“เป็นฉันก็พอ“
—「 山本 雪 • ยามาโมโตะ ยูกิ 」จาก?????
#KzK_commu
https://docs.google.com/document/d/1ZEQXdSe7-_5vRLQlRfgoF7RG8nQ2_oFeUHjiLNW4pKQ
-ฮานาโอริ โคโตเนะ?-
-ฮานาโอริ โคโตเนะ?-
“หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย”
“ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”
白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚
1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา
—แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น—
Doc : Bio
“หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย”
“ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”
白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚
1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา
—แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น—
Doc : Bio
“ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ”
ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ
ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด
th.shindanmaker.com/1256776
“ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ”
ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ
ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด
th.shindanmaker.com/1256776
̫̞̦̩̲̞̣̜̟̞̜̪͉͔͉̭̣̳̲̑̔͗́̓̃̔̅̅͌̉͒͛̋̀̂͑̈͐͛̊̈́͋̚ͅ“̤͎̟̅̊̿̽͛͌́̌̽͋̔̅͋̀̆͌͐͑́?????????????
”เพราะแบบนั้นเลยต้องมี¿¿¿???มาคอยอธิบายมันไงล่ะ“
ย̴̵ู̧̥̪͔͕͈͕͎̮͍̮̘̝͇͍̩̲͇̠͕͔͍̝̣̟͢เ̸͈̘͉͚͇͎̱͈͢ก̷̡̤̟͔̖͕̰̗̩͈̮̥̞̫ͅͅ็̶̝̖͇̗̤̜̪͔͜น̸̡͓̪̟̬͚̘̖͖͉͙͈ไ̵̡̩͇̳̲͇̱̲̬̘̗̱̩̟̜ซ̵͔̥̫̰͕̟̳̤̱̙̭͖̭̩̣͜ͅ เ̶͎̭̗̥̝̳͓͚̥̤͈͜ม̴̯͙͔͇͉͚̰̗̤͜ย̶̣͉͙̤̮̦͓̬̭̜̦̘̠̠͜์̶̢͍̣̠̬͕͈͓̖̥̝̱̮͓̜เ̴̨̭̱͙̳̳̮̣͕̯̮͕̭̪ค̷͕͕̬͖̰̱̖̟̲̰͢ี҉̡̩͔̮͖͉̳͚̭͚̦̲̗̘ͅย̵̢̱̱͍̗͙̬͓̝̬̦̪̤ͅว̴̨͔͕̰̰̙̞̥̗̖̩̳͚̫ (҈̞͍̣̪̘̱̫̜̮̯͇͢5̷̡̭͎̠̰͎͉͉̜0̴͓̫͔̤̦̩̬̪͜)҉̢̗̝͈͉̤͚͚̗͚̠¿¿¿
̵̡̬͓̙̮̮̘̘̭̫̟น̸̧͖̖͚̝͉͓͖͕͈̭̤͇͉̣ั̷̢̩̳̠̲̙͈̮̳̘ก҈̡̦̗̖̭̬̤͉̜̳͉͓̠͕̩จ҈͙̙̫͕̝̫̥̞͉͓̖͕͢ิ҈̢̜̫̟̱̥̰̟̤̪̙ต̸̢̤͖̲̥̣͙̳͎͓͚ͅว̴̨͈̟̪͈͉͖͕͖̩̫͇̭̠͎ิ̷̨͈̞͇̱͎͙̳̤̩̩ท̷̢̱̙̭͖̫̗̝͔͚̲͉̥͔̙̟ͅย̴̧̟̦͖̝̱̫̖̪͚̠͍͇͚า̵̢̬̤̬͕̘̮̱̗̖ (҉̢̥̟̬͇͇̩͚̤͉̲̫͚͙͚͎บ̴̷ุ̡̗̫̖͎͔̩̰͔͈͎̖̣̞̙̤͍͚̩̞̣͈̮͢ͅค҈̢̮̥̮̠͕̩̠͚̘͙̪͙̦̣͍ล̷͍̤͉̤̣̪̰͚̝͍̤̳̘͎̘͜า̸̧͓̳̙̱͎̗̮̮ก̸̡͙̭̞̜̱̲̥̖̭̯̠̜̟͔̜ͅร̶̢̠̱̘͓͓̰̳̘͚̰͔̱̤͕)̷̢̫̯̳̘̳̦̘̭͇̦̩̭̪̭͈
¿¿¿¿¿¿
▣ ▣ กรุ๊ป ????
