"ตอนนี้...รู้สึก...เย็นดี..."

พูดจบก็มีลมกระแทกหน้าเบาๆ อากาศวันนี้ลมเย็นสบายจริงๆ แต่มันไม่ใช่สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการคำตอบเสียเท่าไหร่

"ว่าแต่...ข้ามาทำอะไรที่นี่นะ"

ยูเมเนสที่ยังสติกลับมาไม่ครบมองไปด้านหน้าก็พบว่าตนเองไม่ได้อยู่ในบ้านไกอา...แต่อันที่จริงแค่เจ้าตัวหันหลังไปก็จะพบบ้านที่ตัวเองอยู่

(ขออภัยในความล่าช้านะคะ เราเข้าแอพไม่ได้ขึ้นแต่จอฟ้า พึ่งเข้าได้หลังอัพเดทเครื่องค่ะ😭 ขอโทษจริงๆนะคะ ปล.พี่แกใช้พลังฮีลคนรับใช้ของแม่จนสมองรวนค่ะ ฮีลเยอะเกิน)

"กิน..."

ยูเมเนสนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มแบบคนใสซื่อ(ซื่อบื้อ)

"กินเนื้อแกะย่าง...มาเมื่อเช้าล่ะ"

(ขออภัยในความล่าช้านะคะ เราเข้าแอพไม่ได้ขึ้นแต่จอฟ้า พึ่งเข้าได้หลังอัพเดทเครื่องค่ะ😭 ขอโทษจริงๆนะคะ)

"???"

ยูเมเนสยังคงมีสีหน้ามึนงง แต่พอได้รับการฟื้นฟูจากเพื่อนสนิทตรงหน้า ร่างสูงใหญ่ก็ค่อยๆดันตัวลุกขึ้นยืนตรงเพื่อจะได้คุยกับเพื่อนของตนได้ถนัด

"ขอบใจเจ้ามากนะ"

ยูเมเนสลูบหัวของตนเองเบาๆก่อนจะใช้ผ้าที่ได้มาเช็ดคราบเลือด ถึงจะได้รับการฟื้นฟูแล้วแต่ก็ยังหลุดท่าทางมึนงงอยู่ดี

(ไม่เป็นไรค่ะคุณ ช่ววนี้ไกล้ปิดเทอมงานมันเยอะมากเค้าเข้าใจ)

"หือ?"

ยูเมเนสหันมามองมาตามเสียงที่ได้ยิน แต่ทว่าแทนจะยิ้มทักทายคนรู้จัก แต่ทว่าชายผู้นี้กลับเอียงคอทำหน้างงๆ ตาหรี่ลงเล็กน้อยเพราะแสงอาทิตย์แยงตาสะท้อนผมสีทองของอีกฝ่าย

"อ่า...อือ..."

ยูเมเนสพูดอึมอัม เขาคิดคำพูดอะไรไม่ค่อยออกเพราะตอนนี้หัวโล่งไปหมด ขนาดเลือดที่ไหลออกจากจมูกก็ยังไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด

(น้องอยู่ข้างๆบ้านไกอาน่ะค่ะ มาชะแว้บเจอน้องได้ น้องนั่งตรงทุ่งหญ้ากำลังเหม่อๆ...ดูทรงคงหาทางกลับห้องตัวเองไม่เจอ)

(ขยี้หัวน้องรัวๆๆ)

(น้องสวยมากเลยค่ะ😭 /ถือพัดลมเป่าเงา)

(/โยนให้อีกหลายผืน)

(เปียกกว่าเดิมมมมมม แง้ง)

(ชูมือขึ้นโบกไปมา กางแขนขึ้นและลง- เอ้ะ เดี๋ยวนะ)

(/แบน)

(/ตัวเปียก)

(Neeeeeeeeverrrrrrrrrrr!)

(จะเดินนนนนน ไม่สนนนนนนนนน จาวาดมีมๆๆๆๆๆๆๆโฮ๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

(มาเล่นกับพี่ยูเมเนสได้นะคะ เค้าใจดีราวกลับนางฟ้าต่างจากผปคลิบลับ😔💅)

(อ้ยยยลู้กก แบบนี้พี่ยูเมเนสจะ…จะ…./นอนหลับข้างๆ)

(อุ้มท่าซิมบ้า)

(มีหนทางเดียวคือ….ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันก็จะไม่ถูกอุ้มสินะ)