account for #OMTK_commuSS2
doc : https://docs.google.com/document/d/1MFDZ-MzoBAvqrklXNOFOnNhE4CrMcCfEZSNLTGRwgwE/edit?usp=drivesdk
แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า พลันสายตาเหลือบไปเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตายืนอยู่ไม่ไกล
“รุ่นพี่?”
ไม่รอช้าโบกมือทักทาย ก่อนเริ่มสาวเท้าเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้น เพียงไม่กี่ก้าวก็ก็ถึงจุดที่อีกฝ่ายยืนอยู่
”ช่วงนี้ได้เจอกันบ่อยจังนะครับ“
“รุ่นพี่ก็มาเดินสำรวจเหมือนกันหรอ?“
แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า พลันสายตาเหลือบไปเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตายืนอยู่ไม่ไกล
“รุ่นพี่?”
ไม่รอช้าโบกมือทักทาย ก่อนเริ่มสาวเท้าเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้น เพียงไม่กี่ก้าวก็ก็ถึงจุดที่อีกฝ่ายยืนอยู่
”ช่วงนี้ได้เจอกันบ่อยจังนะครับ“
“รุ่นพี่ก็มาเดินสำรวจเหมือนกันหรอ?“
หลังจากได้ช่องทางติดต่อ ก็ถึงเวลาแยกย้ายไปห้องเรียนของตัวเอง
“ถ้างั้นตอนนี้ขอตัวไปห้องเรียนก่อน ไว้เจอกันใหม่นะรุ่นพี่”
โบกมือลาก่อนเตรียมเดินไปโถงทางเดิน
“แล้วก็—อย่าลืมตอบข้อความกันด้วยนะ!“
หลังจากเดินไปได้เล็กน้อย ไม่วายหันมาพูดกับอีกฝ่ายพร้อมชี้ไปที่มือถือของตัวเอง
(เทิร์นหน้าจบได้เลยคับ!)
หลังจากได้ช่องทางติดต่อ ก็ถึงเวลาแยกย้ายไปห้องเรียนของตัวเอง
“ถ้างั้นตอนนี้ขอตัวไปห้องเรียนก่อน ไว้เจอกันใหม่นะรุ่นพี่”
โบกมือลาก่อนเตรียมเดินไปโถงทางเดิน
“แล้วก็—อย่าลืมตอบข้อความกันด้วยนะ!“
หลังจากเดินไปได้เล็กน้อย ไม่วายหันมาพูดกับอีกฝ่ายพร้อมชี้ไปที่มือถือของตัวเอง
(เทิร์นหน้าจบได้เลยคับ!)
พูดเสร็จก็หัวเราะเบา ๆ กับคำตอบที่ไม่คาดคิด
“ตอนนี้รบกวนเวลามามากพอแล้ว”
หยิบมือถือตัวเองออกจากกระเป๋า
“ถ้าไม่ว่าอะไรขอช่องทางติดต่อรุ่นพี่ไว้ได้รึเปล่า?”
“จะได้นัดมาคืนผ้าเช็ดหน้าน่ะ“
แน่นอนว่าเขาไม่ได้กะมามือเปล่า … คงต้องหาร้านเค้กดี ๆ สักร้านแล้ว
พูดเสร็จก็หัวเราะเบา ๆ กับคำตอบที่ไม่คาดคิด
“ตอนนี้รบกวนเวลามามากพอแล้ว”
หยิบมือถือตัวเองออกจากกระเป๋า
“ถ้าไม่ว่าอะไรขอช่องทางติดต่อรุ่นพี่ไว้ได้รึเปล่า?”
“จะได้นัดมาคืนผ้าเช็ดหน้าน่ะ“
แน่นอนว่าเขาไม่ได้กะมามือเปล่า … คงต้องหาร้านเค้กดี ๆ สักร้านแล้ว
"นายละ ปี1?"
