(+ ได้ทุกทวิตลอย | คาร์ติดสกินชิพ หากไม่สบายใจแจ้งได้เลยค่ะ)
Doc: https://docs.google.com/document/d/1RegMVeHlNcuWOSbq-5liTuCePPJP0RulScRj6n2JXdM/edit?usp=sharing
"สุดสวยของพี่สาว ขี้อ้อนเหมือนเดิมเลยนะ~"
ฉีกซองแมวเลียก่อนจะยื่นให้เจ้าตัวน้อย
"วันนี้รสทูน่าแหละ"
"สุดสวยของพี่สาว ขี้อ้อนเหมือนเดิมเลยนะ~"
ฉีกซองแมวเลียก่อนจะยื่นให้เจ้าตัวน้อย
"วันนี้รสทูน่าแหละ"
"อือ ไว้จะแวะไปหา!"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ ลิลลี่ เมโดวส์ เรียกลิลลี่ก็ได้"
ได้เพื่อนใหม่เจ้าตัวก็ดีใจเหมือนกัน
"ว่าแต่เลียมชอบกินอะไรหรอ? เผื่อจะทำไปให้น่ะ!"
"อือ ไว้จะแวะไปหา!"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ ลิลลี่ เมโดวส์ เรียกลิลลี่ก็ได้"
ได้เพื่อนใหม่เจ้าตัวก็ดีใจเหมือนกัน
"ว่าแต่เลียมชอบกินอะไรหรอ? เผื่อจะทำไปให้น่ะ!"
คนผมบลอนด์พยักหน้ารัวๆ ดูเหมือนบรรยากาศน่าอึดอัดสำหรับเธอจะหายไปแล้ว ท่าทางของเธอจึงกลับเป็นปกติ
"โต้รุ่ง—? แล้วมาเรียนน่ะหรอ?"
คิดอะไรไม่รู้ ลิลลี่ยื่นกล่องน้ำแอปเปิ้ลกับถุงขนมมาเดอลีนให้
"ให้นะ หวังว่าถ้าได้กินอะไรแล้วจะอารมณ์ดีขึ้นบ้าง"
ถึงแมมันจะไม่ช่วยเรื่องใต้ตาคล้ำ้ขาก็เถอะ แต่เห็นเข้าหน้าตึงใส่ตอนแรกเธอตกใจ นึกว่าตัวเองจะมีเรื่องตั้งแต่เปิดเทอมซะแล้ว...
คนผมบลอนด์พยักหน้ารัวๆ ดูเหมือนบรรยากาศน่าอึดอัดสำหรับเธอจะหายไปแล้ว ท่าทางของเธอจึงกลับเป็นปกติ
"โต้รุ่ง—? แล้วมาเรียนน่ะหรอ?"
คิดอะไรไม่รู้ ลิลลี่ยื่นกล่องน้ำแอปเปิ้ลกับถุงขนมมาเดอลีนให้
"ให้นะ หวังว่าถ้าได้กินอะไรแล้วจะอารมณ์ดีขึ้นบ้าง"
ถึงแมมันจะไม่ช่วยเรื่องใต้ตาคล้ำ้ขาก็เถอะ แต่เห็นเข้าหน้าตึงใส่ตอนแรกเธอตกใจ นึกว่าตัวเองจะมีเรื่องตั้งแต่เปิดเทอมซะแล้ว...
เด็กสาวผู้ผ่านร้อนผ่านหนาว(?)ในการเกือบทำครัวระเบิดสมัยยังเด็กน้อยยังมีพัฒนาจนทำขนมมาแจกเพื่อนๆ ได้ขนาดนี้เลย
"อ๊ะ ฉันลิลลี่นะ ยินดีที่ได้รู้จัก"
เด็กสาวผู้ผ่านร้อนผ่านหนาว(?)ในการเกือบทำครัวระเบิดสมัยยังเด็กน้อยยังมีพัฒนาจนทำขนมมาแจกเพื่อนๆ ได้ขนาดนี้เลย
"อ๊ะ ฉันลิลลี่นะ ยินดีที่ได้รู้จัก"
เมื่อมีคนขอกอดด็ทำเอาคนติดสกินชิพยิ้มกว้าง อ้าแขนกอดตอบอีกฝ่ายแน่น
"คิดถึงอันนาเหมือนกัน!"
"ปิดเทอมไปเยี่ยมญาติฝ่ายหม่าม้าที่เกาหลีมาน่ะ แล้วพอกลับมาก็เอาแต่ช่วยงานที่ร้านปะป๊าอย่างเดียวเลย"
"แล้วอันนาไปเที่ยวไหนมาหรอ?"