แ̶̢͔͓̬͎̖͚̗̙ต҈̷่̢̢͖̘̭̝̦̝̱͎̪̜̠̰̣͔̜̝͓̬̗̰̬̬̗ͅง̴̡̭̤̟̤̤͖̥̘̗ง҈̩͔͚͕̦͔̤̲̩̙͉̰̖͎͜า҈͔̮͍̟͍͚̖͓͜น҉̨̱̱̩̫̝̥̬̣̠͓̞แ̵̢̟̮͈͇̭̠̝̲̘͉̬͔̬̗̮̞ล҉̶้̨̡̝͓̤͉̲̩͉̫̪̣͕̘̬̤͚͇̥̰͇̥̥̰͎ͅว̶͈͈̖̱̱̬̗̖͈̤͎̖͍̟̣͢ͅ
Doc : Bio
Co Role DM 👌🏻
นัดคิวตรวจสุขภาพจิตโปรด DM
̫̞̦̩̲̞̣̜̟̞̜̪͉͔͉̭̣̳̲̑̔͗́̓̃̔̅̅͌̉͒͛̋̀̂͑̈͐͛̊̈́͋̚ͅ“̤͎̟̅̊̿̽͛͌́̌̽͋̔̅͋̀̆͌͐͑́?????????????
”เพราะแบบนั้นเลยต้องมี¿¿¿???มาคอยอธิบายมันไงล่ะ“
ย̴̵ู̧̥̪͔͕͈͕͎̮͍̮̘̝͇͍̩̲͇̠͕͔͍̝̣̟͢เ̸͈̘͉͚͇͎̱͈͢ก̷̡̤̟͔̖͕̰̗̩͈̮̥̞̫ͅͅ็̶̝̖͇̗̤̜̪͔͜น̸̡͓̪̟̬͚̘̖͖͉͙͈ไ̵̡̩͇̳̲͇̱̲̬̘̗̱̩̟̜ซ̵͔̥̫̰͕̟̳̤̱̙̭͖̭̩̣͜ͅ เ̶͎̭̗̥̝̳͓͚̥̤͈͜ม̴̯͙͔͇͉͚̰̗̤͜ย̶̣͉͙̤̮̦͓̬̭̜̦̘̠̠͜์̶̢͍̣̠̬͕͈͓̖̥̝̱̮͓̜เ̴̨̭̱͙̳̳̮̣͕̯̮͕̭̪ค̷͕͕̬͖̰̱̖̟̲̰͢ี҉̡̩͔̮͖͉̳͚̭͚̦̲̗̘ͅย̵̢̱̱͍̗͙̬͓̝̬̦̪̤ͅว̴̨͔͕̰̰̙̞̥̗̖̩̳͚̫ (҈̞͍̣̪̘̱̫̜̮̯͇͢5̷̡̭͎̠̰͎͉͉̜0̴͓̫͔̤̦̩̬̪͜)҉̢̗̝͈͉̤͚͚̗͚̠¿¿¿
̵̡̬͓̙̮̮̘̘̭̫̟น̸̧͖̖͚̝͉͓͖͕͈̭̤͇͉̣ั̷̢̩̳̠̲̙͈̮̳̘ก҈̡̦̗̖̭̬̤͉̜̳͉͓̠͕̩จ҈͙̙̫͕̝̫̥̞͉͓̖͕͢ิ҈̢̜̫̟̱̥̰̟̤̪̙ต̸̢̤͖̲̥̣͙̳͎͓͚ͅว̴̨͈̟̪͈͉͖͕͖̩̫͇̭̠͎ิ̷̨͈̞͇̱͎͙̳̤̩̩ท̷̢̱̙̭͖̫̗̝͔͚̲͉̥͔̙̟ͅย̴̧̟̦͖̝̱̫̖̪͚̠͍͇͚า̵̢̬̤̬͕̘̮̱̗̖ (҉̢̥̟̬͇͇̩͚̤͉̲̫͚͙͚͎บ̴̷ุ̡̗̫̖͎͔̩̰͔͈͎̖̣̞̙̤͍͚̩̞̣͈̮͢ͅค҈̢̮̥̮̠͕̩̠͚̘͙̪͙̦̣͍ล̷͍̤͉̤̣̪̰͚̝͍̤̳̘͎̘͜า̸̧͓̳̙̱͎̗̮̮ก̸̡͙̭̞̜̱̲̥̖̭̯̠̜̟͔̜ͅร̶̢̠̱̘͓͓̰̳̘͚̰͔̱̤͕)̷̢̫̯̳̘̳̦̘̭͇̦̩̭̪̭͈
¿¿¿¿¿¿
▣ ▣ กรุ๊ป ????
