(น่าเรียนห้อง3-Aนะรักที่ฉุด🥺 เสียงเข้ามากค่ะ!)

คิดเรื่อยเปื่อยระหว่างเก็บของกลับ

[อาจจะกระทันหันไปหน่อย…แต่วันนี้กินหม้อไฟมั้ยครับ?]ส่งหา🌳

ปกติคงจะถามก่อนว่ามีนัดอะไรมั้ย ช่วงนี้กลับส่งข้อความถามได้อย่างตรงไปตรงมา เพราะสนิทกันมากขึ้นหรือเปล่านะ?

[ผมชวนเด็กๆ มากินด้วยจะดีมั้ยครับ?]
[ฉลองเปิดเทอมวันแรกด้วย]

พอคิดอะไรแบบนี้แล้วรู้สึกมีความสุขจัง

oO(อ้ะ!! ร ร ร รเราไม่ได้ก้าวก่ายครอบครัวคนอื่นไปใช่มั้ยนะ 💧💧)หูลู่ลง

/ตอบอีกทีประมาณเที่ยงกว่าๆ

[เท่มากจริงๆครับ !]

[/สติกเกอร์ตกใจ]
[ใช่ครับwww]
[ฮะๆๆ คงจะยากนะครับเรื่องนั้น]

ตอนนี้ถ้ามีข้อความอะไรมาอีกคงจะได้อ่านช่วงเย็นๆ เปิดเทอมวันแรกค่อนข้างยุ่งนิดหน่อย

วันนี้กินอะไรดีนะ อยากทำหมอไฟกินกันจัง คาวามูระคุงจะว่างตอนเย็นมั้ยนะ

น้ำเสียงคุ้นหูทำให้เขาโฟกัส การเติบโตของนักเรียนที่สอนมาตั้งแต่ปี1 ตอนนี้เติบโตเป็นประธานนักเรียนอย่างเต็มภาคภูมิ

แม้จะไม่ใช้ญาติแต่ก็รู้สึกตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก..

อาจจะไม่ถูกต้องเท่าไหร่ แต่ก็เผลอใจกดถ่ายรูปไวๆ พร้อมส่งรูปไปให้พี่ชายเจ้าตัวไปซะแล้ว

📱[ส่งรูปภาพ] @snm-ichiteru.bsky.social

(ม่ายยยย ป้าจะช่วยพยุงหนูเอง)

(ขอบคุณครับคุณกาฮานะ ลองพินาเรื่องเป็นหัวหน้าห้องด้วยมั้ยครับ☺️)

(*ทำโทษ)

(ก้นะ เขาให้ลงมาอวยพรเด็กดื้อมั้ง)

(/เลิร์น ดูเด็กๆไม่เจ็บกันก็เล็งหมอนที่ตัวอจทร. แต่พอปาแล้วตำแหน่งจากตัวมันเป็นหน้าแกอะ)

(ไม่เป็นไรครับริโกะซังผมไม่เจ็บตรงไหน 💦 /หันไปมอง @snm-ichiteru.bsky.social ..... นี่แหนะ-- /เอาหมอนตีไหล่เบาๆ )

(ขอเอาไปดูหน่อเดะ อยากรู้ว่าว่างจริงไหม🏃)

(อ่าว ไม่ใช่ว่างงานหรอ😔)