300 albums geluisterd in 2025, géén die er bovenuit stak, wel velen die bevielen: HAIM, Bon Iver, Nourished by Time, Sam Fender, Jacob Alon, Olivia Dean, Loyle Carner, Somebody's Child, Antony Szmierek, Geese, puntjudith, John Glacier, Sports Team, Dove Ellis, Obongjayar, Big Thief, Annahstasia

Een avond indiesleaze verder in Paradiso en ik weet nog steeds niet wat het nou betekent. Soulwax en Justice remixes tuurlijk, The Dare, Fcukers en deBasement idem. Maar Fountaines en Lily Allen non-remix? Denk toch teveel in hokjes. Genoten van Albarone, Fred Falke en Jacques le Cont though.

Met IJsland, ‘Shirt Uit’ en het nieuwe album (volledig gespeeld, elke track meegezongen) op zak en z’n ensemble ingeruild voor een rommelige band (2x synths + drum) is Sef’s transformatie compleet. Het staat hem goed. Vocals piekfijn in orde en soepele energieopbouw. Heel goed in Paradiso vanavond.

Post-R&B qua sound (diepe piano, classic beats) maar hoopvolle punk in tekst en houding, intrigerend nieuw Nourished by Time album met 9 2 5 en BABY BABY als stiekeme hits. Je gunt hem de kleine festivaltenten komende zomer, eerst mag hij het in Ekko doen in november open.spotify.com/album/5Y3Sso...

Oh, de schoonheid van Glastonbury. Maccabees als podiumafsluiter krijgen Florence Welch als gast die doodleuk Dog Days Are Over speelt. Wat een heerlijke verrassing

Het is bij vlagen frustrerend hoe Meetsysteem’ nummers net te lang duren of plots wegwaaien, refreintjes net niet kloppen of gemoedsstand onderbreken. Niet onaf, wel imperfect. Wellicht zit daar de charme. Want wat heeft hij toch weer voor moois gemaakt.

open.spotify.com/album/0pk53p...

@schrik.bsky.social deze wat voor jou? open.spotify.com/track/328Zjb...

Geen album bovenaan mijn lijstjes maar elk jaar komt Sef wel met een nummer wat dagenlang op repeat moet - nu h-e-l-p. Prachtige artistieke ontwikkeling, doet goede dingen en maakt rake muziek met scherpe teksten. open.spotify.com/track/5oNloh...

Winterjas in Chinese concertzaal blijft gek - bij Yard Act stond de airco op zestien graden, nu sneeuwde het buiten en bleef de airco uit.

Hippo Campus klinkt live aangenaam fel maar bezwijkt onder de hoeveelheid autotune in onnodig uitgesponnen trage nummers.

Drie maanden reizen betekent even lang zonder live muziek.. tot vanavond met Yard Act in Beijing. Niet zo imponerend als op DTRH maar opnieuw knap hoe zulke matige studiosongs live zo overtuigend zijn. Chinese publiek klapt/zingt niet, springt/joelt wel.

Nummers die op repeat móéten: Speakers Corner Quartet - This Is How We Walk on the Moon

open.spotify.com/album/2Lpmvs...