แ̶̢͔͓̬͎̖͚̗̙ต҈̷่̢̢͖̘̭̝̦̝̱͎̪̜̠̰̣͔̜̝͓̬̗̰̬̬̗ͅง̴̡̭̤̟̤̤͖̥̘̗ง҈̩͔͚͕̦͔̤̲̩̙͉̰̖͎͜า҈͔̮͍̟͍͚̖͓͜น҉̨̱̱̩̫̝̥̬̣̠͓̞แ̵̢̟̮͈͇̭̠̝̲̘͉̬͔̬̗̮̞ล҉̶้̨̡̝͓̤͉̲̩͉̫̪̣͕̘̬̤͚͇̥̰͇̥̥̰͎ͅว̶͈͈̖̱̱̬̗̖͈̤͎̖͍̟̣͢ͅ
Doc : Bio
Co Role DM 👌🏻
นัดคิวตรวจสุขภาพจิตโปรด DM
[วันที่ x เดือน x ปี2016]
คริสมาสต์ใกล้เข้ามาแล้ว อุณหภูมิก็ลดต่ำลงมาสักพักแล้ว อากาศมันเย็นจนหลายคนต้องใส่เสื้อถึงสองชั้นด้วยกัน
เช่นกันกับผู้ชายคนนี้ที่นั่งซ่อนอยู่ที่ห้องเก็บของห้องหนึ่งในห้างคิไซ ด้านข้างมีกระป๋องเครื่องดื่มวางระเกะระกะไว้อยู่
ที่จริง คุณแทบจะไม่เห็นเขาด้วยซ้ำ แต่กลิ่นของ “เบียร์” นั้นชัดมากจนคุณอดเข้ามาดูไม่ได้
>ลองทักเขา?
>แกล้งเขา?
>อื่นๆ?
[วันที่ x เดือน x ปี2016]
คริสมาสต์ใกล้เข้ามาแล้ว อุณหภูมิก็ลดต่ำลงมาสักพักแล้ว อากาศมันเย็นจนหลายคนต้องใส่เสื้อถึงสองชั้นด้วยกัน
เช่นกันกับผู้ชายคนนี้ที่นั่งซ่อนอยู่ที่ห้องเก็บของห้องหนึ่งในห้างคิไซ ด้านข้างมีกระป๋องเครื่องดื่มวางระเกะระกะไว้อยู่
ที่จริง คุณแทบจะไม่เห็นเขาด้วยซ้ำ แต่กลิ่นของ “เบียร์” นั้นชัดมากจนคุณอดเข้ามาดูไม่ได้
>ลองทักเขา?
>แกล้งเขา?
>อื่นๆ?
