“ฮึ… ฮึ่ม… อะแฮ่ม” อาจารย์ที่เป็นเด็กสาวตัวเล็กกว่าคุณกระแอมพลางเอาหลังมือถูจมูกกลบเกลื่อน ดูท่าจะปลื้มกับคำชมที่ได้มาอยู่ไม่น้อย
“งั้นรึ… ถ้าอย่างนั้น จะรับฟังอย่างจริงจัง”
เทเรซิก้านั่งลง หยิบพายแอปเปิ้ลออกมาตัดแล้วเอาเข้าปาก
ดวงตาเหยี่ยวมองดาบใหญ่ที่ห้อยอยู่ข้างเอวของคนตรงหน้า
แล้วจึงเริ่มถาม
“ฮึ… ฮึ่ม… อะแฮ่ม” อาจารย์ที่เป็นเด็กสาวตัวเล็กกว่าคุณกระแอมพลางเอาหลังมือถูจมูกกลบเกลื่อน ดูท่าจะปลื้มกับคำชมที่ได้มาอยู่ไม่น้อย
“งั้นรึ… ถ้าอย่างนั้น จะรับฟังอย่างจริงจัง”
เทเรซิก้านั่งลง หยิบพายแอปเปิ้ลออกมาตัดแล้วเอาเข้าปาก
ดวงตาเหยี่ยวมองดาบใหญ่ที่ห้อยอยู่ข้างเอวของคนตรงหน้า
แล้วจึงเริ่มถาม
"ข้านำไม้กวาดมาให้แล้ว ท่านจัดการเองต่อเถอะค่ะ"
ให้แบกท่านที่ถือกองแอปเปิ้ลด้วยนี่ไม่ไหวหรอก—😌💦
"ข้านำไม้กวาดมาให้แล้ว ท่านจัดการเองต่อเถอะค่ะ"
ให้แบกท่านที่ถือกองแอปเปิ้ลด้วยนี่ไม่ไหวหรอก—😌💦
ก่อนที่ใบหน้านิ่งเฉยของพี่ชาย จะแปรเปลี่ยนไปเป็นรอยยิ้ม...
ราวกับว่า รอยยิ้มนี้ ก็จะเป็นของน้องชายเพียงคนเดียวของเขาเช่นกัน
“...ขอบคุณ”
--------------------
cms: Melowiz
ก่อนที่ใบหน้านิ่งเฉยของพี่ชาย จะแปรเปลี่ยนไปเป็นรอยยิ้ม...
ราวกับว่า รอยยิ้มนี้ ก็จะเป็นของน้องชายเพียงคนเดียวของเขาเช่นกัน
“...ขอบคุณ”
--------------------
cms: Melowiz
ฟิ้วว— แล้วจับ หมับ!
ผ้าสีขาวถูกคว้าเอาไว้อย่างทันท่วงที เมื่อเก็บได้แล้วจึงเลี้ยวไม้กวาดลงไปหาคุณเมดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม กางผ้าปูสีขาวให้ดูด้วยว่าไร้รอยขีดข่วน!
“ท๊าด๊าา~ เอาผ้ามาส่งคืนครับ ขอบคุณคุณเมดคนสวยที่ใช้บริการ ~ “
ฟิ้วว— แล้วจับ หมับ!
ผ้าสีขาวถูกคว้าเอาไว้อย่างทันท่วงที เมื่อเก็บได้แล้วจึงเลี้ยวไม้กวาดลงไปหาคุณเมดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม กางผ้าปูสีขาวให้ดูด้วยว่าไร้รอยขีดข่วน!
“ท๊าด๊าา~ เอาผ้ามาส่งคืนครับ ขอบคุณคุณเมดคนสวยที่ใช้บริการ ~ “