Πωωω περαστικά!

Χάθηκε κι αυτή η εμπειρία να μην ερχόταν πακέτο με την ηλικία; 🤭

Ούτε κι εμένα μου άρεσαν ποτέ οι δήθεν. Το πρόβλημα ήταν ότι τότε αυτούς τους δήθεν προβληματισμένους τύπους δεν τους έβρισκα δήθεν.

Όπου θέλει κι όταν θέλει

Εκτός κι αν είχαν συναντηθεί σε κάποιο εταιρικό ταξίδι.
Και από δω από κει, βρέθηκε να υπάρχει παιδική της φωτογραφία στο οικογενειακό μας άλμπουμ.
35 χρόνια μετά, οι κόρες δύο συναδέλφων θα βρεθούν στην ίδια σχολή και θα συζητήσουν και θα χαρούν πολύ με αυτό το παράξενο γεγονός. 2/2

😂

Με Ύφος.
Με πολλλύ Ύφος.

Λοιπόν τον Σάντλερ ούτε εγώ τον αντέχω χωρίς να ξέρω το γιατί.Κάποια στιγμή όμως είδα αναγκαστικά το Reign over me όπου πρωταγωνιστεί κ παρόλο που ξεκίνησα να τη βλέπω σαν να με είχαν σε κάτεργο,δεν μου θύμισε καθόλου τον ίδιο αντιπαθητικό τύπο που είχα στο μυαλό μου κ κάπως μετριάστηκε η άποψη μου

Ρε πεταλουδάκια έφτασα πως θα σας αναγνωρίσω;; Λέω κάποιο όνομα, θα πρέπει να βρω να κρατάω κάποιο λουλούδι τι;🤭

Γειααα σαας αν ξεπεράσω την αβολοσύνη του να έρθω σε ένα τραπέζι χωρίς να γνωρίζω κανέναν, και κινήσω τελικά για τα 4 Πλατάνια θα έχει μείνει καμία καρεκλίτσα διαθέσιμη;

+3 🙈

Και ναι ήταν ένα τέλος που άξιζε κάποιος να δει! Και είχε ξανά αυτήν τη νοσταλγική αίσθηση που μπορούν να αφήσουν μονάχα οι ιστορίες με φίλους και αγαπημένους που τελειώνουν.