"ยจจัง... ฟังฉันนะ"

ร่างของเธอขยับเข้าไปใกล้จนหน้าผากเกือบจะชนกัน

"ฉันคนนี้จะไม่มีวันเสียใจเลย ถ้าเห็นน้องสาวมีความสุขกับใครสักคน..."

"จริงอยู่ที่ว่าฉันอาจจะเหงานิดหน่อยที่มีคนมาแย่งเวลาของยจจังไป แต่ความดีใจที่จะได้เห็นยจจัฝมีรอยยิ้มแบบพิเศษให้กับใครคนนั้น มันมีมากกว่าตั้งเยอะ!"

"แต่ว่านะ... ความรักน่ะ มันไม่ได้มาในรูปแบบใหม่หรอก"

"แต่มันคือเรื่องเดิม ๆ ที่เราทำกับใครบางคนแล้วรู้สึกว่ามันพิเศษกว่าที่เคยเป็นต่างหาก"

แต่ทว่าคำถามที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาก็ทำเอาเธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะอ่อนลงด้วยความเอ็นดู เธอใช้มือทั้งสองข้างกุมมือของโยรุเอาไว้แน่นขึ้น

คำพูดที่ซื่อตรงของโยรุทำเอาคนฟังถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอพองโตด้วยความดีใจที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มคนที่อยู่ด้วยแล้วอุ่นใจ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอยากจะช่วยปลดล็อกความยุ่งเหยิงในหัวของน้องสาวฝาแฝดเหลือเกิน

"นั่นสินะ... การทำอะไรด้วยกัน มันก็คือเรื่องปกติของพวกเรามาตลอด"

เธอเอื้อมมืออีกข้างมาลูบหัวโยรุเบาๆ อย่างปลอบประโลม เมื่อเห็นหัวคิ้วของน้องสาวเริ่มขมวดมุ่น

นัยน์ตาสีทับทิมมองลึกลงไปในดวงตาสีอำพันอีกครั้งเพื่อปลอบประโลมความประหม่าของคนรัก

"เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวนะคะ แค่ปล่อยใจไปกับริน"

"ต่อให้พี่จะพลาดจริง ๆ รินก็จะไม่มีวันปล่อยมือเด็ดขาดค่ะ!"

><

แต่ความจริงที่สัมผัสได้ผ่านร่างกายที่สอดประสานกันนั้นมันช่างตรงกันข้าม

"ไม่หรอกค่ะ...รุ่นพี่ทำได้ดีมากเลยนะคะ"

เธอกระซิบชื่นชมข้างใบหู พลางนำทางนาโอเอะให้หมุนตัวและก้าวไปตามทำนองอย่างนุ่มนวล

"ออกจะมีพรสวรรค์ด้วยซ้ำ..."

เธอกระชับอ้อมแขนที่โอบรอบเอวบางของรุ่นพี่สาวให้แน่นขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับวาดรอยยิ้มรับคำยืนยันที่ว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นของเธอทั้งตัวและหัวใจด้วยแววตาที่เป็นประกาย

"คิก—นับวันยิ่งปากหวานเข้าไปใหญ่แล้วนะคะ"

เมื่อบทเพลงเริ่มบรรเลง เธอก็สัมผัสได้ทันทีว่าท่วงท่าของคนรักนั้นช่างพริ้วไหวและลงตัวอย่างน่าประหลาด แม้อีกฝ่ายจะออกตัวว่ากลัวพลาดจังหวะหรือเหยียบเท้าเธอ

"ถ้าอย่างนั้น... เพื่อให้คืนนี้เป็นคืนที่พิเศษที่สุดของเรา"

"ให้เกียรติเต้นรำกับรินสักเพลงนะคะ?"

"สวยที่สุด... จนรินเองก็เริ่มจะอิจฉาตัวเองขึ้นมานิดหน่อยแล้วเหมือนกันค่ะ"

"คิก—",

เธอหัวเราะออกมาเล็กน้อยและจ้องมองลึกลงไปในดวงตาสีอำพันที่สะท้อนเพียงภาพของเธออย่างหลงใหล บรรยากาศรอบข้างคล้ายจะถูกลืมเลือนไปชั่วขณะ เหลือเพียงจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวอยู่ใกล้กัน เธอขยับกายเข้าไปชิดจนสัมผัสได้ถึงไออุ่น ก่อนจะผละมือมาวางลงที่ระดับเอวพร้อมกับวางมืออีกข้างลงบนไหล่ของอีกฝ่าย

เธอหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดูให้กับท่าทางราวกับตกอยู่ในภวังค์ของคนตรงหน้า มือเรียวเอื้อมไปประคองใบหน้าของคนรักอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วไล้ไปตามผิวแก้มของอีกฝ่ายที่ในยามนี้ดูงดงามจับตาเสียจนเธอเองก็แทบจะถอนสายตาไม่ได้เช่นกัน

​"อื้อ... รุ่นพี่เองก็สวยค่ะ"

เธอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหวานนุ่มพลางสบตาคู่นั้น

ก่อนจะผละใบหน้าออกมาพลางผงกหัวตอบรับคำถามของอีกฝ่าย

" อืม.. ถึงจะเร็วไปสักหน่อย.. แต่ผมตัดสินใจแล้วล่ะ "

" โซระจัง.. อยากคบกับผมไหม? "

...

..

ก่อนจะเงียบไปเมื่อรู้สึกว่าตัวเองพูดเกินกว่าสิ่งที่คิดเอาไว้

" เอ่อ คือ.. จ-จริง ๆ ผมหมายถึงลองคุยกันก่อนน่ะ.. ฮะฮะ.."

ขำแห้งสุด ๆ