https://shorturl.at/qYbPt ⋆.ೃ࿔*:・
#𝑲𝒁𝑲_𝑪𝒐𝒎𝒎𝒖
藤恵 永夜 [𝐅𝐮𝐣𝐢𝐞 𝐇𝐢𝐬𝐚𝐲𝐚]
ผู้เหลือรอดจากเงามืด | 𖥔 ݁ ˖𓂃
𓂃. ݁˖ | นักเรียนโรงเรียนคิไซ
1997.09.03 | 18 | ࣪ ִֶָ。𖦹°‧
𓆝 ⋆.𖦹°‧🫧⋆。゚☁︎。⋆。 ゚☾ ゚。⋆
shorturl.at/qYbPt
ᶜᵒ ⋆ ᴿᵒˡᵉ ⋆ ᵀᵃˡᵏ ⋆ ᴰᴹ
𝐌𝐨𝐫𝐞 𝐛𝐞𝐥𝐨𝐰...ˋ°•*⁀➷
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า
www.facebook.com/share/v/1A8p...
โรลปิด w/ @bunta-kzk.bsky.social
คาสึยูกิจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตนเป็นรอบที่ล้าน ก่อนจะเหลือบมองถุงของขวัญที่ตนเตรียมมา
มันเป็นถุงกระดาษขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่เขาลงทุนนั่งพับเองกับมือ หูหิ้วผูกโบว์ประดับไว้ดูน่ารัก
อีกฝ่ายจะชอบมั้ยนะ... หวานแหวไปหรือเปล่าหนอ
เขาพยายามเปลี่ยนท่ายืนให้ดูเกร็งน้อยลง เก๊กนิดเก๊กหน่อยพอประมาณ รอคู่ของตนมาถึง
โรลปิด w/ @bunta-kzk.bsky.social
คาสึยูกิจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตนเป็นรอบที่ล้าน ก่อนจะเหลือบมองถุงของขวัญที่ตนเตรียมมา
มันเป็นถุงกระดาษขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่เขาลงทุนนั่งพับเองกับมือ หูหิ้วผูกโบว์ประดับไว้ดูน่ารัก
อีกฝ่ายจะชอบมั้ยนะ... หวานแหวไปหรือเปล่าหนอ
เขาพยายามเปลี่ยนท่ายืนให้ดูเกร็งน้อยลง เก๊กนิดเก๊กหน่อยพอประมาณ รอคู่ของตนมาถึง
ทำภารกิจรับกุญแจกับ @chitose-kzk.bsky.social
"โปรดทำมงกฏดอกไม้สวมหัวอีกคนเพื่อรับกุญแจ"
โคโทริอ่านทวนคำบนแผ่นป้ายเฉลยภารกิจเพื่อปลดกุญแจมือ ในใจก็คิดว่าเป็นคำขอที่น่ารักดีไม่น้อย สมกับเป็นกิจกรรมนัดบอร์ด
"ฮืม ฮืม~"
เธอฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีไปด้วยระหว่างที่บรรจงถักดอกไม้ปลอมให้รวมกันเป็นช่อเดียว
(+)
⚠️CW : ระวังแสงจ้า
ทำภารกิจรับกุญแจกับ @chitose-kzk.bsky.social
"โปรดทำมงกฏดอกไม้สวมหัวอีกคนเพื่อรับกุญแจ"
โคโทริอ่านทวนคำบนแผ่นป้ายเฉลยภารกิจเพื่อปลดกุญแจมือ ในใจก็คิดว่าเป็นคำขอที่น่ารักดีไม่น้อย สมกับเป็นกิจกรรมนัดบอร์ด
"ฮืม ฮืม~"
เธอฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีไปด้วยระหว่างที่บรรจงถักดอกไม้ปลอมให้รวมกันเป็นช่อเดียว
(+)
⚠️CW : ระวังแสงจ้า
-ยังคงกัดเล็บอยู่ ซึ่งดูเหมือนจะหนักขึ้นมากจนลามไปกัดนิ้ว หรือมือแล้ว ช่วงนิ้ว หน้าเล็บ และจมูกเล็บมักมีรอยกัดและรอยแผล
-ผมยาวขึ้นมาก แต่ยังไม่มีโอกาสได้ตัด อาจจะยาวพอให้รวบได้ แต่ก็รวบได้แค่บางๆเท่านั้นเพราะผมบางและร่วงง่าย
