有平 大太 | ยูเฮย์ ไดตะ | Y3
186cm/86kg |ชมรมดนตรีสากล🎸🎵
(ไม่มีใบโคเนียนรู้จักได้เลย + โพสลอย ok👌)
Doc : https://docs.google.com/document/d/1skEK_e9UuIYnPJupk75jrAki9MwbuwHZKwd9y-Brruk/edit?usp=drivesdk
เขายิ้มตอบก่อนเอื้อมมือไปรับข้าวปั้นที่อีกฝ่ายยื่นให้
“อืมม เพราะว่าจะได้คอยช่วยคนอื่นๆน่ะ เผื่อบาดเจ็บหรือมีใครขาดเหลืออะไรขึ้นมาจะได้ช่วยได้ทัน“
สายตามองดูข้าวปั้นก่อนกัดเข้าไปคำเล็กๆ
”ได้ชมบรรยากาศ แถมก็ได้ข้าวปั้นด้วย….ทำข้าวปั้นเองหรอ“
เขายิ้มตอบก่อนเอื้อมมือไปรับข้าวปั้นที่อีกฝ่ายยื่นให้
“อืมม เพราะว่าจะได้คอยช่วยคนอื่นๆน่ะ เผื่อบาดเจ็บหรือมีใครขาดเหลืออะไรขึ้นมาจะได้ช่วยได้ทัน“
สายตามองดูข้าวปั้นก่อนกัดเข้าไปคำเล็กๆ
”ได้ชมบรรยากาศ แถมก็ได้ข้าวปั้นด้วย….ทำข้าวปั้นเองหรอ“
“จะได้วิ่งสะดวกๆน่ะ เวลาช่วยคนจะได้ไม่เกะกะ”
การได้ช่วยเหลือคนเป็นเรื่องที่เขายินดีที่จะทำเสมอ ถึงนี่จะเป็นเหตุผลหลัก ทว่าก็มีเหตุผลรองอีกคือแค่อยากวิ่งเฉยๆ
”แต่ชุดเหมาะกับนายดีนะ จิ้งจอกซัง“ คำพูดเชยชมสุดจริงใจพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้มส่งให้กับคนข้างๆ
“จะได้วิ่งสะดวกๆน่ะ เวลาช่วยคนจะได้ไม่เกะกะ”
การได้ช่วยเหลือคนเป็นเรื่องที่เขายินดีที่จะทำเสมอ ถึงนี่จะเป็นเหตุผลหลัก ทว่าก็มีเหตุผลรองอีกคือแค่อยากวิ่งเฉยๆ
”แต่ชุดเหมาะกับนายดีนะ จิ้งจอกซัง“ คำพูดเชยชมสุดจริงใจพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้มส่งให้กับคนข้างๆ
เสียงสัญญาณดังขึ้นแต่เขายังคงนั่งยืนวอร์มกล้ามเนื้ออยู่กับที่เตรียมพร้อมในการวิ่ง เจ้าตัวนั้นออกตัวช้าเพื่อเป็นหูเป็นตาเผื่อมีคนบาดเจ็บเขาจะช่วยเหลือได้ทันท่วงที
"น่าอร่อยจัง ข้าวปั้นนั้นมีไส้รึเปล่า" เขาวิ่งเข้ามาเคียงข้าง โบกมือทักทายอย่างเป็นมิตร หลังจากที่สังเกตุเห็นอีกฝ่ายที่ เดิน-วิ่งอย่างสบายๆไม่เร่งรีบ
เสียงสัญญาณดังขึ้นแต่เขายังคงนั่งยืนวอร์มกล้ามเนื้ออยู่กับที่เตรียมพร้อมในการวิ่ง เจ้าตัวนั้นออกตัวช้าเพื่อเป็นหูเป็นตาเผื่อมีคนบาดเจ็บเขาจะช่วยเหลือได้ทันท่วงที
"น่าอร่อยจัง ข้าวปั้นนั้นมีไส้รึเปล่า" เขาวิ่งเข้ามาเคียงข้าง โบกมือทักทายอย่างเป็นมิตร หลังจากที่สังเกตุเห็นอีกฝ่ายที่ เดิน-วิ่งอย่างสบายๆไม่เร่งรีบ
"น่ากลัวจัง คงต้องรีบวิ่งหนีซะแล้วสิ"
เขาเอ่ยแซวพร้อมหัวเราะคิกคัก ก่อนลดความเร็วลงเพื่อมาวิ่งข้างกัน
"เป็นไงบ้าง" ไดตะโบกมือขึ้นทักทาย ทั้งชุดพละโรงเรียนในปีนี้เขาก็ไม่ต่างจากครั้งที่ผ่านมาเป็นคนที่เข้าร่วมในการวิ่งอีกเช่นเคย
"น่ากลัวจัง คงต้องรีบวิ่งหนีซะแล้วสิ"
เขาเอ่ยแซวพร้อมหัวเราะคิกคัก ก่อนลดความเร็วลงเพื่อมาวิ่งข้างกัน
"เป็นไงบ้าง" ไดตะโบกมือขึ้นทักทาย ทั้งชุดพละโรงเรียนในปีนี้เขาก็ไม่ต่างจากครั้งที่ผ่านมาเป็นคนที่เข้าร่วมในการวิ่งอีกเช่นเคย