"แล้วผู้ชายหล่อเหมือนที่เห็นข้างนอกมั้ยครับ"
เก๊กหน้าเข้มแล้วยกปากกาขึ้นมาชี้หน้าตัวเอง
"แล้วผู้ชายหล่อเหมือนที่เห็นข้างนอกมั้ยครับ"
เก๊กหน้าเข้มแล้วยกปากกาขึ้นมาชี้หน้าตัวเอง
พยายามนึกตามที่อีกฝ่ายอธิบายจนความงุนงงแสดงออกมาทางสีหน้า แต่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เพราะท่าทางแบบนั้นด้วยล่ะมั้งเลยนึกสงสัยมากกว่าเดิม
"อ้อ แนวนั้นก็ได้สินะ"
เตือนใจ...
"งั้นเอาอันนี้"
[ ถอดแต่เสื้อผ้าไม่มีวันถอดใจ
- มานิต 6/1 - ]
เขียนเสร็จก็แปะลงบนกลางกระดานที่ยังว่างอยู่ ก่อนจะถอยออกมายืนเท้าเอวมองด้วยความภาคภูมิใจ
"แดม ดูดีอยู่นะเนี่ย"
พยายามนึกตามที่อีกฝ่ายอธิบายจนความงุนงงแสดงออกมาทางสีหน้า แต่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ เพราะท่าทางแบบนั้นด้วยล่ะมั้งเลยนึกสงสัยมากกว่าเดิม
"อ้อ แนวนั้นก็ได้สินะ"
เตือนใจ...
"งั้นเอาอันนี้"
[ ถอดแต่เสื้อผ้าไม่มีวันถอดใจ
- มานิต 6/1 - ]
เขียนเสร็จก็แปะลงบนกลางกระดานที่ยังว่างอยู่ ก่อนจะถอยออกมายืนเท้าเอวมองด้วยความภาคภูมิใจ
"แดม ดูดีอยู่นะเนี่ย"
ควงปากกาเล่นแก้เขิน
"แล้วน้องจิรัชชามาซื้ออะไรครับ"
ควงปากกาเล่นแก้เขิน
"แล้วน้องจิรัชชามาซื้ออะไรครับ"
เพราะไม่ค่อยรู้จักคนในศิลป์ภาษาเลยแปลกใจนิดหน่อย แถมเป็นภาษาที่แค่ได้ยินก็ยากแล้ว
"ได้ดิ ๆ"
หยิบปากกาขึ้นมากด ๆ อย่างตื่นเต้น ในที่สุดก็จะได้งัดคลังคำคมในหัวทั้งชีวิตออกมาใช้ สนุกเขาล่ะ
"แล้ว ขวัญตาเขียนอะไรเหรอ"
"เผื่อมีไกด์ไลน์"
หัวเราะออกมาเบา ๆ ได้ยินแค่แวบเดียวแต่ก็ไม่ยอมปล่อยผ่าน ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นสุด ๆ
เพราะไม่ค่อยรู้จักคนในศิลป์ภาษาเลยแปลกใจนิดหน่อย แถมเป็นภาษาที่แค่ได้ยินก็ยากแล้ว
"ได้ดิ ๆ"
หยิบปากกาขึ้นมากด ๆ อย่างตื่นเต้น ในที่สุดก็จะได้งัดคลังคำคมในหัวทั้งชีวิตออกมาใช้ สนุกเขาล่ะ
"แล้ว ขวัญตาเขียนอะไรเหรอ"
"เผื่อมีไกด์ไลน์"
หัวเราะออกมาเบา ๆ ได้ยินแค่แวบเดียวแต่ก็ไม่ยอมปล่อยผ่าน ทำหน้าอยากรู้อยากเห็นสุด ๆ
"เรามานิตนะ อยู่วิทย์คณิต"
"แบบว่า น่าจะไม่เคยเจอกัน แต่เหมือนเคยเห็นที่โรงเรียนบ่อย ๆ เลยจำได้อ่ะ"
พูดจบก็เอื้อมหยิบโพสท์อิทเปล่าแผ่นหนึ่งขึ้นมาพลางกวาดสายตาไปทั่วกระดานไม้ เพราะเห็นตอนที่อีกฝ่ายแปะพอดีก็เลยลองถามดู
"อันนี้คืออะไรนะ"
"เรามานิตนะ อยู่วิทย์คณิต"
"แบบว่า น่าจะไม่เคยเจอกัน แต่เหมือนเคยเห็นที่โรงเรียนบ่อย ๆ เลยจำได้อ่ะ"
พูดจบก็เอื้อมหยิบโพสท์อิทเปล่าแผ่นหนึ่งขึ้นมาพลางกวาดสายตาไปทั่วกระดานไม้ เพราะเห็นตอนที่อีกฝ่ายแปะพอดีก็เลยลองถามดู
"อันนี้คืออะไรนะ"
"เห็นหน้าเธอแล้วนึกถึงอ่ะ แถมให้"
ปิดฝาปากกา
"มีสี่หูก็เท่ดีนะ"
"เห็นหน้าเธอแล้วนึกถึงอ่ะ แถมให้"
ปิดฝาปากกา
"มีสี่หูก็เท่ดีนะ"
หัวเราะก่อนจะก้มลงไปเขียนอยู่ครู่หนึ่ง
“นี่เลยครับ เด็กหญิงจิรัชชา” 😁
หัวเราะก่อนจะก้มลงไปเขียนอยู่ครู่หนึ่ง
“นี่เลยครับ เด็กหญิงจิรัชชา” 😁
ว่าแล้วก็ถอดปลอกออกมาเตรียมทดลองเขียนบนกระดาษ
“เราชื่ออะไรเหรอครับ?”