-ดูผ่ายผอมกว่าเดิมอย่าเห็นได้ชัด
-ยังคงมีนิสัยนิ่งเงียบ ไม่ยิ้มแย้มเหมือนเคย แต่บรรยากาศดูอึมครึมกว่าเดิมมาก บางครั้งเหม่อลอยบ่อยๆ
-ยังคงกัดเล็บอยู่ ซึ่งดูเหมือนจะหนักขึ้นมากจนลามไปกัดนิ้ว หรือมือแล้ว ช่วงนิ้ว หน้าเล็บ และจมูกเล็บมักมีรอยกัดและรอยแผล
-ผมยาวขึ้นมาก แต่ยังไม่มีโอกาสได้ตัด อาจจะยาวพอให้รวบได้ แต่ก็รวบได้แค่บางๆเท่านั้นเพราะผมบางและร่วงง่าย
-ดูผ่ายผอมกว่าเดิมอย่าเห็นได้ชัด
-ยังคงมีนิสัยนิ่งเงียบ ไม่ยิ้มแย้มเหมือนเคย แต่บรรยากาศดูอึมครึมกว่าเดิมมาก บางครั้งเหม่อลอยบ่อยๆ
#KzK_Roleplay
โรลปิด w/ @kzk-seitokaicho.bsky.social
ผมสีส้มยุ่งๆ ถูกจัดให้เรียบร้อยขึ้นเล็กน้อยอย่างที่ไม่ค่อยชิน รามิแต่งตัวชุดโอเวอร์ไซส์โทนสีสุภาพ เขามาที่งานนัดบอดนี้ก่อนใครเพราะต้องมาร้องโฟล์คซองสร้างบรรยากาศให้เสียก่อน
ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้มีใครสักคนเรียกเขาให้ไปฟังเสียงกระซิบใกล้ๆหู
"อะไรนะ? ผมก็เป็นหนึ่งในคู่นัดบอดเหรอ?"
+
#KzK_Roleplay
โรลปิด w/ @kzk-seitokaicho.bsky.social
ผมสีส้มยุ่งๆ ถูกจัดให้เรียบร้อยขึ้นเล็กน้อยอย่างที่ไม่ค่อยชิน รามิแต่งตัวชุดโอเวอร์ไซส์โทนสีสุภาพ เขามาที่งานนัดบอดนี้ก่อนใครเพราะต้องมาร้องโฟล์คซองสร้างบรรยากาศให้เสียก่อน
ทว่าหลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้มีใครสักคนเรียกเขาให้ไปฟังเสียงกระซิบใกล้ๆหู
"อะไรนะ? ผมก็เป็นหนึ่งในคู่นัดบอดเหรอ?"
+
ตัวฉันคนนี้
จะมีคุณค่ามากพอให้ใครสักคนจดจำไหม…?
.
.
.
ทั้งที่ไม่เคยมีอะไรดีเลย
ไม่เคยเก่ง
ไม่เคยทำตัวดี
ไม่เคยเป็นแบบคุณพ่อหรือพี่ชายได้สักอย่าง..
.
.
.
สิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด…
ตัวฉันยังมีสิทธิ์จะภูมิใจในตัวเองได้ไหมนะ
ตัวฉันคนนี้
จะมีคุณค่ามากพอให้ใครสักคนจดจำไหม…?
.
.
.
ทั้งที่ไม่เคยมีอะไรดีเลย
ไม่เคยเก่ง
ไม่เคยทำตัวดี
ไม่เคยเป็นแบบคุณพ่อหรือพี่ชายได้สักอย่าง..
.
.
.
สิ่งที่ผ่านมาทั้งหมด…
ตัวฉันยังมีสิทธิ์จะภูมิใจในตัวเองได้ไหมนะ
2016 11月 ▇▇日 | 02:30
หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น
“นี่… ถ้าเกิดว่า
พวกเราอีกสักคนหายไปล่ะ”
เขานอนมองเพดานว่างเปล่า พูดลอยๆ ออกไปกับเพื่อนสภา ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่มีใครตื่นมาฟัง
คำตอบที่ได้รับเป็นอย่างที่คาด
มีเพียงความเงียบ
ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา
“ถ้าพวกนายสักคนต้องไปอีก…
ฉันคงเสียใจมากแน่”
"....."
