"เธอมีเพื่อนงั้นหรือ? หรือครอบครัวกันนะ?" ยูฟราซิออสเอ่ยถามกระรอกอย่างทีเล่นทีจริง ก่อนจะปล่อยให้มันวิ่งไต่ไปบนท่อนแขนของคู่สนทนา

"ในบางครั้ง...เหล่าสัตว์ก็ช่างเรียบง่ายกว่ามนุษย์"
"ทั้งโลหิตไหลเวียน หรือการระรัวเต้นของหัวใจ มนุษย์ช่างมีหลายอย่างซุกซ่อนไว้เบื้องหลัง..."

รอยยิ้มของเขาแผ่วจางลงเล็กน้อย ก่อนจะรีบปัดป่ายมือไปมา

"อ่า...ช่างมันเถอะ เราเผลอพูดเพ้อเจ้อเสียได้"

"อย่าพูดอะไรใจร้ายเช่นนั้นสิ~ ไม่ได้สกปรกขนาดนั้นเสียหน่อย" ดูเจ้าแมวจะไม่ได้พยายามดิ้นหนีด้วยสิ

"เจ้าตัวน้อยก็ดูเป็นเด็กดีนี่นา ♪"

เขาวางเจ้าเหมียวเอาไว้บนพื้น ก่อนจะหยิบข้าวของออกมาจากกระเป๋า มันคือผ้าสะอาดและสมุนไพรบางชนิด ทั้งหมดนั่นห่อรวมกันในผืนผ้าอีกทีเพื่อป้องกันความสกปรก

"ยื่นมือมาเถิด เดี๋ยวเราช่วยทำแผลให้"

"เช่นนั้น...มันต่างอะไรจากเมื่อวานไหม?"
"หรือเมื่อวันที่ผ่านมา ดาวประกายพรึกฉายแสงล่าช้าไปงั้นหรือ?"

เขาเอ่ยถามอย่างไรเดียงสาเข่นนั้น และในแง่หนึ่งก็เป็นเหมือนการรอฟังความรู้จากอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน

"ดีใจที่เธอได้ในสิ่งที่ค้องการนะ"

"เราคงจะ...เฝ้ามองดวงดาวต่ออีกสักพัก" เขาลุกขึ้นเพื่อให้เซอร์เซสเก็บผ้าปูพื้นไปได้

"เป็นเกียรติที่ได้พบในค่ำคืนนี้"

(หลังคาฟิ้วหายไปแล้วค่ะ)

(ปักค่า!)

ความงามของฟากฟ้าเป็นสิ่งที่เขาจินตนาการเอาเองเสียส่วนใหญ่ ในฐานะคนที่มองไม่เห็น...และพรเองก็มีข้อจำกัด

"งั้นหรือ..."
"แต่หากเป็นฟากฟ้าที่ดารดาษ นั่นฟังดูงดงามทีเดียว"

"ในวันนี้ เธอมาเฝ้ามองดาราดวงไหนกันล่ะ?"

ฉับพลัน 'สัมผัส' ของเขาก็รับรู้ถึงแสงวูบหนึ่งที่พาดผ่านไป เหนือล้ำเกินขอบเขตของพร

"...ดาวตกงั้นหรือ?"

(มาดูรูปดี ๆ ก็เป็นแมวเป้าจริงด้วยแฮะ 😼🤏🏻 แมวเป้าตะมุตะมิ ขอหยุมพุงสักทีนะค—-)

"เพียงเอ่ยเผื่อไว้เท่านั้น ไม่ต้องสนใจหรอก" เพราะตำหนินี้ทำให้เขาได้รับคลื่นอารมณ์แปลก ๆ จากบางคน มันจึงเป็นนิสัยไปแล้วกับการถามออกไปตั้งแต่เนิ่น ๆ

"ขอไทคีโปรดคุ้มครอง...และคุ้มครองขนมปังก้อนต่อไปของเธอด้วย"

"จะไปตามกล่าวโทษคนที่ชนเธอคงจะสายเกินไป แต่ในฐานะที่ไม่ทันได้หยุดยั้งมัน เราขอชดเชยให้ได้ไหม?"

"มื้ออาหารสักมื้อ แลกกับขนมปังที่เสียไปด้วยความไม่รอบคอบของเรา"

เจ้ากระรอกไม่ได้เอ่ยตอบ...ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ดี

"มิได้ ๆ พรของเราหาใช่การคุยกับสัตว์หรอกนะ"
"แม้ว่าการฟังเสียงพวกนี้จะทำให้เราอยากรู้ความหมายในบางครั้งก็ตามที" เด็กหนุ่มลุกขึ้นยินแล้วกันมายังคู่สนทนาอย่างเปี่ยมไมตรี รอยยิ้มนั้นยังนุ่มนวลและอ่อนโยน

"เราคุ้นเคยกับ 'สัมผัส' ของเธอ...สถาบันแห่งแอรีสสินะ?"
"เราเคยพูดคุยกันมาก่อนไหม?"