เมื่อมีคนขอกอดด็ทำเอาคนติดสกินชิพยิ้มกว้าง อ้าแขนกอดตอบอีกฝ่ายแน่น
"คิดถึงอันนาเหมือนกัน!"
"ปิดเทอมไปเยี่ยมญาติฝ่ายหม่าม้าที่เกาหลีมาน่ะ แล้วพอกลับมาก็เอาแต่ช่วยงานที่ร้านปะป๊าอย่างเดียวเลย"
"แล้วอันนาไปเที่ยวไหนมาหรอ?"
"จริงๆ ก็มองนั่นแหละ"
"เห็นใต้ตานายดูคล้ำๆ น่ะ"
ใช้นิ้วชี้ไปที่ใต้ตา
"โอเครึเปล่า นอนไม่ค่อยหลับหรอ?"
ถามด้วยความเป็นห่วง
"จริงๆ ก็มองนั่นแหละ"
"เห็นใต้ตานายดูคล้ำๆ น่ะ"
ใช้นิ้วชี้ไปที่ใต้ตา
"โอเครึเปล่า นอนไม่ค่อยหลับหรอ?"
ถามด้วยความเป็นห่วง
เด็กสาวกุมมือมองอีกฝ่ายด้วยสายตาดีอกดีใจ เจอเพื่อนบ้านเพิ่มแล้ว
"บ้านฉันอยู่แถวๆ มุมขวาบนของย่านน่ะ ของนายอยู่แถวไหนหรอ? ถึงแม้บ้านจะไกลกันแต่ไว้ฉันจะขี่สกูตเตอร์เอาขนมไปให้นะ!"
เด็กสาวกุมมือมองอีกฝ่ายด้วยสายตาดีอกดีใจ เจอเพื่อนบ้านเพิ่มแล้ว
"บ้านฉันอยู่แถวๆ มุมขวาบนของย่านน่ะ ของนายอยู่แถวไหนหรอ? ถึงแม้บ้านจะไกลกันแต่ไว้ฉันจะขี่สกูตเตอร์เอาขนมไปให้นะ!"
"ก็กลัวเจ็บตัวนี่นา เพราะสะดุดมันไม่ทันได้ตั้งตัว"
"กระโดดลงบันได?"
"งั้นถ้าเรากระโดดลงบันไดแทนก็ได้ใช่ไหม?"
มองอีกฝ่ายตาแป๋ว เด็กนี่มันก็ฟังซะด้วย
"ก็กลัวเจ็บตัวนี่นา เพราะสะดุดมันไม่ทันได้ตั้งตัว"
"กระโดดลงบันได?"
"งั้นถ้าเรากระโดดลงบันไดแทนก็ได้ใช่ไหม?"
มองอีกฝ่ายตาแป๋ว เด็กนี่มันก็ฟังซะด้วย
พยักหน้าเบาๆ เข้าใจคำพูดเขา
"งั้นไปกันเถอะ!"
เดินๆ กันไปจนถึงโรงอาหาร ลิลลี่หยิบคุกกี้มาหักครึ่ง ก่อนจะหยิบกระดาษขึ้นมา
หันไปมองหน้าเพื่อนหนุ่ม ก่อนจะคลี่กระดาษให้เห็นคำทำนายกันทั้งคู่
ไหนดูซิ เธอได้อะไร—
"?"
"แต่ถ้าสะดุดบันไดแล้วไม่มีคนรับขึ้นมาก็เจ็บตัวน่ะสิ"
อยู่ๆ เจ้าตัวก็คิดอีกแบบซะงั้น
พยักหน้าเบาๆ เข้าใจคำพูดเขา
"งั้นไปกันเถอะ!"
เดินๆ กันไปจนถึงโรงอาหาร ลิลลี่หยิบคุกกี้มาหักครึ่ง ก่อนจะหยิบกระดาษขึ้นมา
หันไปมองหน้าเพื่อนหนุ่ม ก่อนจะคลี่กระดาษให้เห็นคำทำนายกันทั้งคู่
ไหนดูซิ เธอได้อะไร—
"?"
"แต่ถ้าสะดุดบันไดแล้วไม่มีคนรับขึ้นมาก็เจ็บตัวน่ะสิ"
อยู่ๆ เจ้าตัวก็คิดอีกแบบซะงั้น
ยกเครดิตให้ปะป๊า ผู้ที่สอนเธอทำและทำอะไรก็อร่อยไปหมด
"ก็พอทำได้แต่ไม่เก่งมากหรอก"
"แล้วปกตินายทำอาหารหรือขนมบ้างไหม?"