(+)
2016 11月 ▇▇日 | 02:30
หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น
“นี่… ถ้าเกิดว่า
พวกเราอีกสักคนหายไปล่ะ”
เขานอนมองเพดานว่างเปล่า พูดลอยๆ ออกไปกับเพื่อนสภา ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่มีใครตื่นมาฟัง
คำตอบที่ได้รับเป็นอย่างที่คาด
มีเพียงความเงียบ
ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา
“ถ้าพวกนายสักคนต้องไปอีก…
ฉันคงเสียใจมากแน่”
"....."
(+)
2016年11月20日 | ช่วงสาย | ดาดฟ้านีโอพลาซ่า | โรลเปิด
สายลมพัดเส้นผมสีสว่างปลิวไสว ท้องฟ้าที่แตกสลายยังคงฉายชัดอยู่เบื้องหน้า ตอกย้ำว่าเรื่องที่ต้องเผชิญยังไม่ลบเลือนหายไป
แววตาสีนภาเหม่อลอยไปที่ร่องรอยการแตกร้าวอย่างเงียบเชียบ
กระป๋องน้ำอัดลมรสองุ่นที่วางอยู่เคียงข้างถูกยกดื่มเป็นระยะ
2016年11月20日 | ช่วงสาย | ดาดฟ้านีโอพลาซ่า | โรลเปิด
สายลมพัดเส้นผมสีสว่างปลิวไสว ท้องฟ้าที่แตกสลายยังคงฉายชัดอยู่เบื้องหน้า ตอกย้ำว่าเรื่องที่ต้องเผชิญยังไม่ลบเลือนหายไป
แววตาสีนภาเหม่อลอยไปที่ร่องรอยการแตกร้าวอย่างเงียบเชียบ
กระป๋องน้ำอัดลมรสองุ่นที่วางอยู่เคียงข้างถูกยกดื่มเป็นระยะ
06:02
เขาเข้ามาในห้องสภาหลังพึ่งตื่นนอน
ก่อนจะเหลือบเห็นกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งวางเด่นอยู่บนโต๊ะ
“ฮานะโอริ โคโตเนะ.. จะขอลาออกจากสภานักเรียน.. ”
เพียงประโยคแรกที่สายตากวาดผ่าน
หัวใจก็แทบกระตุกวูบ
สายตานั้นไล่กวาดต่ออย่างร้อนรน
ยิ่งอ่าน หัวใจก็ยิ่งเต้นแรง
กระทั่งเมื่ออักษรตัวสุดท้ายจบลง
ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดในทันที
.
.
(+)
06:02
เขาเข้ามาในห้องสภาหลังพึ่งตื่นนอน
ก่อนจะเหลือบเห็นกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งวางเด่นอยู่บนโต๊ะ
“ฮานะโอริ โคโตเนะ.. จะขอลาออกจากสภานักเรียน.. ”
เพียงประโยคแรกที่สายตากวาดผ่าน
หัวใจก็แทบกระตุกวูบ
สายตานั้นไล่กวาดต่ออย่างร้อนรน
ยิ่งอ่าน หัวใจก็ยิ่งเต้นแรง
กระทั่งเมื่ออักษรตัวสุดท้ายจบลง
ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดในทันที
.
.
(+)
[ ต้นเดือนตุลาคม | หลังจากเหตุการณ์ผลึกความทรงจำร่วงหล่น ]
ริวโนะสุเกะคิดมาโดยตลอดว่าตัวเองมีความสุขดี
เพราะเขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับการที่ทั้งโลกกำลังค่อย ๆ พังทลายลงต่อหน้า
พูดให้ถูกคือจัดระเบียบความคิดไม่ได้เลยซักนิด —ทุกอารมณ์ตีปนมั่ว เหตุและผลผิดเพี้ยนใช้การไม่ได้ อื้ออึงจนยากจะกลั่นกรอง
… ยังดีที่คนข้างกายคือเธอ
เขาถึงได้กล้าแสดงสีหน้าคล้ายคนหลงทาง
[ ต้นเดือนตุลาคม | หลังจากเหตุการณ์ผลึกความทรงจำร่วงหล่น ]
ริวโนะสุเกะคิดมาโดยตลอดว่าตัวเองมีความสุขดี
เพราะเขาไม่รู้ว่าควรรู้สึกยังไงกับการที่ทั้งโลกกำลังค่อย ๆ พังทลายลงต่อหน้า
พูดให้ถูกคือจัดระเบียบความคิดไม่ได้เลยซักนิด —ทุกอารมณ์ตีปนมั่ว เหตุและผลผิดเพี้ยนใช้การไม่ได้ อื้ออึงจนยากจะกลั่นกรอง
… ยังดีที่คนข้างกายคือเธอ
เขาถึงได้กล้าแสดงสีหน้าคล้ายคนหลงทาง
———————————
" คิกคิก บอกทุกเรื่องเดี๋ยวมันไม่สนุกเอาน้า"
" ฉันรู้จักตัวเองเท่าที่เธอรู้จักฉันนั้นแหละ "
———————————
????? ??????