ลอนผมสีขาวแวบผ่านตาไปอย่างรวดเร็ว
โคงาเนะไม่ได้หันมองตามเจ้าของเสียงฝีเท้าที่กำลังวิ่งไกลออกไปด้วยความร้อนใจ เพียงปล่อยให้ตัวเองอยู่ในห้องที่เสียงเท้าคู่นั้น, เสียงเดียวที่ดังพอจะดึงเขาไว้กับความเป็นจริงได้ ณ ตอนนี้, เบาลงเรื่อย ๆ จนสุดท้ายทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ
เขาไม่ได้ยินเสียงอะไรอีก เช่นเดียวกับอีกสี่ประสาทสัมผัสที่อย่างกับหยุดทำงานไปชั่วครู่
(+)
ลอนผมสีขาวแวบผ่านตาไปอย่างรวดเร็ว
โคงาเนะไม่ได้หันมองตามเจ้าของเสียงฝีเท้าที่กำลังวิ่งไกลออกไปด้วยความร้อนใจ เพียงปล่อยให้ตัวเองอยู่ในห้องที่เสียงเท้าคู่นั้น, เสียงเดียวที่ดังพอจะดึงเขาไว้กับความเป็นจริงได้ ณ ตอนนี้, เบาลงเรื่อย ๆ จนสุดท้ายทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ
เขาไม่ได้ยินเสียงอะไรอีก เช่นเดียวกับอีกสี่ประสาทสัมผัสที่อย่างกับหยุดทำงานไปชั่วครู่
(+)
2016 11月 ▇▇日 | 02:30
หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น
“นี่… ถ้าเกิดว่า
พวกเราอีกสักคนหายไปล่ะ”
เขานอนมองเพดานว่างเปล่า พูดลอยๆ ออกไปกับเพื่อนสภา ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่มีใครตื่นมาฟัง
คำตอบที่ได้รับเป็นอย่างที่คาด
มีเพียงความเงียบ
ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา
“ถ้าพวกนายสักคนต้องไปอีก…
ฉันคงเสียใจมากแน่”
"....."
(+)
2016 11月 ▇▇日 | 02:30
หลังเหตุการณ์ครั้งนั้น
“นี่… ถ้าเกิดว่า
พวกเราอีกสักคนหายไปล่ะ”
เขานอนมองเพดานว่างเปล่า พูดลอยๆ ออกไปกับเพื่อนสภา ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าไม่มีใครตื่นมาฟัง
คำตอบที่ได้รับเป็นอย่างที่คาด
มีเพียงความเงียบ
ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา
“ถ้าพวกนายสักคนต้องไปอีก…
ฉันคงเสียใจมากแน่”
"....."
(+)
สามวันหลังโคโตเนะแนบจดหมายลาออก
‘แม้แต่คนที่พยายามเข้มแข็งที่สุดอย่างคุณโคโตเนะยังยอมแพ้’
แล้วคนอย่างพวกเราจะเหลืออะไร
ผมจะอยู่ที่นี่ต่อไป …ทำไม?
เขาไถ่ถามตนเอง ขณะจ้องสมุดไดอารี่ที่ค้างหน้าเปล่ามาพักใหญ่แล้ว ผมของเขายาวปรกหน้าจนดูสายตาออกได้ยากว่ารู้สึกยังไง
ท้องฟ้ามันไม่ได้เป็นสีฟ้าแล้วด้วยซ้ำ
จะทำยังไง? ต้องทำยังไง?
สามวันหลังโคโตเนะแนบจดหมายลาออก
‘แม้แต่คนที่พยายามเข้มแข็งที่สุดอย่างคุณโคโตเนะยังยอมแพ้’
แล้วคนอย่างพวกเราจะเหลืออะไร
ผมจะอยู่ที่นี่ต่อไป …ทำไม?
เขาไถ่ถามตนเอง ขณะจ้องสมุดไดอารี่ที่ค้างหน้าเปล่ามาพักใหญ่แล้ว ผมของเขายาวปรกหน้าจนดูสายตาออกได้ยากว่ารู้สึกยังไง
ท้องฟ้ามันไม่ได้เป็นสีฟ้าแล้วด้วยซ้ำ
จะทำยังไง? ต้องทำยังไง?
Main hashtag : #KzK_Goukon
“สิ้นโลกแต่ยังไม่สิ้นซึ่งรักใช่ไหมล่ะ“
”ก่อนทุกอย่างจะจบลง—“
”มามีความสุขกันเถอะครับ“
จะมาเพื่อรัก
มาเพื่อช่วย
มาเพื่อกิน
เรายินดีต้อนรับทุกคนในวันนี้
docs.google.com/document/d/1...
