บทเพลงบรรเลงจนจบ แต่ความรู้สึกนั้นยังไม่จางหายไปไหน

ความอบอุ่นจากฝ่ามือยังคงแผ่ซ่าน เสียงหัวใจดังก้องสะท้อนแผ่วเบา

ภายใต้หมู่ดาวดารานับพัน ไม่มีดวงดาวดวงไหนที่เปล่งประกายเท่ากับดวงตาสีอำพันนั้นแล้ว

เพราะเขานั้นรักคนคนนี้มากกว่าผู้ใด

' กิลเบิร์ต ซัลลิแวน '

ผู้เป็นดั่งดวงตะวันของเขา

" ไว้พรุ่งนี้...กลับด้วยกันนะ "

[ end ]

( ปิดตั้งแต่คอยันข้อเท้าเลยนะค้าฟ )

( พื้นที่นี้ไว้โยกหัวค่ะ มาเต้นกันแบบเท้าติดไฟเลย อะโจ๊ะๆๆๆๆ 💥💥💥 )

ณ จุดที่ไม่ไกลจากประตูทางเข้าเท่าไรนัก

ค่ำคืนนี้เขาดูสง่างามสมเกียรติแห่งตระกูลอีเดนซอว์ สูทสีดำขลิบปกสีฟ้าประดับเฟอร์สีขาวบริสุทธิ์ ช่างสอดรับกับความหมายของชื่อ 'เนอัส' ได้อย่างหมดจดและงดงาม

"เป็นคนเอ่ยปากชวน แต่กลับมาช้ากว่าฉันเนี่ยนะ..."

เสียงบ่นพึมพำขาดห้วงไป เมื่อมือเรียวข้างขวาถูกมือของใครบางคนช้อนขึ้นไปกุมไว้ จนต้องหันกลับไปมองและได้พบกับคนที่ตนเพิ่งบ่นถึงไป

" แต่ถึงจะพูดแบบนั้นก็เกร็งอยู่ดีนะ... "

ถึงจะออกมาเต้นรำด้วยกันดูมั่นใจนักหนา แต่แท้จริงแล้วกิลเบิร์ตก็ยังเกร็งเล็กๆน้อยๆอยู่

ยังกลัวว่าจะเหยียบเท้าการ์เรตเข้าด้วย..

เขาเงยหน้ามองอีกฝ่าย ดูเหมือนจะมีความสุขอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว...

คงเป็นเพราะ...วันนี้เป็นวันแรกที่ทั้งสองได้คบกัน

แถมยังเป็นวันที่ได้เต้นรำสำราญด้วยกันอีก

" นาย...ไม่เกร็งบ้างเหรอ? "

cms.เกรซตก ถังสี

ความสามารถการเต้นรำของเอลิซ่านั้นร้ายกาจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะความแม่นยำที่หล่อนมี ทำเอาเขาเท้าระบมไปอีกหลายวัน คู่เต้นรำใกล้ๆ อาจได้ยินจาเร็ตหลุดสบถตอนเขาเดินกระเผลกกลับไปนั่งที่โต๊ะก็ได้

@hwww-eliza.bsky.social

เอสเตอร์แชทหนักขวาจนเดินมาถึงห้องเรียนจนได้ และถึงแม้จะนั่งที่แล้ว เขาก็ยังคง..

" พอเห็นว่านายลงแข่งด้วยมันก็แอบตกใจเหมือนกันนะ ไม่คิดว่านายจะชอบกีฬากับเขาด้วย ถึงว่าสิทำไมนายถึกชะมัดเวลาวิ่งไล่ฉัน~ "

ดีแค่ไหนที่พวกเขานั่งอยู่แถวหลังๆ เอสเตอร์ยังคงติดลมจากการเม้ามอยซะจนไม่บยอมเอาอุปกรณ์การเรียนขึ้นมาเลย

" อ้ะ...แอบคิดอยู่ใช่มั้ยล่ะ ~อย่างนายเนี่ยนะจะมารู้เรื่องอะไร วันๆก็เอาแต่โดดเรียนไม่ใช่เหรอ~ " ประโยคท้ายแอบเลียนเสียงให้แหลมเล็กจนน่าตบ

" เห็นแบบนี้ฉันก็มองเกมออกอยู่นะ พ่อฉันชอบสอนให้จะตาย ทั้งๆที่ฉันไม่ได้ชอบมันเลย เฮ้อออออ ร้อนก็ร้อน แล้วเวลาที่ลมมันตีเข้าที่หน้ามันทำให้ตาฉันแห้งสุดๆ อีกอย่างต้องมาบินเบียดกับคนอื่นๆให้เจ็บตัวด้วย เหนื่อยจะตา- โอ้ะ อาจารย์ยังไม่มาแฮะ ลัคกี้~ "

" แต่! แต่ แต่ แต่~~ "
เขารีบขัดทันที ก่อนที่อีกคนจะอัดเขาติดกำแพงเพราะว่าเอาแต่พูดจาดูถูก...อย่างน้อยๆ เขาก็คิดในแง่ลบไปก่อน

" ไม่นานมานี้ฉันกลับคิดว่า เอ๊ หรือว่าฉันจะคิดผิดไปรึเปล่านะ " ชายหนุ่มค่อยๆยิ้มอีกครั้ง เขาทำท่าครุ่นคิดถึงเหตุการณ์บางอย่าง

" อย่างตอนแข่งควิดดิช...ฉันสังเกตุว่าหลายคนในทีมเรเวนคลอฝีมือไม่ใช่เล่นๆเลยนะ ทั้งไหวพริบและการอ่านเกม ฉันว่ามันออกมาดีเลย "