ผู้เหลือรอดจากธรณีพิบัติภัยและมรสุมสีดำ
———————————
doc : cutt.ly/lrnkk9s7
Role | Talk | Co-op | DM = OK
———————————
" คิกคิก บอกทุกเรื่องเดี๋ยวมันไม่สนุกเอาน้า"
" ฉันรู้จักตัวเองเท่าที่เธอรู้จักฉันนั้นแหละ "
———————————
????? ??????
ผู้เหลือรอดจากธรณีพิบัติภัยและมรสุมสีดำ
———————————
doc : cutt.ly/lrnkk9s7
Role | Talk | Co-op | DM = OK
[ #KzK_DeepseaMarch ]
แค่ฝูงปลาวิ่งมาก็แปลกอยู่แล้ว...
แต่ต่อตัวเข้ามาก็แปลกไปหน่อยแฮะ
[ #KzK_DeepseaMarch ]
แค่ฝูงปลาวิ่งมาก็แปลกอยู่แล้ว...
แต่ต่อตัวเข้ามาก็แปลกไปหน่อยแฮะ
[ ซักช่วงหลังการย้ายเข้ามาอาศัยที่นีโอพลาซ่า ]
ท้องฟ้ากำลังค่อย ๆ แตกออกราวกระจกแก้ว และทั้งเมืองกำลังส่งเสียงครืนนน-น่าขนหัวลุก
ถ้าเป็นเมื่อหลายเดือนก่อนเขาคงอกสั่นขวัญผวา นั่งกอดเข่าคุดคู้ฟูมฟายจนหมดสภาพ
มาตอนนี้ถึงแม้ยังกลัวจับใจ แต่ก็เรียนรู้ที่จะรับมือกับมันได้บ้างแล้ว ถึงได้กล้ามานั่งมองภาพทิวทัศน์สุดแสนวิปริต
ไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลยน้า
— ☆
[ ซักช่วงหลังการย้ายเข้ามาอาศัยที่นีโอพลาซ่า ]
ท้องฟ้ากำลังค่อย ๆ แตกออกราวกระจกแก้ว และทั้งเมืองกำลังส่งเสียงครืนนน-น่าขนหัวลุก
ถ้าเป็นเมื่อหลายเดือนก่อนเขาคงอกสั่นขวัญผวา นั่งกอดเข่าคุดคู้ฟูมฟายจนหมดสภาพ
มาตอนนี้ถึงแม้ยังกลัวจับใจ แต่ก็เรียนรู้ที่จะรับมือกับมันได้บ้างแล้ว ถึงได้กล้ามานั่งมองภาพทิวทัศน์สุดแสนวิปริต
ไม่มีชีวิตชีวาเอาซะเลยน้า
— ☆
เขาไม่เคยมีเพื่อน
ไม่เคยมีความรัก
ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ไม่เคยได้เข้าร่วมกีฬาสี
เอ่ยตามตรงแล้ว
เขาเพิ่งรู้สึก [มีชีวิต] ขึ้นมาหลังจากที่ภัยบิบัติได้กวาดล้างเมืองทั้งเมือง
ราวกับความพินาศนี้คือของขวัญสำหรับคนที่ไม่มีตัวตนมาก่อนเช่นเขา
ดีใจจังเลยนะ ที่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นน่ะ
ดีใจจัง
ถ้าพูดแบบนั้นออกไปละก็คงจะโดนโกรธแน่นอน
เขาจึงได้เพียงแค่ยิ้มออกมาเท่านั้น
เขาไม่เคยมีเพื่อน
ไม่เคยมีความรัก
ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ไม่เคยได้เข้าร่วมกีฬาสี
เอ่ยตามตรงแล้ว
เขาเพิ่งรู้สึก [มีชีวิต] ขึ้นมาหลังจากที่ภัยบิบัติได้กวาดล้างเมืองทั้งเมือง
ราวกับความพินาศนี้คือของขวัญสำหรับคนที่ไม่มีตัวตนมาก่อนเช่นเขา
ดีใจจังเลยนะ ที่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นน่ะ
