عذرمیخوام ولی بعضیاتون با این یارو هوش مصنوعی و فلان بیشتر شبیه عروسک آنابل شدین جای باربی و کن!

من هنوز به اینجا امید دارم، آره من اینجوریم، ازین امیدوار اسگلا.

اینجا ما به جایی میرسیم؟ یا مثل جماعت سفیدپوش با دستایی که از پشت بسته شده با دیوار داریم حرف میزنیم؟ کسخل نشیم اینجا از تنهایی همه برن اون یارو تردز؟

الان درسته من دارم با خودم حرف می‌زنم، ولی خب

دایرکت هم که نداره، درِ گوشی که نداریم ولی خب پلتفرم اینجور پت و پهن و ولنگ و واز هم یه مقدار چیزه

انقدر هم فکر نمی‌کردم اینجا خلوت و جمع و جور باشه، آدم احساس میکنه صداش می‌پیچه چه چه..