มีอาหันมองคนที่มาช่วยเหลือด้วยใบหน้าเลิ่กลั่กก่อนจะพยักหน้ารับคำพร้อมรีบวิ่งออกไป ใช้เวลาไม่นานเธอก็วิ่งกลับมาพร้อมพนักงาน

ไม่รอช้าหญิงสาวรีบหยิบผ้าผืนบางในกระเป๋าให้อีกฝ่ายขณะที่พนักงานกำลังทำหน้าที่ซ่อมสิ่งที่เธออาจจะเพิ่งทำเสียไป..

“ เฮ้ นี่ผ้าเช็ด ขอโทษนะมือนายเปื้อนเลย ”

หญิงสาวฉีกยิ้มกว้างแห้งๆ

มีอาสับสนกับสถานการณ์ตรงหน้าไม่น้อยทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนตั้งตัวไม่ทันเธอได้แต่พยักหน้าตามคำบอกของเพื่อนสนิทก่อนจะรีบวิ่งไปขอความช่วยเหลือ

“เค้าบอกรอแปปนึงช่างกำลังใกล้มา นายเอาแก้วรองไปเรื่อยๆก่อนนะ”

มือเรียวพิงพักที่ไหล่ของเพื่อนชายก่อนความคิดบางอย่างจะเข้ามาในหัวเธอขณะที่รอความช่วยเหลือ

“เฮ้ ฮัวคิน ชีส“

แน่นอนว่าเธอยกโทรศัทพ์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพของเพื่อนายตรงหน้า

หญิงสาวมองสลับเจ้าของเสียงกับเหตุการณ์ตรงหน้าพร้อมภายในหัวที่กำลังประมวลผลไม่ทันว่าควรจะเอ่ยตอบหรือจัดการกับแก้วตรงหน้าก่อนดี

สุดท้ายจบด้วยการที่เธอปล่อยหนังสือในมือและนำมือของเธอไปอุดตัวปล่อยเครื่องดื่มแทน

“ฉันปิดไม่ได้น่ะ..”

“เอ่อ ถ้าไม่ว่าอะไรช่วยไปเรียกผู้จัดการหรือหาปลั๊กตัวเครื่องให้หน่อยได้มั้ย แหะ“

เธอเอ่ยพร้อมรอยยิ้มกว้างแห้งๆ

เสียงสองเท้าที่กำลังเดินเข้ามาทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างโล่งใจเมื่อกำลังได้รับความช่วยเหลือ แต่ก็ต้องหุบรอยยิ้มนั้นในเวลาไม่ถึงนาที..

“ อ อ้าวเห้ย ! “

มีอาเริ่มปั่นป่วนกับสถานการณ์ตรงหน้า เธอรีบปล่อยหนังสือในมือสายตามองไปรอบๆเพื่อให้อะไรบางอย่างช่วย

“ฉันยืมก่อนนะ นายหาดูได้มั้ยว่ามีปลั๊กไฟรึเปล่า ?!”

และใช่ สิ่งนั้นที่เธอนำมาปิดตัวปล่อยเครื่องดื่มคือขนมถุงของอีกฝ่ายที่ตกอยู่