เหน่ยจะเพลีย ครั้งหน้าพี่จะโดนหัวโขกX2 คอนเฟิร์ม—)

หรี่ตาลง ฟังเธอร่ายแบบขอไปที

ถึงอย่างนั้นก็เป็นผู้ฟังที่ดีรอจนจบ ก่อนจะโขกหัวเธอด้วยหน้าผากเราดัง

‼️💥โป้ก⭐️‼️

มีชั่วครู่หนึ่งที่เธอเหมือนจะลังเล
.
แต่กลับมาจริงจังและเข้มแข็งได้ในเวลาอันสั้น เป็นสายตาที่ทำอวดเก่ง ที่ทำเป็นรู้ดี

ทำให้เขาหงุดหงิดมากๆ
…

และทำให้เขาถอยหลังออกแล้วเดินออกไปไม่พูดอะไร พลางยกแขนชู 🖕ให้หลัง เป็นสัญญาณยอมแพ้ของเจ้าตัว(รึเปล่า—)

“…”

พอเห็นอีกคนอ้าปากพะงาบๆ ก็คิดว่าคงจะไม่กล้าเถียงต่อแล้วมั้ง

จังหวะที่เขาจะถอยออกเธอก็พูดขึ้นมาพอดี

💢⁉️

“ใครกลัว!! แล้วใครเป็นน้องแมว💢!!“ มือทุบกำแพง เส้นเลือดในสมองจะแตก

จนถึงตอนนี้เจ้าตัวก็ยังไม่แตะตัวคนตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว

เขากดหน้าลงเข้าไปใกล้มากขึ้น

”ไม่ได้ขู่“

ทำเสียงเข้มไปก็เท่านั้น💢

ทางนี้ก็ไม่คิดจะยอมแพ้เหมือนกัน เพราะฝนหยุดตกแล้วอาการวิตกก็แทบหมดไป

เขาถอนหายใจ มองท่าทางพยายามจะเดินตาม

จึงตัดสินใจเดินเข้าไปหา——จนระยะประชิด
กดดันให้เธอชิดเข้ากำแพง

มือข้างนึงดันผนังร้าน สีหน้าท่าทางกำลังข่มขู่

“ใครกันแน่ ที่กำลังมีปัญหา?” ย้อนคำที่เธอเคยพูดก่อนหน้านี้

“ไม่!!” ตอบกลับทันที

เขาสังเกตว่าฝนเริ่มหยุดตกแล้วจริงๆ

”…ชิ“ จิ้ปากใส่

แต่ยังไม่ยอมแพ้

“เธอกลับก่อน“ เสียงแข็ง ส่งออร่าทะมึนใส่

(ครั้งหน้าลองกัดคืนดูกั้บ ☝️🤓)

(ก้มาเก็บดิ ไม่กัวๆๆๆ)

(เย้ 🙌 ขอบคุณที่มาแจมเช่นกันค่า😭😭 ฮิซาชิมากกว่า! เจ็บไหม 🫳 🩹 ป้าทำแผลให้นะ ฮรือๆๆๆๆ ค่าหน้าจอทรศไปเก็บกับแมวป่าเลยลูก😏)