ยกเครดิตให้ปะป๊า ผู้ที่สอนเธอทำและทำอะไรก็อร่อยไปหมด
"ก็พอทำได้แต่ไม่เก่งมากหรอก"
"แล้วปกตินายทำอาหารหรือขนมบ้างไหม?"
ว— ไว!
"ไม่ใช่ว่าเราจะไปเอาคุกกี้กันหรอ?"
เห็นสายตานั้นของชายหนุ่มแล้วก็หัวเราะคิกคัก แม้จะพูดแบบนั้นแต่เธอก็ยื่นถุงโดนัทเคลือบน้ำตาลอีกสองถุงให้เขา
"ถ้าชอบมากไว้วันหลังฉันทำแล้วขี่สกูตเตอร์เอาไปให้ที่ฟาร์มก็ได้"
ว— ไว!
"ไม่ใช่ว่าเราจะไปเอาคุกกี้กันหรอ?"
เห็นสายตานั้นของชายหนุ่มแล้วก็หัวเราะคิกคัก แม้จะพูดแบบนั้นแต่เธอก็ยื่นถุงโดนัทเคลือบน้ำตาลอีกสองถุงให้เขา
"ถ้าชอบมากไว้วันหลังฉันทำแล้วขี่สกูตเตอร์เอาไปให้ที่ฟาร์มก็ได้"
"ถ้าจะเอามาให้วันไหนจะบอกนะ!"
คนผมบลอนด์โบกมือไปมาพร้อมเอ่ยบอกลาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
(ขอบคุณที่มาจอยรูทรับขนมนะคะ 🥺👐✨ เอ้นดุม้าก)
"ถ้าจะเอามาให้วันไหนจะบอกนะ!"
คนผมบลอนด์โบกมือไปมาพร้อมเอ่ยบอกลาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
(ขอบคุณที่มาจอยรูทรับขนมนะคะ 🥺👐✨ เอ้นดุม้าก)
เติมว่า ค่า ที่เป็นภาษาไทยต่อท้ายพร้อมลากเสียงยาวให้เขา
"ขอบคุณอีกครั้งนะ ไว้เจอกันดีแลน!"
เด็กสาวยกแขนขึ้นมาโบกมือลาอีกฝ่ายก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังห้องที่ปะป๊าของเธออยู่ เมื่อเด็กสาวเปิดประตูก็จะได้ยินเสียงพูดคุยเล็ดลอดออกมาเล็กน้อย
เธอหันมายิ้มให้ชายหนุ่มเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินเข้าห้องแล้วปิดประตูลง
ก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปในห้อง
เติมว่า ค่า ที่เป็นภาษาไทยต่อท้ายพร้อมลากเสียงยาวให้เขา
"ขอบคุณอีกครั้งนะ ไว้เจอกันดีแลน!"
เด็กสาวยกแขนขึ้นมาโบกมือลาอีกฝ่ายก่อนจะเดินตรงดิ่งไปยังห้องที่ปะป๊าของเธออยู่ เมื่อเด็กสาวเปิดประตูก็จะได้ยินเสียงพูดคุยเล็ดลอดออกมาเล็กน้อย
เธอหันมายิ้มให้ชายหนุ่มเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินเข้าห้องแล้วปิดประตูลง
ก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปในห้อง
"ช่วงนี้ฉันคงไม่ได้ทำงานพาร์ทไทม์ไปอีกสักพักใหญ่ ไว้เดี๋ยวจะพาแอชกับไวโอเล็ตไปเจอด้วยค่ะ"
พูดถึงสุนัขพันธุ์โดเบอร์แมนและโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่บ้านของตัวเอง
"ไม่แน่ใจว่าพูดแบบนี้ได้รึเปล่าเพราะยังมีเจ้าตัวป่วนสองตัว แต่ขอให้ได้นอนพักผ่อนเต็มที่นะคะ"
"ช่วงนี้ฉันคงไม่ได้ทำงานพาร์ทไทม์ไปอีกสักพักใหญ่ ไว้เดี๋ยวจะพาแอชกับไวโอเล็ตไปเจอด้วยค่ะ"
พูดถึงสุนัขพันธุ์โดเบอร์แมนและโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่บ้านของตัวเอง
"ไม่แน่ใจว่าพูดแบบนี้ได้รึเปล่าเพราะยังมีเจ้าตัวป่วนสองตัว แต่ขอให้ได้นอนพักผ่อนเต็มที่นะคะ"
พูดพลางดีดนิ้วแบบ ใช่แล้ว ถูกเผงเลย
"พวกเราชอบทำอาหารกับขนมไปแจกเพื่อนบ้านในย่าน Pinecrest อยู่บ่อยๆ น่ะ"
"แต่วันนี้ลองทำมาแจกที่โรงเรียนดูบ้าง"
พูดพลางดีดนิ้วแบบ ใช่แล้ว ถูกเผงเลย
"พวกเราชอบทำอาหารกับขนมไปแจกเพื่อนบ้านในย่าน Pinecrest อยู่บ่อยๆ น่ะ"
"แต่วันนี้ลองทำมาแจกที่โรงเรียนดูบ้าง"
"ซันนี่!"