จัดการพันแผลเสร็จเขาก็ถอยออกมายืนดูผลงานตนเอง
"อะ"
"ให้"
เขาเอ่ยขึ้นพลางยื่นผ้าเช็ดหน้าเมื่อครู่ไปให้อย่างไม่ใส่ใจนัก
"นายละ ปี1?"
จัดการพันแผลเสร็จเขาก็ถอยออกมายืนดูผลงานตนเอง
"อะ"
"ให้"
เขาเอ่ยขึ้นพลางยื่นผ้าเช็ดหน้าเมื่อครู่ไปให้อย่างไม่ใส่ใจนัก
อ้ำอึ้งเล็กน้อย ไม่คิดว่าอีกคนจะโตกว่าตัวเอง นึกว่าอยู่ปีหนึ่งเสียอีก
“อยู่ปีสองน่ะ”
“อ๋า—เผลอเสียมารยาทไปเยอะเลยแฮะ”
โบกมือปฏิเสธพร้อมบ่นกับตัวเองเบา ๆ
“อ๊ะ แล้วก็ขอบคุณนะครับสำหรับวันนี้“
”ส่วนผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ ถ้าเจอกันครั้งหน้าจะเอามาคืน“
รับผ้าเช็ดหน้ามาเก็บไว้อย่างดี
”แล้วรุ่นพี่ชอบทานอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า?“
อ้ำอึ้งเล็กน้อย ไม่คิดว่าอีกคนจะโตกว่าตัวเอง นึกว่าอยู่ปีหนึ่งเสียอีก
“อยู่ปีสองน่ะ”
“อ๋า—เผลอเสียมารยาทไปเยอะเลยแฮะ”
โบกมือปฏิเสธพร้อมบ่นกับตัวเองเบา ๆ
“อ๊ะ แล้วก็ขอบคุณนะครับสำหรับวันนี้“
”ส่วนผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ ถ้าเจอกันครั้งหน้าจะเอามาคืน“
รับผ้าเช็ดหน้ามาเก็บไว้อย่างดี
”แล้วรุ่นพี่ชอบทานอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า?“
ทวนชื่อเบา ๆ ก่อนลอบมองไปที่อีกฝ่าย ดูจากที่โฟกัสกับการทำแผลเขา คงเป็นคนที่จริงจังพอควร
"—ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้"
เมื่อเห็นอีกคนเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาก็รีบห้ามปราม แต่ดูเหมือนจะไม่ทัน เลยได้แต่กล่าวขอบคุณไป
ขอผ้าเช็ดหน้ามาซักดีไหมนะ ...
"แล้วคุโรกามิซังอยู่ปีอะไรงั้นหรอ?"
ถ้าเกิดว่าอยู่ปีเดียวกัน เขาคงคุ้นหน้าไปแล้ว
ทวนชื่อเบา ๆ ก่อนลอบมองไปที่อีกฝ่าย ดูจากที่โฟกัสกับการทำแผลเขา คงเป็นคนที่จริงจังพอควร
"—ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้"
เมื่อเห็นอีกคนเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาก็รีบห้ามปราม แต่ดูเหมือนจะไม่ทัน เลยได้แต่กล่าวขอบคุณไป
ขอผ้าเช็ดหน้ามาซักดีไหมนะ ...
"แล้วคุโรกามิซังอยู่ปีอะไรงั้นหรอ?"
