(เป๊ะจริง ๆ 555555555)

(มาแจมพี่สาวแล้ว🥺)

ชายหนุ่มผมแดงเดินผ่านกลุ่มผู้คนเข้ามาในวิหารแห่งอาธีน่า หามุมสงบสำหรับการมอบสิ่งสักการะ ในมือเมีเพียงห่อผ้าที่ห่อของถวาย กับ แจกันดินเผาเท่านั้น

เขามองซ้ายมองขวา ก่อนจะเงยหน้ามองผ้าทอขนาดใหญ่ที่ถูกกางออกเบื้องหน้าหญิงสาวอย่างสะดุดตา

"อ่า... สวยงามจริงเชียว.. ถ้าท่านอาธีน่าลงมาชมคงจะชอบไม่น้อยเลย"

(กุมมือกุมปาก มันจะไอ้นั่นมาก😭)

"ดินเหนียว?" ทวนคำ แล้วก้มมองอีกที พอได้มองดี ๆ หนูพวกนี้ไม่ใช่หนูที่เป็นหนูจริงด้วยแหะ

ยิ้มตาสระอิ หลังได้รับคำตอบจากอีกฝ่าย

"เช่นนั้นแล้ว ไว้ใจข้าได้เลย... ไว้ผลลัพธ์ออกมาเป็นเช่นไรก็ส่องกระจกดูเองหนา"

หัวเราะเบา ๆ

"ข้ามีคนรู้จักในนั้น เคยเล่าว่าข้างในเป็นเช่นไร.. เพื่อนข้าคนนึง ก็เห็ณจะเข้าบ้านนั้น ข้าก็ลองเดาไปตามรูปการณ์ล่ะนะ"

ยิ้มยีตาลงจนแทบปิด ก่อนจะลุกยืนขึ้นตามบ้าง

"เห้... แย่จังเลยนะขอรับ แต่ว่าไงก็ว่างั้น ถึงเวลาที่จะไปแล้วเช่นกัน"

"ไว้พบกันใหม่นะ"

โน้มหัวให้อีกครั้งอย่างเอาอกเอาใจ

ยิ้มตาหยี่อีกครั้ง หลังได้รับคำตอบจากอีกฝ่ายที่ดูพอใจ

"ท่านกล่าวแล้วนะ ฮ่ะ ๆ อีกไม่กี่วันก็จะเข้าสถาบันแล้ว"

"จากบ้านต่าง ๆ ทั้งสามหลัง ข้าคงจะไปแวะที่บ้านฟ้าบ่อย ๆ"

"ท่านธีโอฟานิส บุตรแห่งเลโอนิดาส"
ทวนชื่อแล้วผงกรับทราบ พร้อมยิ้มรับ

"รู้จักบิดาข้าเสียด้วย? ไม่ค่อยมีใครกล่าวถึงเท่าไรนอกวงทหาร ข้าขอรับคำชมนั้นไว้แทนบิดาล่ะกัน เขาต้องยินดีที่ได้ยินจากท่านแน่นอน"

"ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคนใหญ่คนโตที่นี้ ดูท่าในสถาบัน ข้าเองก็ต้องขอฝากกายฝากใจซะแล้วล่ะ"

มือนาบอกตนแล้วโน้มหัว แล้วเงยกลับตามเดิม

(สูงกว่าข้าแต่ก็เอ็นดูแหล่ะน้า🥺🫳)

"กำลังจะเข้าศึกษาน่ะ น่าตื่นเต้นดี ข้าน่ะอยากพบผู้ที่แข็งแกร่งในนั้นมากเลย"

พงกหัวเบา ๆ เรื่องกำลังเข้ารับการศึกษา

"ข้าจดจำได้แน่นอน ท่าน..."

ค้างไปครู่นึงก่อนจะ หัวเราะเบา ๆ แล้วเกาแก้มตัวเอง

"ให้ตายสิอะพอลโล่.. คุยกันมาตั้งนานแล้วไม่ได้แนะนำตัวเลย เสียมารยาทซะได้"

"ข้าทิโมเลี่ยน บุตรของอาเนอมินอส"

"ฮ่ะ ๆ.."

