(+รูปแนบวันเกิดครับ แฮะ แฮะ กิน ไร 23ขวบ! 🎂✨☀️)

+
เจ้าของร้านที่เห็นเด็กหนุ่มนั้นมาทำงานให้กับร้านตั้งแต่ กิน ไร พึ่งย้ายเข้ามาที่เกียวโต จึงรู้สึกเอ็นดูปนเสียดายที่เจ้าของวันเกิดดันลืมวันสำคัญของตัวเองไปเสียแล้ว เลยได้ติดป้ายไว้ให้หน้าร้านโดยที่ตัวเด็กหนุ่มนั้นไม่รู้ตัว

’วันนี้เป็นวันเกิดเขา ใจดีกับเขาหน่อยนะ ( ´ ▽ ` )’

เขาและอันธพาลเหล่านั้นหันมองตามต้นเสียง

“สวัสดี~”

เมื่อเห็นเด็กหนุ่ม กิน ไร เอ่ยทักด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆพร้อมกับรอยยิ้ม

ก่อนที่อันธพาลที่กำลังกระชากคอเสื้อเขาอยู่จะปล่อยมือ และ ทำท่าจะเดินไปหาอีกคน

“โอ้ะ อย่าไปหาเรื่องเด็กสิ—”

เขาทำท่าเดินไปยืนข้างเด็กหนุ่มคนนั้นพร้อมกับตบบ่า ทำราวกับรู้จักกัน

“ไปกันเถอะ ＾∇＾“

((เสริมสตร.ทางกินไรเคยเป็นเทควันโดนะคะ— แฮะ ｡ﾟ(ﾟ´ω`ﾟ)ﾟ｡))

(ไปเลยเทมะจัง!!!???)

เขายืนมองอย่างเหม่อลอย ใบหน้าซีดเผือกไม่ยอมตอบอะไร หงอนชี้ขึ้นด้วยเพราะความตกใจที่ถูกหลอกก่อนหน้านี้

ดูเหมือนจะนิ่งไปแล้ว…

(ขออนุญาตมา+นะค้าบ)

ระหว่างทางที่กำลังจะกลับบูธปฐมพยาบาล ในอ้อมกอดมีแมวสามสีที่ช่วยไว้ได้อยู่

ก่อนจะสะดุ้งสะเดิดเพราะได้ยินเสียงหลอกเสียงหลอน(?)ของผี(?)ตัวหนึ่ง

“!!!????!!!!!?????”

แมวในมือหายไปเพราะโยนไปใส่ผีตนนั้นเรียบร้อย