[ครัวคุณต๋อยฉบับคาซิลลา---]

"ก็ย่อมได้"ตอบกลับอีกคนก่อนจะแยกจากกันไป

[ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะ><]

"ถ้าหากว่าคราวหน้ามีจริง"

"ท่านจะให้เราเรียกท่านว่ากระไรดี"

"ไว้ถึงวันนั้นเราอาจจะยอมเปิดใจ"

"หรือวันนั้นอาจจะเป้นโชคชะตา"

"...."

"อาจจะยังไม่ใช่เพลานี้"

"เราแค่ยังไม่อยากไว้ใจใครสักคนในตอนนี้"

"แต่คงจะมีสักวัน"

"...."

"บางทีอาจจะทั้งสอง"

"เราไม่รู้ว่าเราต้องการสิ่งใด ความรู้สึกสำหรับเรามันเป้นเรื่องที่ลำบากใจ"

(นั่น—น่าสนใจมากค่ะ—//ลงชื่อ)

"...."เงียบไปครู่หนึ่ง

"งั้นหรือ"ดูเหมือนจะพึงพอใจกับคำตอบอีกฝ่ายเล็กน้อย

"เราคงไม่รู้ว่าจะต้องกล่าวในสถานการณ์แบบนี้เช่นไร เพราะเราตัดพยายามเลี่ยงการผูกพันธ์กับสิ่งที่เรียกว่าครอบครัวเพื่อที่จะไม่ให้เสียใจอีก แต่ถ้าหากแม่ของท่านยังอยู่ก็ยินดีด้วย อยู่กับนางไปนาน ๆ ล่ะ"

"ความตายเนี่ยเข้าใจยากเสียจริง เราเคยได้ยินว่ากินถั่วแล้วจะตายด้วย"

[พร้อมครัวระเบิดแล้ววันนี้---]

(หากทำให้ฝีมือดีขึ้นก็พร้อมไปค่ะ—)

(เราแค่เห็นไฟไม่แรงเลยเติมฟืนเยอะ ๆ//หลบตา)