ดีใจจัง
ถ้าพูดแบบนั้นออกไปละก็คงจะโดนโกรธแน่นอน
เขาจึงได้เพียงแค่ยิ้มออกมาเท่านั้น
"ฮัดช่า ! ! "
คาสึยูกิเตะหอยเม่นสุดแรงด้วยทวงท่าราวเตะลูกฟุตบอล มันลอยโด่งกลับไปทิศทางที่มันจากมา เห็นอย่างนี้เขาก็เคยดูอินาสึมะนะเฟ่ย
“ ฟูจิเอะ ” น้ำเสียงเรียบนิ่งเย็นยะเยือกดังขึ้น เหมือนกับแฝงความคับแค้น (ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ)
|
เมื่อหันมาก็พบเข้ากับคนคุ้นเคย ที่สภาพคล้ายผ่านสงครามอะไรมาซักอย่าง ในมือกำคู่กรณีที่สิ้นสภาพแล้วแน่น ก่อนยื่นมาทางคุณ
“ เห็นว่ามันมาจากทางนี้ ”
“ ของนายใช่มั้ย ”
หากเทียบหมอนี่เป็นเม่น นี่คงเป็นเม่นโฮมเมดแล้วล่ะ
จิโตเสะร้องเสียงหลงเมื่อจู่ ๆ ก็มีวัตถุปริศนาลอยผ่านเธอไปแบบเฉียดฉิว
”ห-หอยเม่น???? มาจากไหน—“
พอหันไปหาที่มาของเจ้าหอยเม่นขนาดมหึมา กลับพบว่าคนที่หวดมันมาทางเธอไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นพี่ชายคนดีของเธอน่ะเอง
“พี่ฮิสะ! ระวังหน่อยสิเกือบจะตีโดนกันแล้วนะ!“
จิโตเสะร้องเสียงหลงเมื่อจู่ ๆ ก็มีวัตถุปริศนาลอยผ่านเธอไปแบบเฉียดฉิว
”ห-หอยเม่น???? มาจากไหน—“
พอหันไปหาที่มาของเจ้าหอยเม่นขนาดมหึมา กลับพบว่าคนที่หวดมันมาทางเธอไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นพี่ชายคนดีของเธอน่ะเอง
“พี่ฮิสะ! ระวังหน่อยสิเกือบจะตีโดนกันแล้วนะ!“
ท่ามกลางฝูงอาหารทะเลละลานตา ตอนแรกเขาไม่ได้กระตือรือล้นอยากล่าขนาดนั้น จนกระทั่งไปสะดุดตาเข้ากับ…
มากุโระตัวบะเอ้ก
เปลี่ยนแผน…จากจับแบบเอื่อยเฉื่อยถูกยกระดับเป็นการวางกับดักแทน
เย็นนี้เขาจะกินไอ้นี่นี่แหละ
ท่ามกลางฝูงอาหารทะเลละลานตา ตอนแรกเขาไม่ได้กระตือรือล้นอยากล่าขนาดนั้น จนกระทั่งไปสะดุดตาเข้ากับ…
มากุโระตัวบะเอ้ก
เปลี่ยนแผน…จากจับแบบเอื่อยเฉื่อยถูกยกระดับเป็นการวางกับดักแทน
เย็นนี้เขาจะกินไอ้นี่นี่แหละ
(สวัสดีค่า แวะมาเปิดโรลทำความรู้จักสั้น ๆ ขอให้เจ้าเด็กคนนี้ไปรู้จักทุกคนหน่อย (เจ้าตัวอาจจะแค่ถามชื่อแล้ววิ่งหายไปเลยก็ได้)
แจมโดยการบรรยายว่าลูกคุณกำลังทำอะไรอยู่ เดี๋ยวทางนี้ไปจั้มสแกร์ใส่เองค่ะ !!! )
(สวัสดีค่า แวะมาเปิดโรลทำความรู้จักสั้น ๆ ขอให้เจ้าเด็กคนนี้ไปรู้จักทุกคนหน่อย (เจ้าตัวอาจจะแค่ถามชื่อแล้ววิ่งหายไปเลยก็ได้)
แจมโดยการบรรยายว่าลูกคุณกำลังทำอะไรอยู่ เดี๋ยวทางนี้ไปจั้มสแกร์ใส่เองค่ะ !!! )
[กึ่งโรลเปิด แจมสั้นๆ/รีแอคได้]
“ฮ..โฮมรัน?”
