คืนนั้นร้องไห้เป็นบ้าเป็นบอ ตื่นเช้ามาต้องประชุมบ่ายเจอผปค วันรุ่งขึ้นไปคุมสอบ ขอบคุณตัวเองที่ยังอยู่ดี

โดนเก็บไปเลี้ยงด้วยฮะ

โรงเรียนเล็กเหนื่อยอ่ะ

แต่โรงเรียนใหญ่วุ่นวายนะ คนเยอะด้วย

เรายังไม่อยากเชื่อเลยว่าลุงไม่อยู่แล้ว

จนถึงตอนนี้เราก็ยังเศร้า ป้าจะเป็นยังไงบ้างนะ

ตอนแม่มาเคาะประตูห้องแล้วบอกว่าลุงไม่อยู่นี่ไม่อยากเชื่อเลย เพราะเมื่อวานซืนที่ไปดูลุงที่รพลุงดูอาการดีขึ้นมาก ยังนึกอยู่เลยอีก2 3วันลุงคงได้ออกจากรพ เสียใจมากตอนไปถึงเห็นน้องชายตาแดงแยกกันไปคนละมุมแล้วเส้ามาก ตอนเขาเข็นลุงออกมานี่ก้ร้องอีกมันเศร้ามาก นั่งรถกลับบ้านมากับป้าแล้วป้าพูดว่าป้าอยู่บ้านไม่ได้ที่บ้านมีแต่ลุง ทั้งสองไม่เคยห่างกันเลยตตแต่งงาน ใจสลายมาก

ง่วงมาก

นี่ก็ไม่