Moeilijk kiezen. Tibet, Zwarte rotsen, denk ik. Zeven kristallen bollen vond ik vroeger (zeker de tekenfilm) best eng.

Iets in een Amerikaans blad lezen, het twee keer op Instagram voorbij zien komen en dan een stuk tikken is performatieve journalistiek.

Zonder enige kwantificering over hoe wijdverbreid deze nieuwe ‘trend’ nu is is, is het van het niveau hoe mijn vijftienjarige leerlingen hun teksten graag beginnen: ‘Je ziet het de laatste tijd steeds meer:…’

(Uiteraard moeten ze iets beters verzinnen van mij)

Wat ik voor andere sites schreef vind ik echt recensies; voor eigen blog zou Ik de stukken niet zo noemen. Meer aantekeningen of gedachten. En ik vind het wel fijn om die al schrijvend te scherpen; anders vergeet ik ook veel, merk ik. Mezelf tot gedachten dwingen, wil ik geloof ik wel

En iets anders: nu is mijn jaaroverzicht weinig anders dan het opnoemen van die paar boeken waar ik eerder uitgebreider over was.

Misschien op blog een kort lijstje maandelijks met een alinea per boek? Zoiets als goodreads maar dan zonder aan zo’n format vast te zitten? Ik prakkizeer nog

Ik ben er nog niet helemaal uit. Enerzijds fijn om over ieder boek wel iets kwijt te kunnen (ooit begon ik mijn blog met over ieder boek een uitgebreider stuk). Maar ik ben er ook slordig in: ik houd het niet goed bij.

Dat was dus nummer 35. Ik ben een beetje slordig met deze draad. Tijd voor een nieuwe

#boekdraad 2025/36

Yael van der Wouden - De bewaring. Te literatuurderig, te opzichtig betekenisvol. Geschreven in een belegen alwetende vertelstem die het niet alleen showt maar ook nog even alles tellt voor iedereen op de achterste rij die niet zit op te letten.

Niet uitgelezen.

Boekdraad 2025/34

Lieselot Mariën - Als de dieren

Mooi boek. Verslag van een vrouw in depressie na geboorte van haar kind. Zwaar ook, ondanks een weg naar het licht aan het einde. Terechte nominatie Bronzel Uil.

Geweldige roman. Las daarna alles van Enter. Wat heerlijk dat je dat oeuvre nog te ontdekken hebt (als je wilt).

De avonden en Tot alles in beweging komt

*Maurits’

💙📚 #boekdraad 2025/33

Man met een mooi maar voltooid leven zoekt euthanasie-arts, die zelf niet veel schoonheid meer ziet in het leven. Ideeën over schoonheid en zelfverkozen dood zitten er duidelijk in, maar de roman is te vlak om hier heel diepgravend over na te willen denken. Meh.