ชมรมกรีฑา/ชมรมคิวโด| #KzK_Commu
Doc : https://shorturl.asia/G6rMP
แด่มิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ได้ก่อกำเนิดท่ามกลางความสิ้นหวัง
แด่มิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ได้ก่อกำเนิดท่ามกลางความสิ้นหวัง
แด่มิตรภาพและความสัมพันธ์ที่ได้ก่อกำเนิดท่ามกลางความสิ้นหวัง
แค่ได้ให้ก็พอใจแล้ว
แด่กรีฑา
แด่ครอบครัวของฉัน
แค่ได้ให้ก็พอใจแล้ว
แด่กรีฑา
แด่ครอบครัวของฉัน
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น
แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ
ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้
แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว
จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
แสงแดดแรกของปี 2017
ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ
อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก
ทว่า
ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน
กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม
แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ
มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย
เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม
งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ
แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ด้วยข้ออ้างสารพัด
ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน
กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม
แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ
มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย
เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม
งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ
แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า
ด้วยข้ออ้างสารพัด
[~ซากุระผู้ร่ำไห้~]
หลังจากคืนชีพนับหลายครา
..แสงอุษาทลายฟ้าทมิฬ และไออุ่นอาบแก้มอีกครั้ง
(+)
[~ซากุระผู้ร่ำไห้~]
หลังจากคืนชีพนับหลายครา
..แสงอุษาทลายฟ้าทมิฬ และไออุ่นอาบแก้มอีกครั้ง
(+)
ขอโทษที่ไม่สามารถไปต่อได้แล้ว
ขอโทษที่ไม่อาจเห็นพวกคุณเติบโต
แค่ชั่วครู่เขาปรารถนา
[ไม่อยากตายเลย]
[ไม่อยากจากพวกเขาไป]
[ยังไม่ทันได้..]
ทำหน้าที่อาจารย์
และพ่อที่ดีเลย
อา
….
คงไม่ได้แล้วสินะ
ขอโทษที่ไม่สามารถไปต่อได้แล้ว
ขอโทษที่ไม่อาจเห็นพวกคุณเติบโต
แค่ชั่วครู่เขาปรารถนา
[ไม่อยากตายเลย]
[ไม่อยากจากพวกเขาไป]
[ยังไม่ทันได้..]
ทำหน้าที่อาจารย์
และพ่อที่ดีเลย
อา
….
คงไม่ได้แล้วสินะ
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
TW : การตายของตัวละคร / เลือด
ร่างกายเขาหนักอึ้ง
แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย
ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก
ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ
ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง
กำลังจะดับมอดลง
เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย
แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้
แค่จะตายช้าที่สุด
เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต
ยังทำไม่ได้เลย
ดวงตาเขาพร่าลง
เสียงเริ่มอื้ออึง
แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น
ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..
ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ
แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น
ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า
(+)
แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา
ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น
ความร้อน
ความกดดัน
ความเจ็บปวด..
ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ
ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ
แต่ถึงอย่างนั้น
เขาก็ยังยืนอยู่..
มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น
ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า
(+)
-จบเทิร์นที่ 12 -
“ซ-ซ่อมเสร็จเรียบร้อย!?”
“พร้อมแล้ว!”
หญิงสาวผมสีชมพูหันกลับมาตะโกน เสียงและมือทั้งสองข้างของเธอสั่น
ในวินาทีนั้นเอง เครื่องยนต์ส่งเสียง รถไฟสั่นสะเทือนก่อนจะเริ่มเคลื่อนตัวออกเมื่อเชื้อเพลิงถูกเติมครบจำนวน
ขบวนรถไฟออกตัวทันเวลาหวุดหวิด
เสียงกรีดร้องของอิเฮนถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
รางรถไฟพาคุณฝ่าความพินาศออกไปจากเมืองที่กำลังล่มสลาย..
(+)
-จบเทิร์นที่ 12 -
“ซ-ซ่อมเสร็จเรียบร้อย!?”
“พร้อมแล้ว!”
หญิงสาวผมสีชมพูหันกลับมาตะโกน เสียงและมือทั้งสองข้างของเธอสั่น
ในวินาทีนั้นเอง เครื่องยนต์ส่งเสียง รถไฟสั่นสะเทือนก่อนจะเริ่มเคลื่อนตัวออกเมื่อเชื้อเพลิงถูกเติมครบจำนวน
ขบวนรถไฟออกตัวทันเวลาหวุดหวิด
เสียงกรีดร้องของอิเฮนถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
รางรถไฟพาคุณฝ่าความพินาศออกไปจากเมืองที่กำลังล่มสลาย..
(+)
(โบกี้หมายเลข 13 ถูกทำลาย)
ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในโบกี้นี้ ถูกเหวี่ยงหลุดออกจากขบวนรถไฟและเสียชีวิตในทันที
2.
