بیتونه

نه مې پېغلې لاره ګوري او نه ښکلي
ارمانونه مې غربت دي ټول واژلي

څه د نه سړیو لاس ته دې محتاج کړم
تشه جیبه لاس مې تور کوکري څټلي

عابر افغان

ګناهونه مو له سترګو راڅاڅیږي
عقیدې مو هم زاړې شولې نړیږي
عیاشي دا دې زمان یو عبادت دی
بې اودسه نوی نسل ابادیږي
په تعلیم او تعلوم هم پوهه نه شول
پښتانه لکه څاروي په ځان سپریږي
څه ځواب به ورکو د خپلو کړنو
دا پوښتنې زما فکر کې څرخیږي

تګ د حق په لاره دلته بلها ګران دی
وخت به تېر وي چې عابر په دا پوهیږي

Hi
Blue-sky I'm new there