"อืม...มาโฮคุง... เองเหรอ?"
ดวงตาสีอำพันค่อยๆปรับโฟกัสให้เห็นใบหน้าของคน จนเรือนผมสีแดงชาดเด่นชัดพอรู้ว่าคนตรงหน้าคือใคร

"...ตรงนี้ มันนิ่ม...ดีน่ะ"
แค่อีกคนบอกให้กลับไปนอนบ้าน ก็แทบจะลุกไม่ไหว เพราะดอกลิลลี่ตรงนี้คงจะนุ่มนิ่มเกินกว่าเธอจะลุกไหว

" ตอนกลางคืน...แค่นอนดึกไปหน่อย"
" ว่าแต่ เธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ?"

(เค้ามาแล้วว)

" เอ๊ะ!?ไม่เป็นไรเลยค่ะ!"
ดวงเนตรสีอำพันเหลือบมองคนตรงหน้าที่เธอเพิ่งจะเดินชนไปเมื่อครู่ นั่นก็เป็นความผิดเธอเองเช่นกันที่ไม่ดูทางเพราะกำลังเช็ครูปภาพในกล้องนั่นเอง

" อ๊ะ อุราระจัง!"
แต่คนตรงหน้าเธอกลับเป็นคนที่เธอคุ้นเคย จึงกล่าวด้วยความเป็นห่วงอีกครั้ง

" เป็นอะไรรึเปล่าคะ!?เจ็บตรงไหนมั้ย!?"