หัวเราะเบา ๆ จากคำตอบที่ได้ยิน แต่ก็ไม่ได้ขยั้นขยอต่อ ดูจะไม่ได้คิดมากอะไร

"ข้ารอเจอคนที่นั้นคงไวกว่า"

ชี้นิ้วไปทางทิศของที่ตั้งสถาบันแห่งแอรีส ก่อนจะลดนิ้วลง

"ท่านคงมาที่นี่บ่อย เห็นแนะนำได้ดีเช่นนี้เชียว"

"ทำไมต้องมองข้าแบบนั้นด้วยเล่า? ฮ่ะ ๆๆ"

หัวเราะเบา ๆ ตอนที่อีกฝ่ายมองตั้งแต่บนลงล่าง
ก่อนจะเงยมองทาสของอีกฝ่ายพงกหัวทักทาย

"อื้ม..." หุบยิ้มลงพร้อมเงยหน้าขึ้นครุ่นคิดอีกครั้ง

"ก็คงจะคนที่ดูแข็งแกร่งมีพลังเยอะ ๆ แต่คนที่ใช้แต่กำลังคงเอาชนะคนที่มีปัญญาร่วมด้วยไม่ได้หรอก... ก็คงต้องหาเพชรดี ๆ แล้วนำมาขัดเกลากันก่อน"

ตอบกลับด้วยใบหน้าเรียบนิ่งดูจริงจัง ห่อนจะกลับมายิ้มเหมือนเดิม

"บ้านท่าน... ไม่สิ.. ตัวท่าน"

เงยหน้าตอนพูดแล้วหยุดไปครู่นึงก่อนจะลดมือเท้าคางลงแล้วผายกลับไปที่คุณเพื่อเน้นยำคำสุดท้าย แล้วมองแววตาคุณกลับ.. เหมือนกำลังจ้อง

"คงร่ำรวยมากเชียว ถึงได้ซื้อไปได้มากขนาดนั้น"

"แต่จากนักสู้ เอาไปกวาดบ้านแทน เป็นข้าคงเสียดายแย่เลย ฮ่ะๆ"

"แล้ว.. คราวนี้มีใครที่สนใจไหม?"

"อื้ม... เรียกว่าถ้ามีโอกาส ก็จะมา คงจะเข้าใจง่ายกว่า ข้าไม่ได้มาบ่อยขนาดเหมือนไปเดินที่จตุรัสทุกวัน"

หลุบตาลงมองผู้เข้าประลองเบื้องล่างก็จะสลับกลับมาที่ผู้สนทนา

"วิธีจัดการแบบใหม่ ๆ กับพวกอสุรกาย? สงสัยข้าจะพลาดบ่อยจนไม่ทันเห็นเลย"

เขาเอนไปข้างหน้า มือยังค้างอยู่ท่าเดิม

"...ท่านเองก็ดูจะมาบ่อยนะ เคยซื้อตัวพวกเขามั้ย?" หมายถึงนักประลองด้านล่าง

ยืนยิ้มมองไม่เปลี่ยนสีหน้าก่อนจะก้มมองพวกหนู

"หนูเจ้ารู้จักพูดซะด้วย ฮ่ะ ๆๆ"
หัวเราะเบา ๆ แล้วเชยตามองเจ้าของผมหนา พลางพิจารณา
"ข้าไม่เคยตัดมาก่อน แต่ว่าคงไม่ยากใช่มั้ย?"

(พวกเราอยู่วิชาเดียวกันหมดเลยนี่นา 555555)

(อ้อววววว น่ารักกันจังเลย เห้ออออ)

(สวยมาก สวยจริง🥺)

(วิ่งมาแจม🫳🐀)

เดินตามละแวกจตุรัสอย่างคุ้นเคย เขาพงกหัวเบา ๆ ให้กับชายเจ้าของแผงร้าน ๆ หนึ่ง ก่อนจะชายตามองรอบ ๆ ไปสบกับคน ๆ นึง กับ กลุ่มหนู

"ผมก็ต้องมัด หนูก็ต้องเลี้ยง"

"ให้ข้าดูหนูเจ้าในระหว่างที่เจ้าจะมัดผมไหม?"