چند روز پیش فیلم خوش‌ساخت گیرمو دل تورو را تماشا کردم .

بررسی رنج در ادبیات داستانی فرصتی گسترده و عمیق می‌طلبد که شاید می‌توان آن را از افسانه سیزیف آغاز کرد، اما در این جستار کوتاه در تلاش برای توصیف اندوه انسان در دوران متأخر، مشخصاً به رنج ورتر جوان اث...

هنر چیست و چگونه می‌توان تشخیص داد که چه چیزی هنر محسوب می‌شود و چه چیزی نه؟ در دنیایی که پر از "متخصصانی" است که هنر را برای ما "تفسیر" می‌کنند و به ما "می‌آموزند"  که کدام اثر ارزش هنری بالاتری دارد...

نظریه رشد فکری ویلیام پری به ما می‌آموزد که پایین‌ترین سطح درک، دوگانه‌گرایی یا ثنویت است؛ یعنی دیدگاهی که جهان را به طور مطلق به دو بخش متضاد تقسیم می‌کند. ذهن‌های تنبل به‌راحتی در دام این دوگانگی‌ها...

شناخت خودآگاهی  انسان از طریق بررسی علمی نرون‌های عصبی به گمان من شبیه به کیمیاگری است. این تشبیه به هیچ وجه به معنای بی‌ارزش بودن این علم نیست. همان‌طور که کیمیاگران، با وجود ناکامی در تبدیل مس به طل...

در دوران نوجوانی، یکی از ریشه‌دارترین مشکلاتی که با دین داشتم، خودخواهی پنهانی بود که در ذات آن احساس می‌کردم. به نظرم، کار خوب چه ارزشی می‌توانست داشته باشد وقتی هدف اصلی انجامش رسیدن به پاداش‌های اخ...

عموماً فلاسفه به ما می‌آموزند که جهان در ذات خود تهی و بی‌معنا است. ژان پل سارتر معتقد بود که انسان «محکوم به آزادی» است، و این آزادی ناخواسته موجب می‌شود که در سراسر زندگی با رنجی بی‌پایان دست‌وپنجه ...

آرتور میلر، با خلق داستانی روان‌شناختی و موشکافانه در مرگ فروشنده، یکی از نخستین کسانی بود که توهم فردگرایی و رؤیای آمریکایی را درهم شکست. ویلی لومان، قهرمان تراژیک این داستان، نماد انسانی است که تمام...

یانیس واروفاکیس به ما می‌آموزد که عصر تازه‌ای در سرمایه‌داری آغاز شده است. عصری که ویژگی‌های منحصربه‌فردش آن را از دوره‌های پیشین جدا می‌کند. سرمایه‌داری به پایان رسیده است، اما نه به شیوه‌ای که سوسیا...

فردایی هم هست  فیلمی است کمیک-تراژیک در ژانری خاص نیوریالیسم.   داستان فیلم در رم ۱۹۴۷ اتفاق می افتد و در ایتالیای که هنوز درگیر ویرانی های جنگ جهانی دوم است و توسط نیروهایی متفقین آمریکایی اشغال شده است. دلیا شخصیت اصلی فیلم است با ایوانو ازدواج کرده و به صورت روزمره و به تراژیک ترین حالت ممکن از او کتک میخورد. سکانس های بسیاری میبینیم که بدون فریاد یا خونریزی، بی‌نهایت ناراحت‌کننده‌اند. کارگردان با  کمیک کردن و موزیکال کردن صحنه های تراژیک دیدن آنها را برای بیننده قابل تحمل میکند.. ما در  حین

در دنیای سینما، جوکر نماد مطلق شرارت است؛ آنارشیسمی کور و ضدقهرمانی که مقابل تمامی آرمان‌های پیش‌رونده بشر ایستاده. اما تاد فیلیپس، با روایتی کاملاً متفاوت از این چهره تاریک، تماشاگر را به قلب داستانی...

دین مالامال از سرکوب، نفرت، دروغ، طمع و تبعیض و سکسیم است، و من هرچند از دین بیزارم، اما ایمان را دوست می‌دارم. از دیدگاه ژیل دولوز، مسأله اصلی ما باور به جهانی دیگر نیست؛ بلکه چالش اساسی، ایمان به هم...

نگاه به تو، دریچه‌ای بود به سوی جهانی سرشار از امید و پر از تمنا برای شادی و زندگی. یادت هست؟ سرت را جلو می‌آوردی، با چشمانی پر از انتظار، برای نوازش. و اگر نوازش نمی‌کردم، با تعجب نگاهم می‌کردی، گویی...

ما حق داریم نسبت به هر آنچه که سودای کنترل ما را در سر می‌پروراند، بدگمان باشیم. شک و تردید نسبت به هوش مصنوعی نه از سر ناآشنایی عوام با پیچیدگی‌هایش، بلکه ترسی بنیادین است. هوش مصنوعی بی گمان دامنه ...

"اگر تلاش کنی، موفق می‌شوی!" درون مایه همه یکی شده است از نشریه های زرد کودکان بگیر تا پرمدعاترین محافل سیاسی نه تنها تعریف موفقیت را برای همه مفروض گرفته اند ( که موفقیت یعنی رسیدن به پول و مقام ) بل...

بلوط پیر که جدیدترین و احتمالا آخرین فیلم کارگردان هشتاد و هشت ساله سینما, کن لوچ است شاید خلاصه ای از زندگی کاریِ اوست. فیلم در تلاش است تا نشان دهد که ما انسان هایی که هریک به نحو متفاوتی ستم دیده ا...

این مقاله در نشریه نقد اقتصاد سیاسی منتشر شد. برای مطالعه متن کاملا به اینجا مراجعه کنید. هیچ ابزار و تکنولوژی‌ای نبوده است که به اندازه هوش مصنوعی تقدیس شده باشد. گویا خدای جدیدی به دست بشر آفریده شد...