เด็กสาวที่เรียกแมวเหมียวตัวน้อยเหมือนมีหูและหางหมากระดิกไปมา เธอเดินตรงเข้าไปหาเจ้าสี่ขาขนฟู
"เธอสบายดีใช่ไหม? คิดถึงเธอจัง~"
ลูบๆๆ ยัยหนูน้อยพร้อมหยิบแมวเลียออกมาจากกระเป๋าตัวเอง
"ซันนี่!"
เด็กสาวที่เรียกแมวเหมียวตัวน้อยเหมือนมีหูและหางหมากระดิกไปมา เธอเดินตรงเข้าไปหาเจ้าสี่ขาขนฟู
"เธอสบายดีใช่ไหม? คิดถึงเธอจัง~"
ลูบๆๆ ยัยหนูน้อยพร้อมหยิบแมวเลียออกมาจากกระเป๋าตัวเอง
"เปล่านะ"
เด็กสาวเลิ่กลั่ก สงสัยตัวเองเผลอจ้องเขานานไปหน่อย
"เปล่านะ"
เด็กสาวเลิ่กลั่ก สงสัยตัวเองเผลอจ้องเขานานไปหน่อย
เม้มปากมองแบบลุ้นสุดๆ
"เป็นไงบ้างอะ?"
เห็นดูนิ่งๆ ไป มันไม่อร่อยหรอ หรือชิ้นนั้นเธอทำไหม้!?
เม้มปากมองแบบลุ้นสุดๆ
"เป็นไงบ้างอะ?"
เห็นดูนิ่งๆ ไป มันไม่อร่อยหรอ หรือชิ้นนั้นเธอทำไหม้!?
ฟังเขาพูดแล้วก็ตาเป็นประกาย เด็กที่มีสายเลือดเอเชี่ยนครึ่งหนึ่งในตัวก็รู้จักพวกเรื่องดวงหรือทำนายอยู่บ้าง เพราะบางครั้งมันก็น่าสนุกดีนี่นา
"ด้วยความยินดี~"
ระหว่างนั้นก็มองอีกฝ่ายกินโดนัทที่ตนเพิ่งให้ไป สีหน้าดูลุ้นมากว่าชายหนุ่มรู้สึกยังไงกับขนม
ฟังเขาพูดแล้วก็ตาเป็นประกาย เด็กที่มีสายเลือดเอเชี่ยนครึ่งหนึ่งในตัวก็รู้จักพวกเรื่องดวงหรือทำนายอยู่บ้าง เพราะบางครั้งมันก็น่าสนุกดีนี่นา
"ด้วยความยินดี~"
ระหว่างนั้นก็มองอีกฝ่ายกินโดนัทที่ตนเพิ่งให้ไป สีหน้าดูลุ้นมากว่าชายหนุ่มรู้สึกยังไงกับขนม
เด็กสาวที่เมื่อเช้ามัวแต่แจกขนมเพื่อนๆ ที่โถงทางเดินไม่รู้เรื่องเลยสักนิด เธอไม่ได้แวะไปโรงอาหารเลย
"อือ ไปสิ! ว่าแต่นายอยากได้ขนมอีกไหม? ฉันยังมีอีกนะ"
ยื่นถุงโดนัทเคลือบน้ำตาลให้ (เราจะเป็นเด้กอ้นไปด้วยกัน)
เด็กสาวที่เมื่อเช้ามัวแต่แจกขนมเพื่อนๆ ที่โถงทางเดินไม่รู้เรื่องเลยสักนิด เธอไม่ได้แวะไปโรงอาหารเลย
"อือ ไปสิ! ว่าแต่นายอยากได้ขนมอีกไหม? ฉันยังมีอีกนะ"
ยื่นถุงโดนัทเคลือบน้ำตาลให้ (เราจะเป็นเด้กอ้นไปด้วยกัน)
เขากำลังบ่นหรืออะไรสักอย่างกับเธออยู่ในใจอีกแล้วแน่ๆ เลยอะ
"ขอบคุณนะที่มาส่ง!"
เขากำลังบ่นหรืออะไรสักอย่างกับเธออยู่ในใจอีกแล้วแน่ๆ เลยอะ
"ขอบคุณนะที่มาส่ง!"