“เอาแบบ ชื่อจริงเลย”
ว่าแล้วก็ถอดปลอกออกมาเตรียมทดลองเขียนบนกระดาษ
“เราชื่ออะไรเหรอครับ?”
“เอาแบบ ชื่อจริงเลย”
"งั้นรบกวนน้องคนสวยช่วยพี่เลือกปากกาได้มั้ยครับ"
เนียนขอความช่วยเหลือตามสเต็ปคนปรับตัวไว แล้วยื่นให้ดูเป็นคอลเลคชั่น ตัดสินใจยากสุด ๆ
"งั้นรบกวนน้องคนสวยช่วยพี่เลือกปากกาได้มั้ยครับ"
เนียนขอความช่วยเหลือตามสเต็ปคนปรับตัวไว แล้วยื่นให้ดูเป็นคอลเลคชั่น ตัดสินใจยากสุด ๆ
หันมาพยักหน้าให้ พูดเหมือนเป็นตลกร้ายแต่ก็ยิ้มแป้น
“ปากคลองมีคนน่ารักแบบเธออยู่ด้วยเหรอครับเนี่ย”
เพราะส่วนใหญ่จำได้แต่เพื่อนร่วมรุ่น เลยไม่ค่อยคุ้นหน้าเท่าไหร่
หันมาพยักหน้าให้ พูดเหมือนเป็นตลกร้ายแต่ก็ยิ้มแป้น
“ปากคลองมีคนน่ารักแบบเธออยู่ด้วยเหรอครับเนี่ย”
เพราะส่วนใหญ่จำได้แต่เพื่อนร่วมรุ่น เลยไม่ค่อยคุ้นหน้าเท่าไหร่
เด็กชายนายหนึ่งในชุดลำลองหอบแผ่นเสียงที่เล็งไว้ในอ้อมแขนหลังจากที่เดินไปทั่วร้าน แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มาแต่ก็ยังตื่นเต้นเป็นพิเศษ ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้ากระดานโพสต์อิท
”ขวัญตา”
“…ใช่มั้ย?”
หันไปพบกับคนที่ราวกับว่าเคยเห็นหน้าค่าตาที่โรงเรียน แต่อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้เจอกัน น้ำเสียงเลยดูไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก
เด็กชายนายหนึ่งในชุดลำลองหอบแผ่นเสียงที่เล็งไว้ในอ้อมแขนหลังจากที่เดินไปทั่วร้าน แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่มาแต่ก็ยังตื่นเต้นเป็นพิเศษ ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้ากระดานโพสต์อิท
”ขวัญตา”
“…ใช่มั้ย?”
หันไปพบกับคนที่ราวกับว่าเคยเห็นหน้าค่าตาที่โรงเรียน แต่อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้เจอกัน น้ำเสียงเลยดูไม่มั่นใจเท่าไหร่นัก
“อ่าว หน้าคุ้นแท้”
/เพิ่งเห็นตอนเดินมาคิดเงินเลยแซวไปหัวเราะไป วางข้าวเวฟ 8 กล่องบนเคาน์เตอร์
“ไม่เวฟนะครับ มีออเมม”
/ใช้คำพูดเป็นทางการ แต่แอ็คเสียงเข้ม
“อ่าว หน้าคุ้นแท้”
/เพิ่งเห็นตอนเดินมาคิดเงินเลยแซวไปหัวเราะไป วางข้าวเวฟ 8 กล่องบนเคาน์เตอร์
“ไม่เวฟนะครับ มีออเมม”
/ใช้คำพูดเป็นทางการ แต่แอ็คเสียงเข้ม