Genre: Dance. Het album staat in de categorie dance, maar voelt meer als een experimenteel rockalbum met krautrockinvloeden. Ik begrijp wel de link naar dance: repeterende ritmes, tekstflarden, bas- en drumgedreven en geluidseffecten.
Genre: Dance. Het album staat in de categorie dance, maar voelt meer als een experimenteel rockalbum met krautrockinvloeden. Ik begrijp wel de link naar dance: repeterende ritmes, tekstflarden, bas- en drumgedreven en geluidseffecten.
Met foto's van (je raadt het nooit...) @marierijn.bsky.social
dekettingzaag.nl/dekettingzaa...
Met foto's van (je raadt het nooit...) @marierijn.bsky.social
dekettingzaag.nl/dekettingzaa...
Genre: Belpop. Dit is een postpunkplaat van onze zuiderburen, van begin jaren 80. Alle vertrouwde elementen zijn aanwezig qua gitaarspel en nummeropbouw. Ik ben fan van de baspartijen op deze plaat (check o.a. Viva Boema).
Genre: Belpop. Dit is een postpunkplaat van onze zuiderburen, van begin jaren 80. Alle vertrouwde elementen zijn aanwezig qua gitaarspel en nummeropbouw. Ik ben fan van de baspartijen op deze plaat (check o.a. Viva Boema).
Genre: Britpop. Ik heb altijd ambivalente gevoelens bij The Smiths: goed, maar soms teveel van het goede. Dat geldt ook voor dit debuut, waarbij kant A me minder bevalt dan kant B. Vooral als Morrissey qua stem de hoogte in gaat (Miserable Lies) spreekt het me niet aan.
Genre: Britpop. Ik heb altijd ambivalente gevoelens bij The Smiths: goed, maar soms teveel van het goede. Dat geldt ook voor dit debuut, waarbij kant A me minder bevalt dan kant B. Vooral als Morrissey qua stem de hoogte in gaat (Miserable Lies) spreekt het me niet aan.
Genre: Rock. Is er iets meer Classic Rock dan Led Zeppelin? Niet echt, en dat heeft een duidelijke reden. Dit is zo goed gedaan en zo bepalend geweest voor alles wat erna kwam dat dit een klassieker met een grote K is.
Genre: Rock. Is er iets meer Classic Rock dan Led Zeppelin? Niet echt, en dat heeft een duidelijke reden. Dit is zo goed gedaan en zo bepalend geweest voor alles wat erna kwam dat dit een klassieker met een grote K is.
Genre: Global. Ondanks dat ik deze plaat vaak beluisterd heb, blijven de liveversies van Lively Up Yourself, Them Belly Full en zeker No Woman No Cry van het Live!-album meer in mijn geheugen gegrift.
Genre: Global. Ondanks dat ik deze plaat vaak beluisterd heb, blijven de liveversies van Lively Up Yourself, Them Belly Full en zeker No Woman No Cry van het Live!-album meer in mijn geheugen gegrift.
Genre: Americana. Het album begint voor mij niet lekker met een uptempo country tune Still Feeling Blue, dit is het type country waar ik niet van hou. Als het tempo daarna omlaag gaat, is het een uitstekende plaat.
Genre: Americana. Het album begint voor mij niet lekker met een uptempo country tune Still Feeling Blue, dit is het type country waar ik niet van hou. Als het tempo daarna omlaag gaat, is het een uitstekende plaat.
Vergeleken met hiphop van nu of zelfs die van 5 jaar later (1991) klinkt alles spartaans: een beat, wat scratches en een MC.
Vergeleken met hiphop van nu of zelfs die van 5 jaar later (1991) klinkt alles spartaans: een beat, wat scratches en een MC.
Genre: Nederpop. Armand was natuurlijk de eeuwige hippie/protestzanger en dat is op dit album qua thematiek niet anders. Alles komt langs en is helaas vaak nog akelig actueel: milieu, oorlog, racisme, kleinburgerlijk bestaan, verschil tussen arm en rijk, vleesindustrie, etc.
Genre: Nederpop. Armand was natuurlijk de eeuwige hippie/protestzanger en dat is op dit album qua thematiek niet anders. Alles komt langs en is helaas vaak nog akelig actueel: milieu, oorlog, racisme, kleinburgerlijk bestaan, verschil tussen arm en rijk, vleesindustrie, etc.
Genre: (Post)punk. Er zijn niet veel albums die zo iconisch beginnen als Blitzkrieg Bop met “Hey Ho, Let’s Go”. Het album telt 14 nummers en duurt slechts 29 minuten. Alles wordt gespeeld in hetzelfde hoge tempo. Halverwege lijken de nummers muzikaal inwisselbaar, maar de melodieën
Genre: (Post)punk. Er zijn niet veel albums die zo iconisch beginnen als Blitzkrieg Bop met “Hey Ho, Let’s Go”. Het album telt 14 nummers en duurt slechts 29 minuten. Alles wordt gespeeld in hetzelfde hoge tempo. Halverwege lijken de nummers muzikaal inwisselbaar, maar de melodieën
Genre: Prog rock. Na ongeveer zes luisterbeurten is het kwartje gevallen: Yes, dit is prima muziek. Ontzettend goed gemusiceerd en alle nummers zitten knap in elkaar met mooie overgangen en passages. Het openingsnummer Close To The Edge is 18 minuten lang en blijft boeiend.
Genre: Prog rock. Na ongeveer zes luisterbeurten is het kwartje gevallen: Yes, dit is prima muziek. Ontzettend goed gemusiceerd en alle nummers zitten knap in elkaar met mooie overgangen en passages. Het openingsnummer Close To The Edge is 18 minuten lang en blijft boeiend.
Genre: Rock. Dit is classic rock van de bovenste plank, lekker hoor. Door velen wordt dit album beschouwd als het beste Stones-album. Ik begrijp wel waarom, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik bijna geen albums van ze ken, alleen hun singles.
Genre: Rock. Dit is classic rock van de bovenste plank, lekker hoor. Door velen wordt dit album beschouwd als het beste Stones-album. Ik begrijp wel waarom, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik bijna geen albums van ze ken, alleen hun singles.
OK, wees dan onderdeel van de oplossing >>>
(Te beginnen met dit stuk te luisteren en het te DELEN)
OK, wees dan onderdeel van de oplossing >>>
(Te beginnen met dit stuk te luisteren en het te DELEN)
Genre: Garagerock. Mooie start van het laatste hoofdstuk in het boek en waarschijnlijk een van mijn favoriete hoofdstukken, want ik houd van ongepolijste, rauwe muziek.
Genre: Garagerock. Mooie start van het laatste hoofdstuk in het boek en waarschijnlijk een van mijn favoriete hoofdstukken, want ik houd van ongepolijste, rauwe muziek.