เอนด์ดิ้งคอมมูนิตี้ จะทำการอัพเดทพร้อมกับฝั่ง [สู่วันพรุ่งนี้]
(โบกี้หมายเลข 13 ถูกทำลาย)
ผู้เล่นที่ยังคงอยู่ในโบกี้นี้ ถูกเหวี่ยงหลุดออกจากขบวนรถไฟและเสียชีวิตในทันที
2.
เอนด์ดิ้งคอมมูนิตี้ จะทำการอัพเดทพร้อมกับฝั่ง [สู่วันพรุ่งนี้]
-ฮานาโอริ โคโตเนะ?-
-ฮานาโอริ โคโตเนะ?-
สู่จุดจบ & สวนของโคโทริ
พักหลังนี้ดูเหมือนว่าเธอจะมาอยู่ที่ดาดฟ้าบ่อยขึ้น บางทีก็มาดูแลต้นไม้ บางทีก็แค่เหม่อมองท้องฟ้าที่พังทลาย แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ตั้งแต่ได้รู้ความจริงก็ต้องใช้เวลาพอสมควรในการทำความเข้าใจ ข้อสรุปสุดท้ายที่ได้ออกมามีแค่อยากยืนหยัดและจดจำจนถึงที่สุด แม้ลึก ๆ จะกลัวสิ่งที่เหนือความเข้าใจอยู่ก็ตาม
"คงต้องลากันตรงนี้แล้วสิ ต้นไม้ต้นสุดท้ายของเรา..."
สู่จุดจบ & สวนของโคโทริ
พักหลังนี้ดูเหมือนว่าเธอจะมาอยู่ที่ดาดฟ้าบ่อยขึ้น บางทีก็มาดูแลต้นไม้ บางทีก็แค่เหม่อมองท้องฟ้าที่พังทลาย แต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
ตั้งแต่ได้รู้ความจริงก็ต้องใช้เวลาพอสมควรในการทำความเข้าใจ ข้อสรุปสุดท้ายที่ได้ออกมามีแค่อยากยืนหยัดและจดจำจนถึงที่สุด แม้ลึก ๆ จะกลัวสิ่งที่เหนือความเข้าใจอยู่ก็ตาม
"คงต้องลากันตรงนี้แล้วสิ ต้นไม้ต้นสุดท้ายของเรา..."
"หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"
"ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??"
----------------
โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅
ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ
❉ Doc in Bio
❉ Co / Role /Talk ⇒ DM
"หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว"
"ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??"
----------------
โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅
ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ
❉ Doc in Bio
❉ Co / Role /Talk ⇒ DM
“ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ”
ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ
ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด
th.shindanmaker.com/1256776
“ถือว่าเป็นคำอวยพรและเครื่องรางคุ้มครองจากผมก็ได้ครับ”
ผม—ที่ใกล้หายไปจากความทรงจำคุณ
ผม—ที่เหลือเวลาอยู่กับพวกคุณน้อยนิด
th.shindanmaker.com/1256776
“หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย”
“ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”
白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚
1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา
—แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น—
Doc : Bio
“หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย”
“ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”
白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚
1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา
—แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น—
Doc : Bio
[ 𝑻𝒊𝒏𝒚 𝑳𝒊𝒈𝒉𝒕 ⭐]
ʜᴀᴘᴘʏ ʙɪʀᴛʜᴅᴀʏ ꜱᴇɪɴᴀ 𝟢𝟣/𝟢𝟣
-
แด่ดวงดาวที่ทอแสงด้วยความหวัง
ท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
ได้สัมผัสความใจดีของคลื่นลึกใต้ทะเล
ความใกล้ชิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ไปตลอดกาล
ยังคงไม่จางหายไป ความอบอุ่นที่ได้มา
ก้าวสู่วันพรุ่งนี้ ด้วยหัวใจที่กล้าแกร่ง
สุขสันต์วันเกิด ดวงดาวอำพันตัวน้อย
"อินูอิ เซย์นะ"
✧.*
[ 𝑻𝒊𝒏𝒚 𝑳𝒊𝒈𝒉𝒕 ⭐]
ʜᴀᴘᴘʏ ʙɪʀᴛʜᴅᴀʏ ꜱᴇɪɴᴀ 𝟢𝟣/𝟢𝟣
-
แด่ดวงดาวที่ทอแสงด้วยความหวัง
ท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
ได้สัมผัสความใจดีของคลื่นลึกใต้ทะเล
ความใกล้ชิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลกนี้ไปตลอดกาล
ยังคงไม่จางหายไป ความอบอุ่นที่ได้มา
ก้าวสู่วันพรุ่งนี้ ด้วยหัวใจที่กล้าแกร่ง
สุขสันต์วันเกิด ดวงดาวอำพันตัวน้อย
"อินูอิ เซย์นะ"
✧.*
4 มกราคม 2026
Warning : Glitch , Flash
4 มกราคม 2026
Warning : Glitch , Flash