Main hashtag : #KzK_Goukon
“สิ้นโลกแต่ยังไม่สิ้นซึ่งรักใช่ไหมล่ะ“
”ก่อนทุกอย่างจะจบลง—“
”มามีความสุขกันเถอะครับ“
จะมาเพื่อรัก
มาเพื่อช่วย
มาเพื่อกิน
เรายินดีต้อนรับทุกคนในวันนี้
docs.google.com/document/d/1...
คิไซนีโอพลาซ่า | วันที่ ??? | เวลา ???
“มันเป็นแค่กระต่าย!!!“
ในที่สุดก็มีใครสักคนพูดขึ้นมา
ใครสักคนที่ว่าย้อมผมกัดสีทอง หน้าเปื้อนเขม่ามอมแมม แผดเสียงลั่นอย่างกับคนสติหลุดไม่สมประดี
เจ้ากระต่ายห้อยต่องแต่งอยู่ในมือ
ตายสนิท—สายไฟพันรอบลำคอบอบบาง
”โอโดริ…“
คิไซนีโอพลาซ่า | วันที่ ??? | เวลา ???
“มันเป็นแค่กระต่าย!!!“
ในที่สุดก็มีใครสักคนพูดขึ้นมา
ใครสักคนที่ว่าย้อมผมกัดสีทอง หน้าเปื้อนเขม่ามอมแมม แผดเสียงลั่นอย่างกับคนสติหลุดไม่สมประดี
เจ้ากระต่ายห้อยต่องแต่งอยู่ในมือ
ตายสนิท—สายไฟพันรอบลำคอบอบบาง
”โอโดริ…“
06:02
เขาเข้ามาในห้องสภาหลังพึ่งตื่นนอน
ก่อนจะเหลือบเห็นกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งวางเด่นอยู่บนโต๊ะ
“ฮานะโอริ โคโตเนะ.. จะขอลาออกจากสภานักเรียน.. ”
เพียงประโยคแรกที่สายตากวาดผ่าน
หัวใจก็แทบกระตุกวูบ
สายตานั้นไล่กวาดต่ออย่างร้อนรน
ยิ่งอ่าน หัวใจก็ยิ่งเต้นแรง
กระทั่งเมื่ออักษรตัวสุดท้ายจบลง
ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดในทันที
.
.
(+)
06:02
เขาเข้ามาในห้องสภาหลังพึ่งตื่นนอน
ก่อนจะเหลือบเห็นกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งวางเด่นอยู่บนโต๊ะ
“ฮานะโอริ โคโตเนะ.. จะขอลาออกจากสภานักเรียน.. ”
เพียงประโยคแรกที่สายตากวาดผ่าน
หัวใจก็แทบกระตุกวูบ
สายตานั้นไล่กวาดต่ออย่างร้อนรน
ยิ่งอ่าน หัวใจก็ยิ่งเต้นแรง
กระทั่งเมื่ออักษรตัวสุดท้ายจบลง
ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดในทันที
.
.
(+)
#KzK_Goukon
(unofficial mini event)
ดูเหมือนวันนี้จะมีกระดาษเขียนด้วยลายมือแปะไว้ตามชั้นต่างๆ ซึ่งสีสันของมันก็ชวนดึงดูดไม่น้อยเลยเชียว
นัดบอด
????
นัดบอดในช่วงเวลาแบบนี้น่ะน้า
เล่นตลกกันรึเปล่าเนี่ย
จนกระทั่งคุณเหลือบไปเห็นโพสอิทสีชมพูลายตัวการ์ตูนน่ารัก
[ ถ้าสนใจก็เดินมาลงทะเบียนที่ชั้น 2 ล่ะ ผมรออยู่นะครับ , เมย์เคียว ]
(สามารถโควทไปรีแอคได้)
#KzK_Goukon
(unofficial mini event)
ดูเหมือนวันนี้จะมีกระดาษเขียนด้วยลายมือแปะไว้ตามชั้นต่างๆ ซึ่งสีสันของมันก็ชวนดึงดูดไม่น้อยเลยเชียว
นัดบอด
????
