Popüler kültür ve kültür endüstrisi pornografiktir. Şiddetin estetize edilmesine yol açar. Yarattığı özdeşleşme de pornografiktir. Özdeşleşir, rahatlarız siniri stresi alır. Medya ögelerinde özellikle televizyon dizilerinde başkalarının sorunlarını dert edinir, çözüldüğünde rahatlarız.

Ataerki üzerine kurulu bir dünyada halen kadınların bir sürü şey için savaş verdiği bir dünyada erkeklerin bunca baskısı, iktidarı, kontrolü, manipülasyonu, yoluna taş koyması, şiddeti, tacizi tecavüzü, cinayetine rağmen kadınlar çıldırmadan ayakta nasıl kalabiliyor?

Ortada hem sınıfsal bir öfke hem de tarihsel bir moment var; ama bu momenti taşıması gereken yapılar, büyük bir dikkatle, adeta bir misyon gibi, momentin dışında konumlanıyorlar.

Egemen sistemin dayattığı yazgıyı değiştirme iddiası ve umudu, özgür edimin zorunlu koşuldur. Umutsuz kişinin bilinçte özgür olmayı başarması olası değildir. Zira umutsuzluk, var olana teslim olma veya kabullenme ile belirgin olacaktır.

Toplumsal baskının ve denetimin yarattığı sorunun, kültür endüstrisinin sisteme hizmet aracı olarak kullandığı popüler kültürün ve popüler kültürü etkin kullanmak için yaratılan ikonların ve bunların bize kanıksattığı sözde özgürlüğün ve aldatıcı görüntülerin acısını çekiyoruz.