เพราะหอยเม่นตัวเบ้อเร่อวิ่งเข้ามาเขาเลยเอาสเก็ตบอร์ดคู่ใจหวดเสียเต็มรัก
ลอยหายไปไกลลิบลับตา หวังว่าจะไม่ไปตกใส่หัวใครเข้านะ
[กึ่งโรลเปิด แจมสั้นๆ/รีแอคได้]
“ฮ..โฮมรัน?”
เพราะหอยเม่นตัวเบ้อเร่อวิ่งเข้ามาเขาเลยเอาสเก็ตบอร์ดคู่ใจหวดเสียเต็มรัก
ลอยหายไปไกลลิบลับตา หวังว่าจะไม่ไปตกใส่หัวใครเข้านะ
ช่วงเวลา : หลังกีฬาสี ก่อนอีเวนต์ที่กำลังจะมาถึง
หลังจากโชโตะใช้เวลาทั้งวันไปกับการศึกษาสมุนไพรและพยายามทำให้ตัวเองมีประโยชน์ในช่วงหลังภัยพิบัติ
เขามักจะไปเก็บกระป๋องจำนวนหนึ่งมา เอาเศษหินมากรอกใส่ วางมันเรียงกัน
แล้วตัวเองก็ใช้หนังสติ๊กทำเองที่เรียนรู้มาจากรุ่นพี่ยูไดมาฝึกยิง
และ [คุณ] ก็เดินมาเจอเด็กหนุ่มที่กำลังเล่นอยู่คนเดียว
ช่วงเวลา : หลังกีฬาสี ก่อนอีเวนต์ที่กำลังจะมาถึง
หลังจากโชโตะใช้เวลาทั้งวันไปกับการศึกษาสมุนไพรและพยายามทำให้ตัวเองมีประโยชน์ในช่วงหลังภัยพิบัติ
เขามักจะไปเก็บกระป๋องจำนวนหนึ่งมา เอาเศษหินมากรอกใส่ วางมันเรียงกัน
แล้วตัวเองก็ใช้หนังสติ๊กทำเองที่เรียนรู้มาจากรุ่นพี่ยูไดมาฝึกยิง
และ [คุณ] ก็เดินมาเจอเด็กหนุ่มที่กำลังเล่นอยู่คนเดียว
[ โรลปิด w/ ]
หลังจากผ่านพ้นเหตุการณ์อันวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน ทั้งงานกีฬาสีสุดอลหม่าน และการปรากฏตัวของเหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดคล้ายสัตว์ทะเล ซึ่งในตอนแรกก็สร้างความหวาดกลัวให้กับทุกคนอย่างมาก แต่ความน่าสะพรึงกลัวนั้นกลับมลายหายไปในพริบตา เมื่อมีเสียงหนึ่งตะโกนคำว่า ‘บุฟเฟต์’ ขึ้นมา ทุกคนต่างก็โถมเข้าใส่พวกมันอย่างบ้าคลั่งราวกับปีศาจหิวโหย
[ โรลปิด w/ ]
หลังจากผ่านพ้นเหตุการณ์อันวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน ทั้งงานกีฬาสีสุดอลหม่าน และการปรากฏตัวของเหล่าสิ่งมีชีวิตประหลาดคล้ายสัตว์ทะเล ซึ่งในตอนแรกก็สร้างความหวาดกลัวให้กับทุกคนอย่างมาก แต่ความน่าสะพรึงกลัวนั้นกลับมลายหายไปในพริบตา เมื่อมีเสียงหนึ่งตะโกนคำว่า ‘บุฟเฟต์’ ขึ้นมา ทุกคนต่างก็โถมเข้าใส่พวกมันอย่างบ้าคลั่งราวกับปีศาจหิวโหย