นัดบอดในช่วงเวลาแบบนี้น่ะน้า
เล่นตลกกันรึเปล่าเนี่ย
จนกระทั่งคุณเหลือบไปเห็นโพสอิทสีชมพูลายตัวการ์ตูนน่ารัก
[ ถ้าสนใจก็เดินมาลงทะเบียนที่ชั้น 2 ล่ะ ผมรออยู่นะครับ , เมย์เคียว ]
(สามารถโควทไปรีแอคได้)
ภาพท้องฟ้าที่บิดเบือนไปจากเดิมเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมได้มอง
ความคิดมากมายถาโถมเข้ามาในไม่กี่เสี้ยววินาที
อายูมุ…จังจะรอดไหมนะ? ชินเงนคุงจะดูแลชมรมต่อไหวไหม ใครจะเป็นคนช่วยฮิเมะจังถือถุงช้อปปิ้งต่อ ผมใจร้ายกับชินคุงไปไหม ยังไม่มีโอกาศได้ขอโทษแบบดีๆเลยสักครั้ง
หรือทั้งหมดนี่.. เป็นการลงโทษจากพระเจ้าที่ผมเลิกศรัทธาในตัวเขาไหมนะ
.
.
จบแล้วจริงๆหรอ…
ภาพท้องฟ้าที่บิดเบือนไปจากเดิมเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมได้มอง
ความคิดมากมายถาโถมเข้ามาในไม่กี่เสี้ยววินาที
อายูมุ…จังจะรอดไหมนะ? ชินเงนคุงจะดูแลชมรมต่อไหวไหม ใครจะเป็นคนช่วยฮิเมะจังถือถุงช้อปปิ้งต่อ ผมใจร้ายกับชินคุงไปไหม ยังไม่มีโอกาศได้ขอโทษแบบดีๆเลยสักครั้ง
หรือทั้งหมดนี่.. เป็นการลงโทษจากพระเจ้าที่ผมเลิกศรัทธาในตัวเขาไหมนะ
.
.
จบแล้วจริงๆหรอ…
00:02 AM
ฮานาโอริ โคโตเนะ ผู้มากด้วยรอยยิ้มอันสดใสแม้อยู่ในสถานการณ์เลวร้าย บัดนี้เธอได้มายืนอยู่ตรงนี้ พร้อมด้วยจดหมายสีขาว ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะด้วยแววตาที่เย็นชา
เธอเหนื่อย... เกินกว่าจะแสร้งยิ้มเป็นคนบ้า
อ่อนล้า... เกินกว่าจะลืมทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับ'มาฮิรุ'
เด็กสาวไม่ได้ย้อนหันกลับมามอง ไร้ซึ่งความลังเล จากไปอย่างเงียบเฉียบ ทิ้งไว้แค่จดหมายอันสุดท้ายของเธอ
00:02 AM
ฮานาโอริ โคโตเนะ ผู้มากด้วยรอยยิ้มอันสดใสแม้อยู่ในสถานการณ์เลวร้าย บัดนี้เธอได้มายืนอยู่ตรงนี้ พร้อมด้วยจดหมายสีขาว ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะด้วยแววตาที่เย็นชา
เธอเหนื่อย... เกินกว่าจะแสร้งยิ้มเป็นคนบ้า
อ่อนล้า... เกินกว่าจะลืมทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับ'มาฮิรุ'
เด็กสาวไม่ได้ย้อนหันกลับมามอง ไร้ซึ่งความลังเล จากไปอย่างเงียบเฉียบ ทิ้งไว้แค่จดหมายอันสุดท้ายของเธอ
[14 ธันวาคม 2025 - 10 มกราคม 2026]
[14 ธันวาคม 2025 - 10 มกราคม 2026]
[14 ธันวาคม 2025 - 10 มกราคม 2026]
[14 ธันวาคม 2025 - 10 มกราคม 2026]
#KzK_story
ในค่ำคืนเย็นจัดปลายฤดูใบไม้ร่วง
มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากฟากฟ้า
ไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง
ไม่ใช่เสียงระเบิด