ถ้าเกิดว่าอยู่ปีเดียวกัน เขาคงคุ้นหน้าไปแล้ว
ถึงแม้จะงงงวย แต่ก็ตามไปอย่างว่าง่าย
”ถ้าอย่างนั้นคงต้องขอรบกวนด้วย”
หัวเราะแห้ง ๆ ถึงจะแอบเกรงใจแต่ถ้าทำเองคงไม่ถนัดแน่
“จริงสิ—ลืมถามชื่อไปเลย”
“ทางนี้ ฟูจิวาระ อิโอริ ยินดีที่ได้รู้จักนะ“
ยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร การที่มาช่วยคนแปลกหน้าอย่างเขา คงเป็นคนที่ใจดีน่าดู
ต้องหาอะไรมาตอบแทนแล้วสิ …
ถึงแม้จะงงงวย แต่ก็ตามไปอย่างว่าง่าย
”ถ้าอย่างนั้นคงต้องขอรบกวนด้วย”
หัวเราะแห้ง ๆ ถึงจะแอบเกรงใจแต่ถ้าทำเองคงไม่ถนัดแน่
“จริงสิ—ลืมถามชื่อไปเลย”
“ทางนี้ ฟูจิวาระ อิโอริ ยินดีที่ได้รู้จักนะ“
ยิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร การที่มาช่วยคนแปลกหน้าอย่างเขา คงเป็นคนที่ใจดีน่าดู
ต้องหาอะไรมาตอบแทนแล้วสิ …
พูดก่อนวางผ้าพันแผลบนมืออีกคน
“อ่า—เรื่องนั้น ยังเลย”
หัวเราะแห้ง ๆ เขาคิดว่าเป็นแค่แผลเล็กน้อยคงไม่เป็นไร
“ว่าจะหายามาทาทีหลังน่ะ”
“ … อาจจะหลังเลิกเรียนล่ะมั้ง?”
ว่าไปนั่น เจ้าตัวไม่คิดที่จะทำหรอก
พูดก่อนวางผ้าพันแผลบนมืออีกคน
“อ่า—เรื่องนั้น ยังเลย”
หัวเราะแห้ง ๆ เขาคิดว่าเป็นแค่แผลเล็กน้อยคงไม่เป็นไร
“ว่าจะหายามาทาทีหลังน่ะ”
“ … อาจจะหลังเลิกเรียนล่ะมั้ง?”
ว่าไปนั่น เจ้าตัวไม่คิดที่จะทำหรอก
ในที่สุดก็มีคนผ่านมาสักที หลังจากเห็นอีกฝ่ายเดินมาก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปทักทายพร้อมส่งยิ้มให้
“ขอโทษที่รบกวนนะ“
”คือว่า … อยากให้ช่วยเอาเจ้านี่พันแขนให้หน่อยน่ะ”
ยื่นผ้าผันแผลพร้อมแขนที่มีรอยขีดข่วนที่น่าจะเกิดขึ้นไม่นานให้ดู
”พอทำเองแล้วไม่ถนัดเท่าไหร่“
ในที่สุดก็มีคนผ่านมาสักที หลังจากเห็นอีกฝ่ายเดินมาก็ไม่รอช้าที่จะเข้าไปทักทายพร้อมส่งยิ้มให้
“ขอโทษที่รบกวนนะ“
”คือว่า … อยากให้ช่วยเอาเจ้านี่พันแขนให้หน่อยน่ะ”
ยื่นผ้าผันแผลพร้อมแขนที่มีรอยขีดข่วนที่น่าจะเกิดขึ้นไม่นานให้ดู
”พอทำเองแล้วไม่ถนัดเท่าไหร่“
พอเห็นว่าเป็นเพื่อนสนิทของตนก็ยิ้มโล่งใจ ดีกว่าไปรบกวนคนแปลกหน้าเยอะเลย
"ไม่ใช่สักหน่อย ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลานะ"
"พอดีเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ..."
ว่าเสร็จก็ยื่นแขนที่มีรอยขีดข่วนเล็กน้อยที่น่าจะเกิดได้ไม่นาน พร้อมผ้าพันแผล
"ช่วยพันให้ทีนะ"
พอเห็นว่าเป็นเพื่อนสนิทของตนก็ยิ้มโล่งใจ ดีกว่าไปรบกวนคนแปลกหน้าเยอะเลย
"ไม่ใช่สักหน่อย ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลานะ"
"พอดีเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ..."
ว่าเสร็จก็ยื่นแขนที่มีรอยขีดข่วนเล็กน้อยที่น่าจะเกิดได้ไม่นาน พร้อมผ้าพันแผล
"ช่วยพันให้ทีนะ"