เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ใช่เพราะยังอยากได้เห็ดนี่แต่เป็นเพราะทุกคนทำเหมือนเขาเป็นเด็กหมด จึงได้แต่ถอนหายใจที่พลาดวัตถุดิบสำหรับทำอาหารไปอีกแล้ว

“เข้าใจแล้ว ... ไม่เอาเห็ดไปก็ได้”

“แต่พวกนายก็ลำบากหามาเหมือนกันนี่ ให้ฉันจะดีเหรอ”

ถ้าไม่ได้หายากเขาก็คงไม่ได้มือเปล่าแบบนี้หรอก

“แถมของพวกนี้ต้องเอาไปให้ห้องตัวเองด้วย”

แรงที่ข้อมือทำให้ฮิเดโตะรีบหันไปหาคนข้างหลัง ก็พบว่าเป็นเพื่อนร่วมชั้นของตัวเองที่อยู่ชมรมเดียวกันทั้งสองคน

ใบหน้าของเขายังคงเรียบนิ่ง ไม่รู้ว่าทั้งสองคนแตกตื่นอะไรกัน เพราะเห็ดนี่เหรอ?

“ฐานนี้ต้องเก็บวัตถุดิบไปทำอาหารไม่ใช่รึไง”

“ฉันก็กำลังหาของอยู่”

แถมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบอีกต่างหาก ส่วนมือที่โดนไซกิจับไว้ก็ผ่อนแรงลงเล็กน้อยเพราะเห็นเป็นคนรู้จัก

@saiki-umn.bsky.social