แต่เป็นเสียงคล้ายบางอย่างแตกร้าว เบาบาง...ราวกับแก้วบางเฉียบที่ไม่อาจทนรับน้ำหนักได้อีกต่อไป
ผู้คนลุกขึ้นตื่นจากการหลับไหล ขึ้นมายังบนดาดฟ้า ด้านบนปรากฎแสงสีระยิบระยับ งดงามราวกับออโรร่า
รวมถึงเขาเองก็ขึ้นมาดูด้วยเช่นกัน
+
#KzK_story
ในค่ำคืนเย็นจัดปลายฤดูใบไม้ร่วง
มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากฟากฟ้า
ไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง
ไม่ใช่เสียงระเบิด
แต่เป็นเสียงคล้ายบางอย่างแตกร้าว เบาบาง...ราวกับแก้วบางเฉียบที่ไม่อาจทนรับน้ำหนักได้อีกต่อไป
ผู้คนลุกขึ้นตื่นจากการหลับไหล ขึ้นมายังบนดาดฟ้า ด้านบนปรากฎแสงสีระยิบระยับ งดงามราวกับออโรร่า
รวมถึงเขาเองก็ขึ้นมาดูด้วยเช่นกัน
+
เขาไม่เคยมีเพื่อน
ไม่เคยมีความรัก
ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ไม่เคยได้เข้าร่วมกีฬาสี
เอ่ยตามตรงแล้ว
เขาเพิ่งรู้สึก [มีชีวิต] ขึ้นมาหลังจากที่ภัยบิบัติได้กวาดล้างเมืองทั้งเมือง
ราวกับความพินาศนี้คือของขวัญสำหรับคนที่ไม่มีตัวตนมาก่อนเช่นเขา
ดีใจจังเลยนะ ที่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นน่ะ
ดีใจจัง
ถ้าพูดแบบนั้นออกไปละก็คงจะโดนโกรธแน่นอน
เขาจึงได้เพียงแค่ยิ้มออกมาเท่านั้น
เขาไม่เคยมีเพื่อน
ไม่เคยมีความรัก
ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน
ไม่เคยได้เข้าร่วมกีฬาสี
เอ่ยตามตรงแล้ว
เขาเพิ่งรู้สึก [มีชีวิต] ขึ้นมาหลังจากที่ภัยบิบัติได้กวาดล้างเมืองทั้งเมือง
ราวกับความพินาศนี้คือของขวัญสำหรับคนที่ไม่มีตัวตนมาก่อนเช่นเขา
ดีใจจังเลยนะ ที่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นน่ะ
ดีใจจัง
ถ้าพูดแบบนั้นออกไปละก็คงจะโดนโกรธแน่นอน
เขาจึงได้เพียงแค่ยิ้มออกมาเท่านั้น
?????
มันควรเป็นค่ำคืนที่เขาได้หลับเช่นทุกคืนแม้จะนอนไม่หลับก็ตาม แต่ประกายแสงบางอย่างก็เรียกความสนใจเขาจนได้
เขาลืมตาขึ้น เบือนหน้าหนีไปอีกทาง
หนีจากภาพหลอนถาวรของภรรยา
ที่อยู่กับเขามาได้สักพักแล้ว
บางทีเขาคงป่วยจริงๆนั่นล่ะ
ป่วยเป็นอะไรที่รู้อยู่แก่ใจ และไม่คิดยอมรับมันนัก
|
ดวงตาสีควันที่เหลือเพียงข้างเดียวมองมันอย่างเงียบงัน
?????
มันควรเป็นค่ำคืนที่เขาได้หลับเช่นทุกคืนแม้จะนอนไม่หลับก็ตาม แต่ประกายแสงบางอย่างก็เรียกความสนใจเขาจนได้
เขาลืมตาขึ้น เบือนหน้าหนีไปอีกทาง
หนีจากภาพหลอนถาวรของภรรยา
ที่อยู่กับเขามาได้สักพักแล้ว
บางทีเขาคงป่วยจริงๆนั่นล่ะ
ป่วยเป็นอะไรที่รู้อยู่แก่ใจ และไม่คิดยอมรับมันนัก
|
ดวงตาสีควันที่เหลือเพียงข้างเดียวมองมันอย่างเงียบงัน